I know whats coming,
and I know that no one can stop me,
including myself.

'WAAR IS HIJ?!' hoorde zichzelf hardop denken en stampvoetend liep ze door de gangen opzoek naar Draco.
Hij had haar gisteren alleen achter gelaten in de geheime kamer waar ze de hele nacht over deed om eruit te komen. De jurk van Nancy die ze gisteren aanhad was helemaal vuil geworden dankzij hem. Hoe kan ze nou zo stom zijn geweest dacht ze en gromde zachtjes. Haar school genoten die haar onderweg tegemoet kwamen aanlopen keken geschrokken en ontwijken Katharina. Waarschijnlijk omdat haar blik letterlijk op onweer staat of omdat ze haar onaangename aura konden voelen.
Katharina versneld haar passen en wringt door haar schoolgenoten heen wanneer het drukker begint te worden in de gang.
Ze kon vanochtend Draco niet in zijn slaapkamer vinden waar ze binnen trede zonder pardon. Ze was zo kwaad dat ze zelfs niet had geslapen en waarschijnlijk dat haar nog kwader maakte.
Ze eindigt bij de ingang van de great-hall en keek via de deuropening onderzoekend naar binnen om een glimp op te vangen van Draco. Observerend keek ze van de ene tafel naar de andere maar kon geen blonde kapsel vinden die Draco identificeerde. Wel vangt ze een glim op van Cam die rustig aan het ontbijten is en liep vastberaden op hem af. Net voordat hij een hap neemt van zijn tosti grijpt Katharina het broodje uit zijn hand.
'HEEY!' riep hij en stond boos op maar zijn houding veranderde al snel toen hij haar zag staan. Cam ging weer rustig op zijn plek zitten en keek Katharina verbaast aan die weer met een opgetrokken wenkbrauw terug naar hem keek.
'Waar is Draco?' vroeg ze bars en keek hem doordringen aan. 'Je was toch gisteren de heldentijd met hem?' hoort ze Cam lichtelijk geïrriteerd zeggen en hij pakte zijn tosti weer terug uit haar hand.
Katharina zuchtte en ging naast naast hem zitten maar met haar benen richting de looppad.
'Trouwens over gisteren jullie waren ineens verdwenen?' zegt hij met een volle mond en keek toen Katharina onderzoekend aan
'Dus je hebt hem niet gezien?' vroeg ze snel en ontweek zijn vraag. Cam ging er gelukkig niet verder op in en schudde zijn hoofd en nam een hap van zijn tosti.
Katharina zucht geïrriteerd en slaat met haar platte hand op op het donkerbruine houten bank en staat boos op om weg te lopen.
'Waar ga je heen?!' hoort ze Cam nog na roepen maar negeerde zijn vraag en versnelde weer haar passen. Hij kan niet ver zijn dacht ze maar waar kan hij nou wel in godsnaam zijn? Ze liep de great-hall en keek vastberaden naar buiten. Het was nog vroeg in de ochtend en de zon begint langzaam op te komen.
Misschien is hij wel buiten dacht ze.
Nadat Katharina ook buiten naar Draco heeft gezocht, geeft ze het op en laat haarzelf op het gras neerploffen. Ze voelde al snel de kou van de grond door haar benen trekken en trok haar knieën op.
'Waar kan die mormel zijn?' zei ze geïrriteerd. Hij heeft zoveel impact op haar dat ze ook nog eens boos wordt op haarzelf.
Het is je eigenschuld dacht ze. Je had hem nooit de gelegenheid moeten geven om je te bedonderen!
Hoe kan een misleidend persoon als hij zoveel invloed op haar hebben? Ze zuchtte diep en liet haar hoofd op haar knieën rusten
'Ik haat je Draco' fluisterde ze zacht en tilde na een paar minuten weer haar hoofd op. Natuurlijk haatte ze hem niet, ze was alleen gekwetst doordat hij haar zomaar achterliet toen ze intiem bezig waren.
'Als we doorgaan kan ik niet stoppen' zei hij toen. Dat was het laatste wat hij tegen haar zei voordat hij zomaar verdween.
Ze genoot nog even van de stilte om haar heen en voelde de warme stralen van de zon op haar neerkomen. Ondanks dat het herfst was is het lang nog niet zo koud. Na een tijdje besloot ze toch maar om weer terug naar binnen te gaan. Katharina staat op en loopt richting de ingang van Hogwarts. Droge blaadjes die op de grond liggen maken krakende geluiden onder haar schoenen. Katharina besloot om weer terug naar haar afdeling te gaan in de hoop dat ze daar Draco tegenkomt.
Wanneer ze door de gangen loopt hoort ze luide stemmen vanuit haar afdeling komen en verschillende professors rende haar voorbij. Een onaangenaam gevoel kroop bij haar naar binnen en ook zij haastte zich achter de professors aan.
Wanneer ze binnen treedt ziet ze onbekende mannen in pakken die de boel aan het indentificeren zijn maar ook mannen met een scrijfblok en een inkt veer in hun handen haar klasgenoten ondervragen. Onbegrijpelijk keek Katharina om haar heen en ving Pansy op die met tranen in haar ogen op de bank zit. Weer kroop er een angstig gevoel bij Katharina naar binnen en keek naar het gebroken meisje die huilend naar de grond staarde. De andere studenten van Slyterhin staan in de deuropening van de jongens afdeling en kijken naar de professors die erin er eruit rennen.
'ER IS GEEN AANWIJZING! HIJ IS VERDWENEN!' werd er geroepen. Hier en daar hoorde ze haar klasgenoten fluisteren en een akelige sfeer vervulde de ruimte. Katharina kon het haast voelen en rilde even. Aanwijzing..? verdwenen? dacht Katharina. Wat is er nou in hemelsnaam hier gebeurd?!
Zonder te aarzelen liep Katharina op Pansy af en liet haar hand op haar schouder rusten. Pansy keek verschikt op wanneer ze Katharina zag staan die met bezorgde ogen naar haar terug aankeek.
'Wat is er gebeurt?' fluisterde ze naar Pansy en ging naast haar zitten. Pansy zei geen woord en liet haar hoofd weer hangen. Haar make-up was helemaal uitgelopen en haar lichaam trilde. Zo herkende ze Pansy helemaal niet dit is geen goed teken dacht ze en liet haar schouder toen los.
Katharina negeerde de strompelende mensen en klasgenoten om haar heen en richte haar blik op de ingang van de jongens afdeling. Wat zou er gebeurt kunnen zijn dat ze zelfs de ministerie van toverspreuken hebben ingeschakeld? Was er iemand ontvoert? of nog erger dood?
Katharina schudde hard met haar hoofd en probeerde die gedachte weg te zetten. Het bezorgde gevoel zit nog steeds binnen op haar hart vastgeplakt en dat maakte het niet makkelijker op. Ze keek even opzij naar Pansy die nog steeds in dezelfde zithouding zat. Zij heeft iets gezien maar waarom wilt ze het mij niet vertellen?
'Draco' bracht Pansy met moeite uit. Katharina verstarde even en keek haar verward aan.
'Wat is er met Draco?' vroeg ze voorzichtig en slikte een brok in haar keel weg.
'Iemand heeft hem meegenomen!' schreeuwde Pansy en greep Katharina met beide handen bij haar boven armen vast. Ze voelde hoe hard Pansy in haar armen kneep en gilde het bijna uit.
'Pansy je doet me pijn laat los!' maar ze luisterde niet en kneep nog harder. Snel kwamen al een paar schoolgenoten op hen afgelopen en trok Pansy van haar los. Op dat moment kwamen twee zusters naar binnen rennen en grepen meteen in. Pansy zakt neer op de grond en begon hartverscheurend te huilen.
Katharina keek met grote ogen naar het meisje waarvan iedereen een beetje bang was. Ondanks dat ze haar niet mocht voelde Katharina haar hart zakken 'Hoe.. wie..?' wou ze nog vragen maar Pansy werd omhoog getrokken door de zusters en meegenomen. Verslagen keek Katharina hun na en keek toen naar haar klasgenoten die ook geschrokken naar de deuropening keken waar Pansy werd meegenomen. Katharina stond op en liep haar schoolgenoten voorbij richting de jongens afdeling. Al snel werd ze tegen gehouden door een van de professors maar ze rukte zich los en rende de slaapkamerdeur van Draco. Ze verstarde wanneer ze zijn slaapkamer van buitenaf zag. Zijn hele kamer was vernield en alles lag bijna stuk op de grond. Dat kan niet dacht ze. Ze was vanochtend nog boos zijn kamer ingegaan en alles stond toen nog normaal? Ze kan niet geloven wat ze zag en gluurde verbijsterd naar binnen. Zijn hemelbed valt bijna door de vernieling uitklaar en de rest van zijn spullen liggen overal en nergens. Ze huiverde even en raakte in paniek.
Draco? dacht ze. Ze voelde zich wit wegtrekken en ondersteunde haarzelf tegen de houten deurpost. Verschillende mannen in pakken stonden in zijn slaapkamer waarvan een met Anderling in gesprek was. Ze liep vastberaden verder naar binnen om antwoorden te eisen en keek naar de over hoopte slaapkamer van Draco. 'Het ziet erna uit dat de ontvoerders camouflage hebben gebruikt' hoort ze hem tegen Anderling vertellen 'Maar dat is onmogelijk hoe hebben ze dit kunnen doen?!' hoorde Katharina haar paniekerig zeggen.
Ze hebben Katharina nog steeds niet opgemerkt maar wanneer ze rode vlekken op zijn dekbed ziet zitten liet een kreet los. Ze voelde haar hart sneller kloppen en sloeg haar hand voor haar mond. Is dat Draco's bloed! bracht ze moeizaam uit. Hij was gewond dacht ze en aan het bloed te zien moet het ernstig zijn!
Wanneer Anderling Katharina opmerkt loopt ze snel op het geschrokken meisje af.
'Wat doe jij hier?' sist ze boos naar haar, maar Katharina kijkt nog steeds met vol ongeloof om haar heen.
'WAAR IS HIJ!?' schreeuwde ze nu en keek Anderling met pijn in haar ogen aan.
'Hoofd Anderling stuur haar weg!' gromde een van de mannen en keek Katharina kill aan. Katharina negeerde zijn uitbarsting en richte haar blik weer op het dekbed van Draco 'Vertel me alsjeblieft waar hij is!' smeekte ze haast.
'Katharina je moet nu gaan!' zegt Anderling nu wat meer met bezorgdheid en knikte naar twee van die mannen die Katharina al gauw bij haar armen vastpakken en meesleuren.
Katharina probeert zich zelf los te trekken en uit wanhoop begint ze te schreeuwen.
Zijn slaapkamer werd voor haar neus dichtgegooid en ook haar enige hoop om Draco ooit te te kunnen zien werd van haar ontnomen.






Het duurde echt heel lang voordat ik weer wat ging posten.
Het spijt me heel erg vanaf nu zal ik er zeker meer aandacht aan besteden.
Ik ben ontzettend blij dat ik nog veel lezers heb die nog steeds geïnteresseerd zijn in mijn story.
26 abo's onwijs bedankt!
Reacties en ideeën zijn altijd welkom!
Loveeee xxx

Reacties (3)

  • LarryNiam

    Oh god, snel verder<3

    3 maanden geleden
  • Lisa971

    Bloed op zijn dekens??? Ik denk dat ik ga huilen want ik hou teveel van Draco:( Ik ben blij dat je weer terug bent keep it up girl en snel verder jij!

    3 maanden geleden
  • Xxbeyaz

    OMG waar is Draco?
    I can't je moet snel verder gaan!
    Ik ben blij dat weer een hoofdstuk hebt gemaakt was echt heel lang aan het wachten:(
    Nogmaals snel verder!!

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen