Op het moment dat Caden de wagen de oprit bij ons vader opreed zagen we drie verschillende oudere wagen staan. Verbaasd rezen we dan ook onze wenkbrauwen op. "Oké" mompelde ik gapend, mijn gordel los klikkend stapte ik de wagen uit. Gelijk voelde ik mijn gympen in het modder wegzakken. Met kleine passen stapte ik naar de achterdeur waar ik Fay voorzichtig uit haar kinderstoel trok.
Het slapende meisje weigerde wakker te worden, waardoor ik haar met pijn en moeite over mijn schouder gegooid kreeg.
Caden zou de tassen wel pakken, daar was ik zeker van. Met passen zo langzaam als een slak naderde ik de voordeur van mijn vaders huis. Op de veranda schopte ik mijn bevuilde modderige gympen uit en drukte vervolgens de voordeur open.
Gelijk voelde ik de warmte van de openhaard tegen mijn gezicht slaan en liep ik schuifelend verder.
"Avond" mompelde ik vermoeid.
Lachlan haalde Fay van mijn schouder en stapte vervolgens de trap op naar boven. Hij zorgde ervoor dat het meisje in haar bed belandde, gelijk voelde ik de warme stevige sterke armen van mijn vader rond mijn krullen. Een kus volgde op mijn wang waarop hij enkele tassen van Caden overnam. Pa zette ze bij de trap en trok zijn zoon in zijn armen.
"Heb jullie gemist" knikte hij oprecht.
"Ik u ook" grinnikte ik, "je ziet er vermoeit uit, jongedame" was pap zijn strenge stem.
"Ben ook moe, pa" grinnikte ik gapend.
"Maak het vanavond dan maar niet te laat" knikte de man gelijk bezorgd. "Maakt u maar geen zorgen, ik denk dat ik 23:00 uur niet een zal halen vanavond" grinnikte ik mijn jas uit trekkend. "Wie heeft er gereden" was pap zijn volgende vraag.
"Sterre tot het pompstation, daarna heb ik het overgenomen" grijnsde Caden, vrolijk, duidelijk nog niet zo uitgeput als dat ik was.
"Oké, nou als jullie honger hebben kan er gegeten worden" pa wees naar de keuken.
Als hongerige stieren stampte we er naar toe en lieten ons als aardappelzakken op de stoel zakken. Caden greep naar de gekookte aardappelen en ik naar de groente. Lachlan had zoals elke keer zijn best gedaan om er iets lekkers van te maken. De zachte voetstappen van Lachlan vulde mijn trommelvliezen, hij had ons kleine zusje op bed gelegd.
"Goede reis gehad" Lachlan klopte Caden op de schouder.
"Ja, prima" grijnsde de jongen met volle mond. Een grinnik verliet mijn mond, soms was mijn broertje een zwijn eerste klas.
"Wat doen die auto's op de oprit" vroeg ik oprecht nieuwsgierig.
"Een wagen voor Caden, Lachlan en jouw, dan wordt er niet gevochten om die van mij" grijnsde mijn vader breed.
"Ze zijn verzekerd, vol getankt, de boetes komen op eigennaam en worden ook voldaan" sprak pap met een dringende toon "is je tank leeg, tank je hem vol op eigen zak. Je draagt verantwoordelijkheid voor je eigen voertuig" sprak pap wijzend naar waar de oprit moest zijn.
Alle drie knikte we, ik wist al hoe een wagen in zijn werking ging.
Leende al zo vaak als kon de wagen van ons mam en met de tijd had ik gespaard voor een eigen auto. Hij was niet groot en zou misschien dit jaar niet meer door de keuring komen. Maar dat zou niet deren, pa had voor een nieuwere wagen gezorgd.
"De sleutels hangen in de gang met naamkaartje" pap nam een paar slokken van zijn glas melk.
"Bedankt pa" grijnsde ik vol vreugde.
Dit bezorgde me al minder stress, ik had een auto tot mijn beschikking die niet elk moment kon uitvallen en of voor kosten zou zorgen.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    Ahh zo lief:)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    DIr vader is wel heel erg lief zeg!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen