De weken schoten voorbij, op school begon het net als het afgelopen jaar rond de feest periode drukker te worden. Sterre was druk met Fay die deze ochtend met griep was wakker geworden. Ze had onmiddellijk school gebeld dat ze met een ziek kind thuis zit en de dag dus niet op school kon verschijnen of ze het werk via de email toegezonden kon krijgen.
De Directeur was de ochtend gelijk naar mij toegekomen, voor verder uitleg.
Ik had de man het een en ander kort verteld, enkelt het hoognodige. Het ging de man voor de rest niks aan.
Mijn zus haalde fantastische cijfers, Fay doet het verschrikkelijk goed op de peuterspeelzaal, en ook ik was dit jaar al wat vooruit gegaan met mijn cijfers. De leraren hadden nergens over te klagen. Hooguit over de verzuim uren van mijn zuster, die toch wel begonnen op te lopen als Fay langer ziek zou zijn.
"Kan ik wat doen" vroeg ik met gefronste wenkbrauwen.
Sterre keek op, "koken" knikte ze, somber.
"Is goed, wat heeft de dokter gezegd" vroeg ik geïnteresseerd.
"Buikgriep, met een paar dagen moet het over zijn" knikte ze, fronsend.
"Oké, zeg maar als je wilt dat ik het overneem" grinnikte ik, naar de keuken toestappend.
Mijn hoofd naar de klok draaiend, snapte ik gelijk waarom Sterre gevraagd had te gaan koken, het was al een kwart na vijf. En kleine Fay voelde zich al niet al te best, dus zou het meisje vast en zeker al eerder vertrokken zijn naar dromenland. Als wij wilde dat ze toch nog wat voeding tot zich had genomen moest ik mij maar is voort gaan maken.
Groente uit de kast pakkend, een pan uit de lade grissend zocht ik naar de aardappels.
Nergens in de keuken waren de aardappelen te vinden, die waren dus op!! Met een zucht draaide ik mij naar de vriezer, trok een van de lade open en pakte de zak aardappelschijfjes. Dan maar wat minder gezonde korst, het vlees kruidend, belandde het al snel in de koekenpan net zoals de schijfjes. Binnen een mum van tijd vulde de heerlijke geuren van gebakken aardappelen met spinazie een gekookt ei en speklap, de neusgaten.
Het geknor van mijn maag verried dat ik net zoals de andere in huize Boom honger hadden.
Het vuur wat lager zettend, draaide ik mij naar de tafel.
Het laken uit de kast pakkend, de borden sierend erop neer geplaatst, vond ik ook al snel de onderzetters voor de pannen. Glazen, een karaf water en de kinderstoel van Fay aan de grote tafel geplaatst te hebben. Begon ik de gebakken piepers door te roeren en het vlees nog is om te draaien. De eieren afgietend liet ik ze gelijk schrikken met ijskoud water.
"Eten is klaar" riep ik, de pannen op tafel plaatsend. Legde ik op drie borden de eieren, ongepeld.
Sterre kwam aanlopen met Fay op de arm, ze drukte haar zuster in de kinderstoel en ging op een stoel het verst van de kinderstoel afzitten. Dat betekende dus dat ik mocht toezien hoe Fay ging eten, haar helpen met de ei te pellen en het vlees te snijden. Ze was duidelijk uitgeblust na zo'n lange dag met een ziek kind terwijl ik gewoon naar school gegaan was.
Morgen zou ik thuisblijven, kon Sterre gewoon haar lessen volgen en zou ze wellicht met de Directeur op een idee komen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Vind het nog knap ze get doen zo

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen