||Leah Clearwater.

Ik wist nog steeds niet zo goed wat ik nu met deze uitleg moest. Nymphadora leek op sommige momenten erg kinds, maar op andere momenten leek ze erg wijs en ouder dan ze eruit ziet. Een zucht rolde over mijn lippen, met mijn hand streek ik wat zwarte haren uit mijn gezicht.
De verklaring van Seth over de meeting voor morgenmiddag was ook niet super tactvol.
Sam vertrouwde de vrienden van Lucas niet en vond dat mijn nichtje iets te veel fantasie tot zich had genomen. Hij geloofde niet zo in dat soort gevaar, het bestond niet volgens de man. Net als die sprekende krab moest er een verklaring voor zijn. Iedereen liep op zijn tenen om Sam niet nog bozer te maken dan dat de man op het moment al was.
Het probleem was echter dat ik niet eens was met de manier hoe we de ontmoeting zouden hebben.
Embry Call, zou samen met Nymphadora voor dat wij heen zouden trekken, gaan. Als hen een voet zetten op het zand zouden wij die kant op komen als back-up. Mam, Emily, Emma en nog wat vrienden van die Emma zouden na ons komen. Al was het Emma geval het er niet mee eens en vond ze nog steeds dat zij met Nymphadora als eerste naar het strand moest trekken.
"Zit je er niet zo over in, Lee" Seth keek me met een veel betekende blik aan "het zal allemaal wel voorzorgsmaatregelen zijn er zal heus niets gebeuren" glimlachte mijn broertje hoopvol. Hij knikte, gaf me een stoot tegen mijn schouder waarna hij zich recht drukte en zijn hand kort door mijn ravenzwarte boblijn haren haalde. "Moet wacht lopen, zie je later" grijnsde de jongen popelend.
Hij schoot uit het raam en met een doffe dreun stond hij onder aan het raam op de grond.
Kort wuifde hij nog voor hij door de struiken het bos in verdween.
Soms kon mijn broertje erg opbeurend werken, hij begreep precies wat er in mij omging en waar ik mee worstelde. Sam zijn break-up met mij speelde nog altijd een klein deel in de pack. Al konden ze me er niet zo heel veel meer mee pijn doen, het raakte me niet zo erg meer zoals het voorheen gedaan had. Had ik er mee leren omgaan, hij was ingeprent geraakt op Emily maar verliefd op mij.
Twee totaal verschillende liefdestakken, sterkte van de inprent was altijd sterker dan de verliefdheid voor geen inprent.
"Leah" was de tinkelende strenge warme stem van mijn moeder vanaf beneden.
Verbaasd rezen mijn wenkbrauwen, "ja" riep ik niet begrijpend vanuit mijn kamer, gelijk kreeg ik antwoordt "kom is naar beneden" was de tinkelende verklaring van mijn moeder. Oké ze had me dus duidelijk nodig voor iets belangrijks, anders had ze het wel naar boven gebruld.
Mopperend drukte ik mij recht en stapte vervolgens naar mijn kamer deur met een paar seconden die erop volgde stond ik beneden. Onder aan de trap met mijn moeder dat zich probeerde te verschuilen achter haar masker. "Wat is er" vroeg ik gelijk nadat ik wat verder van het trapgat stond zodat Nymphadora ons gesprek niet zou opvangen.
"Charlie heeft gebeld, hij heeft me nodig" stamelde ze, fronsend.
"En nu wil je naar hem toe" vroeg ik afwachtend van het antwoordt dat ik al wist.
"Ja, het zal niet lang duren" knikte mam haar bos sleutels uit het bakje graaiend, liep ze op een drafje naar de kapstok.
"Als jij Nymphadora om 23:00 uur wilt afzetten bij huize Uley, zal alles morgen goed verlopen" knikte mam "als ik dan nog niet terug ben" fronsend.
"Best, doe voorzichtig" mompelde ik nadat ik de deur achter mijn moeder dicht gedrukt had.
Fijn nu mocht ik babysitten!!!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen