De tafel was netjes keurig gedekt voor het aantal personen dat bleef eten. Lachlan had zich uitgesloofd op het hoofdgerecht, terwijl Caden het nagerecht heeft afgeraffeld. Had ik gewoon het normaal gehouden, simpel een lekkere salade met een licht gebonden soep en een paar stukjes stokbrood. Fay in haar kinderstoel, haar haren piek fijn in orde trok ze een verveeld gezicht.
"We hebben een gast, en dat is de vriendin van mijn vader dus je gaat lief, vriendelijk en aardig zijn" sprak ik het meisje toe.
"Tijdens het eten spreek je mij aan met Sterre, geen mama" knikte ik haar kin op mijn wijsvinger rustend keek ik haar diep in haar twinkelende kijkers aan. "Snap je het" vroeg ik glimlachend. "Ja, Sterre" knikte Fay, pruilend. "Gewoon Sterre, geen mama" knikte ik herhalend. "Ben je boos" Fay fronste haar wenkbrauwen op, "nee, alleen wat moe" glimlachte ik "moe dan moet je slapen" knikte Fay met haar slimme opmerking.
"Ja, Sterre gaat vanavond ook vroeg slapen" knikte ik de pannen van het vuur trekkend.
Op de oprit stopte de wagen van pa, Lachlan kwam vanuit de woonkamer aanzetten en liet zich op een van de houten stoelen zakken. Ook Caden kwam van boven met veel kabaal. Waarop ik licht begon te grinniken. De stoel naast Fay naar achter schoof en mij erop neer liet strijken.
Het duurde even maar pap kwam binnen met zijn vriendin.
Tiffany hing netjes beleefd haar jas aan de kapstok en mompelde een begroeting.
Gelijk was te zien dat ze een wat gebolde buik had. Ze droeg een wat wijder shirt maar het viel toch wel wat op. Verbaasd rezen dan ook mijn wenkbrauwen op en gleden mijn over van de indianen vrouw af naar mijn vader. Het zou toch niet?!!
Pa, opnieuw vader, een baby?
Hoofdschuddend, drukte ik de gedachte opzij, pa zal er zelf wel mee komen als dat zo zou zijn.
Hij was niet zo laf als dat ons moeder was. Pa zij precies waar het op stond. En of het nu hard aankwam of zacht, of je het begreep of niet, het was nu eenmaal zo.
Pa liet zich rustig op een van de stoelen zakken.
Hij schraapte zijn keel en keek van Lachlan naar Caden van Caden naar mij en zo door naar Tiffany die wat onwennig met haar zoom van haar shirt zat te spelen.
"Er is iets dat ik jullie moet vertellen" stamelde mijn vader met rode kaken.
"Het zit zo.." begon mijn vader "Tiffany is in verwachting" riep Caden ineens uit.
De konen van de indianen vrouw kleurde naar rood, ondanks haar roestbruin getinte huidskleur was de kleur duidelijk te zien.
Pa knikte voorzichtig op de woorden van Caden, "ja, ze is in verwachting" stamelde mijn vader.
"Wanneer ben je uitgerekend" was mijn vraag naar Tiffany.
De vrouw herstelde zich, en glimlachte wat verlegen "eind Februari begin Maart" grinnikte ze, wrijvend over haar gebolde buik. "Dus u bent op de helft" sprak ik gelijk rekenend, waarop ze begon te knikken. "Het geslacht of is dat onbekend" vroeg ik bedenkelijk. Ze begon te lachen, "een jongen" mompelde en gelijk haar ogen op mijn vader vast pinde.
"Gefeliciteerd, al is het nogal verrassend" sprak ik bedenkelijk.
"Ja, toch nog een broertje erbij" grinnikte Caden, schouderophalend.
"Het was niet gepland, maar het is welkom" sprak mijn vader.
"Net zoals Fay" grinnikte ik, waarop mijn vader knikte.
Tiffany snapte de clue niet geheel maar zou later door mijn vader op de hoogte woorden gebracht.
"Het eten is om aan te vallen" sprak Lachlan een deksel van de pan trekkend.
"Eet smakelijk" mompelde ik. Nadat iedereen had opgeschept, ik voor Fay het vlees gesneden had, de aardappelen geprakt te hebben en de groente erdoor gehusseld te hebben. Kon ik zelf beginnen met mijn maaltijd.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    Leuk hoofdstukje❤️

    2 jaar geleden
  • Luckey

    hahaha toch wel een baby
    die familie is goed in babys maken

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen