Dit is niet goed, dit is écht niet goed. Die techniek, tactiek, of wat het ook is, is ontzettend gevaarlijk. Niet alleen voor de wedstrijd, hoewel het onze kans om te winnen veel meer verminderd heeft dan ik zou willen, maar vooral voor de gezondheid van onze spelers. Zowel Shawn als Hurley lijkt er echt niet goed aan toe te zijn, ik denk niet dat ze deze wedstrijd nog kunnen spelen, en, als we winnen, misschien ook wel niet de volgende paar. Zijn er dan echt geen regels voor dit soort onzin? Oké, ze hebben onze spelers met geen vinger aangeraakt, dat is waar. Maar dan nog, ze hebben ze uitgelokt en het is hun schuld dat ze nu niet meer kunnen spelen voor weet-ik-veel-hoelang. Dit zou een overtreding moeten zijn, die hele tactiek is vals, doortrapt en ongelooflijk onsportief.

"Hé jongens, gaat het een beetje?" Vraagt Mark namens iedereen, behalve Caleb misschien, terwijl Silvia en Celia druk bezig zijn met een poging ervoor te zorgen dat de blessure niet al te erg wordt.

Hurley knikt en lacht wel, maar zijn gezicht is verwrongen en zijn spieren staan gespannen. Hij heeft duidelijk heel veel meer pijn dan hij wil laten blijken. "Ja hoor, het gaat wel,” liegt hij. “Komt wel goed.”

"Sorry,” zegt Shawn en hij probeert te lachen. “Waren jullie ongerust?"

“Natuurlijk waren we ongerust! Dat zijn we nog steeds,” zegt Xavier op een bezorgde toon.

Jordan knikt instemmend. “Dat was een lelijke val, het zag er behoorlijk ernstig uit,” vult hij aan.
Voordat Shawn en Hurley met leugens om onze zorgen wat te kalmeren aan kunnen komen zetten, worden we door de coach onderbroken. “Nathan en Austin. Jullie nemen hun plek in,” beslist hij resoluut.

Ik kan niet zeggen dat ik tegen die beslissing ben: Ze hebben duidelijk heel veel pijn, maar weigeren dat toe te geven. Als ze het veld op zouden gaan, zouden ze zich zelf forceren en veel te ver over hun grenzen gaan. Ze zouden er zelfs iets blijvends aan over kunnen houden, in het ergste geval zouden ze überhaupt niet meer met de selectie mee kunnen doen.

Austin daarentegen is heel verbaasd met dit commando. "H-hè?” stottert hij en hij wordt een beetje rood. “Echt waar? Weet u het zeker?" Zijn bezorgdheid vervaagt voor een deel en maakt plaats voor blijdschap. Hij krijgt zijn kans om aan deze belangrijke finale mee te doen.

"Maar coach..." begint Hurley op een klagende toon, maar voor dat hij iets meer kan zeggen heeft Shawn het van hem overgenomen.

"Het gaat best. We kunnen nog wel doorgaan." Wat niets minder waar is, blijkt wel wanneer hij op probeert te staan: onmiddellijk wordt de pijn hem teveel en zakt hij weer in, waarna hij door Mark en Silvia opgevangen wordt.

"Jullie zijn niet in staat om optimaal te spelen,” luidt de enige verklaring van onze coach, voor hij ons weer de rug toekeert.

Gefrustreerd en lichtelijk geïntimideerd loopt iedereen terug naar zijn eigen plaats op het veld. Het spel gaat door, maar de sfeer is heel anders: ook al staan we voor, het tij is compleet gekeerd. De gedachte aan de techniek én onze gewonde teamgenoten maakt niemand echt vrolijker.

Jordan weet me echter weer een beetje op te vrolijken, wanneer hij met de bal naar voren rent en met behulp van zijn gloernieuwe techniek, Bliksemsprint, een verdediger weet te passeren.

"Bravo Jordan, ga door!” complimenteert Xavier hem en ze wisselen een trotse blik uit.

Een verdediger van de Fire Dragons verspert de weg, maar daar weet Jordan wel raad mee. Hij past de bal, zonder om te kijken, naar achteren, waar Thor aan komt rennen. Hij heeft keihard gewerkt hiervoor en eindelijk werpt het zijn vruchten af - precies op het goede moment.

"Nu is het mijn beurt,” roept Thor, terwijl hij weer aan zijn tocht naar voren begint. Ik ben benieuwd wat zijn plan is, nu Shawn er niet is en Donder Beest opeens weer onuitvoerbaar geworden is.

"En ik zit vlak achter je,” reageert Archer, die hem op de voet volgt. Maar hij heeft het nog niet gezegd of de Perfecte Zone Druk verschijnt weer, deze keer met twee van onze verdedigers gevangen in de cirkels.

"Oh, daar gaan ze weer,” bromt Thor, een beetje bezorgd en duidelijk geschrokken.

Een eindje verderop zie ik Austin ik lijkwit wegtrekken en Nathan achteruit deinzen. "Van dichtbij is hij nog veel angstaanjagender,” merkt hij huiverend op.

"Hé jongens, kijk goed uit,” drukt Jude ons onmiddellijk op het hart. “Geen onnodige risico's."

"Ja, dat kun je nu wel zo mooi zeggen…” mompelt Thor, die steeds benauwder begint te klinken. “Maar ik zou jou wel eens willen zien. Mijn hart gaat als een idioot tekeer."

"Wat een lafbekken,” gromt Archer nijdig. “Buiten het veld zou ik dit met één trap regelen."

Heel even gaan mijn gedachten terug naar Crowe, maar voor dat ik weer in een dal van negativiteit terecht kom, wordt ik opgeschrikt doordat Thor de bal kwijtraakt en op de grond valt.

"Ik heb hem!" roept Archer, maar voor ik ook maar de kans krijg om te twijfelen aan die woorden, beantwoordt het universum al mijn twijfels alvast: er klinkt een doffe klap die ik herken uit oude tijden - Dvalin, die niet op het doel mikt, maar op Mark - en ik weet dat de bal Archer heeft geraakt en dat het waarschijnlijk flink zeer doet. De bal vliegt de cirkel uit, richting Bryce. De Perfecte Zone Druk verdwijnt en ik zie dat Thor en vooral Archer moeizaam overeind krabbelen, maar er is geen tijd om daar bij stil te blijven staan: Bryce is al onderweg naar onze helft, met beide teams op zijn hielen.

Zodra Jude dicht in zijn buurt komt, passt hij naar Changsu, die de bal moeiteloos aanneemt en recht op het doel af rent. Nathan is de enige verdediger die fatsoenlijk overeind staat. "Jullie komen er niet langs!" roept hij terwijl hij de weg van Changsu blokkeert.

Deze laat zich echter niet afschrikken. Zijn Duivels Hakje werpt Nathan omver en Darren is opeens het laatste obstakel tussen hem een een nieuw doelpunt. Als Jude weer een poging doet om de bal af te pakken, passt hij opeens naar Claude. Zijn Atoomvuur vliegt op verbazingwekkende snelheid op het doel af, vanuit een hoek die Darren duidelijk niet verwacht had.

Zijn Oneindige Handen zijn deze keer niet genoeg. De bal vliegt in het net, de stand is gelijk en de sfeer in ons team nog meer gespannen dan hiervoor.

Plotseling lijkt het WK voor ons zo ontzettend ver weg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen