Met gefronste wenkbrauwen zat ik op de bureaustoel bij Caden in zijn kamer. Nu ik op mijn gemak zijn kamer kon bekijken was het echt heel anders dan onze kamer in Port-Angeles. Het was echt rommelig, jongensachtig met verschillende naaktposters aan de muur, her en der sport attributen en muziekboxen in de hoeken van zijn kamer.
Het tapijt leek wat versleten door het schuiven en verplaatsen van meubels.
"Dus" was Caden zijn tropische warme indianen stem.
"Wat denk jij over de nieuwe baby" Caden had zijn wenkbrauwen gefronst, zijn warme kijkers gleden over mijn gezicht en bleven steken in mijn ogen.
"Liever niet maar het is nu eenmaal zo" glimlachte ik waterig "hoe moet ik het Fay uitleggen, wat gaan ze wel niet van ons denken" ratelde ik mijn hersenspinsels op. "Het is niet zo dat pa het zelfde doet als ma" ik schudde mijn hoofd.
"Een ding is zeker het zal niet fulltime bij pa wonen" knikte Caden glimlachend.
"Dat is inderdaad zeker, zowel Tiffany als pa zullen hen huizen aanhouden" knikte ik opgelucht.
"Dus pa zal weer uit gaan bouwen" Caden haalde zijn schouders op en liet zich achterover op zijn bed vallen. "Ik denk dat hij de ruimte achter de bijkeuken zal gaan benutten" knikte Caden fronsend. Ik schudde mijn hoofd "nee dat zal hij niet" mompelde ik mijn hoofd schuddend. "Heb hem horen spreken over het eerste verdieping" een waterige glimlach sierde mijn lippen.
Dat betekende dus dat mijn broers weken in het lawaai zullen zitten tot de verbouwing achter de rug is.
"We zullen zien zusje" knikte Caden zijn boeken in zijn schooltas proppend.
"Jij had alles al gepakt zeker" hij fronste zijn wenkbrauwen op waarop ik begon te knikken "ja hoezo" niet begrijpend keek ik mijn broertje aan.
"Niks" Caden schudde zijn hoofd.
Ik wist wat hij wilde, blijven. Het liefst niet meer zou terugkeren naar Port-Angeles, maar ons leven wat toch echt daar. Helaas zouden we het schooljaar daar nog af moeten maken om daarna een eventuele transfaire te maken.
"Maar in de auto sprak je over ma" Caden keek me afwachtend aan, voorzichtig begon ik te knikken op zijn woorden.
"Ja, vind jij het dan niet vreemd?" mijn wenkbrauwen in een bedenkelijke frons gedrukt. "Een beetje, ja" knikte Caden toegevend. "Een beetje? Het is toch gek, voor Fay deed ze niets niet eens iets dat goed voor haar dochter zou zijn. En nu opeens blijft ze weg, wat dat lijkt dat ze eindelijk iets goeds doet voor haar dochter, maar aan de andere kant kan het ook wezen dat ze met een buik vol benen loopt" knikte ik "ze weet wat we gezegd hebben" mompelde ik zuchtend. Wetende dat het wel heel erg vreemd is.
En aangezien Tiffany waarschijnlijk de nacht hier verblijft konden we het onderwerp niet aansmeren bij pa.
Geen raad vragen naar wat hij zou doen? Wat hij zou denken in zo'n situatie.
"Maak je niet te druk, Sterre" knikte Caden zich uitrekkend "als ze zwanger is komen we daar snel genoeg achter" grijnsde de jongen wild bewegend met zijn armen rond zijn buik, net alsof er een ballon zit. Een grinnik rolde over mijn lippen. Hij had gelijk, bij Tiffany was het ook gelijk te zien.
"Goed dan, we houden het onderwerp open" knikte ik mij recht drukkend van de bureaustoel.
"Ik ga douchen" mompelde ik de kamer van mijn broer verlatend.

Reacties (1)

  • Luckey

    Das wel balen dat ze niet gepraat hebben er over
    Mij benieuwen wat die moeder heeft
    Al heb ik een bruin vermoeden

    2 jaar geleden
    • Fantasy_World

      Whaha, tajaaaaaaaaa..
      Ach, wie weet...
      Maar soms, is praten lastiger dan mensen denken. Heb al weer aardig wat voorraad geschreven vandaag alleen al 10 hoofdstukken.. Verschillende grote... Whaha, ja, ja ben weer goed bezig...

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen