Foto bij - Raiden - Acklins -

Met Alyssia aan mijn arm lopen we door de gigantische zaal vol met mensen. Het is een typisch ouderwets feest, in het midden wordt er gedanst en overal lopen butlers met champagne glazen rond.
“Ik vind het knap als we George hier überhaupt al kunnen vinden.”
“Jeff” Verbeter ik het witblonde meisje naast me en ze trapt met de hak van haar schoen op mijn teen. Ik bijt op mijn lippen terwijl ik haar een vernietigende blik toewerp. “Ik dacht dat die schoenen bedoeld waren voor Ariva, niet voor mij.” Sis ik vanuit mijn mondhoek naar haar toe terwijl ik vriendelijk knik naar een stel dat langs ons heen wandelt.
Ze beantwoord mijn blik en grijpt ondertussen twee glazen champagne van een langslopende butler. Nippend aan ons drankje kijken we om ons heen of we Jeff ergens vinden, maar na twee drankjes zien we hem nog steeds niet.
“Kan ik u misschien helpen? U kijkt zo zoekend om zich heen?” Een man van middelbare leeftijd komt op ons afgelopen en kijkt ons argwanend aan en ik kan mezelf wel vervloeken. We zijn nou niet bepaald subtiel tewerk gegaan.
Voor ik kan antwoorden laat Alyssia de actrice in haar los. “Ik denk niet dat dat nut heeft.” Haar stem klinkt droevig terwijl ze haar andere hand ook op mijn arm legt.
“Mijn beste vriendin had beloofd dat ze zou komen, we hadden wat dingen die we moesten bijleggen. Maar blijkbaar vond ze onze vriendschap de moeite niet waard.” Haar ondertoon klinkt boos en ze krijgt het voor elkaar om wat tranen in haar ogen te krijgen.
De man voor ons schuifelt ongemakkelijk met zijn voeten bij het zien van haar tranen en ik grijp deze kans om mijn arm troostend om Alyssia heen te slaan.
“Kom maar schat, ze is het niet waard. We laten onze avond niet ruïneren omdat zij er niet is.” En met een vriendelijk knikje naar de man sleur ik haar mee naar de dansvloer.
“Je moet actrice worden.” Ik doe mijn best om mijn grijns te verbergen als ik zie dat de man ons nog steeds met zijn ogen volgt.
“We waren echt dom bezig” mompelt ze bestraffend tegen zichzelf. “We stonden daar als twee koeien om ons heen te kijken, wat subtiel hoor.”
“Vandaar dat we nu dansen.”
Ik leg mijn hand op haar heup en grijp haar andere hand vast. De dans zorgt ervoor dat we continu een andere kant van de zaal zien en daardoor nog steeds alle mensen kunnen observeren.
“Daar, bij het raam in het midden.” Ik draai Alyssia nog een rondje zodat ik kan zien wat ze bedoeld.
Bij het grootste raam in de ruimte staat een man met oranje haren én en litteken door zijn wenkbrauw.
“Stap 1 is gelukt. Nu over naar stap 2, hem hier weg krijgen.”

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen