Foto bij Kunnen we nog volgen? [column]

Gemiddeld maakt slechts één op drie studenten aan de universiteit of hoge school zijn studie af. Vele studenten beginnen met goede moed aan een nieuw avontuur, meestal in een volledig nieuwe stad. Al heel snel gaat het dan mis; fuiven neemt de bovenhand en studeren... wel, die examens zijn toch nog ver weg, niet? Uiteindelijk lopen die examens niet zoals gehoopt en moet desbetreffende persoon (al dan niet noodgedwongen) een andere studie kiezen.

Mijn tocht doorheen het verder studeren gaat tot nu toe vlekkeloos. Ik ben niet iemand die uitgaat en ik studeer netjes doorheen het jaar. In januari was ik er op al mijn vakken door. Het gaf me goede moed om verder te zetten en ook in juni met enkel punten boven de 10 te eindigen. En toch... nu de examens komen, begint de stress op te komen in een wel heel nare vorm; het gevoel dat ik het gewoon niet ga redden. Ik weet niet wat ik fout heb gedaan, ik heb mooi twintig uur per week gestudeerd zoals mijn leerkracht vroeger altijd zei en nog loop ik bij sommige vakken hopeloos achter. Al tijdens de paasvakantie zag ik het misgaan en nu we alweer in mei zijn... wil ik gewoon een beetje wenen.

Is de leerstof die we krijgen dan zo onmogelijk moeilijk? Ik denk van niet, het probleem ligt hem eerder in de enorme hoeveelheid die we moeten verwerken. Hopeloos veel theorie, zonder ooit een oefening gemaakt te hebben. En wat krijg je op dat examen? Juist ja; oefeningen.

Ik kan mijn hoofd nauwelijks boven water houden, terwijl ik echt niet veel anders doe dan studeren. Ik zal vast niet de enige zijn die zich zo overdonderd voelt door dit 'avontuur'. Vandaar mijn vraag: kunnen we nog allemaal volgen? Kunnen we die leerstof nog bijhouden, of is het echt gewoon te veel en zijn het alleen de elite (of de mensen zonder leven) die slagen? Is er echt iets mis met het systeem van onze universiteiten en hoge scholen, of doen we zelf gewoon niet genoeg ons best?

Hoe je het ook draait of keert, de examenperiode blijft er eentje om met je handen in het haar te zitten en hopeloos te kijken naar oude examenvragen waar je niets van snapt. Een examenperiode zonder stress zal altijd onmogelijk blijven, maar eentje die iets minder belastend is, zou toch fijn zijn. Maar tot die tijd, ga ik door met mezelf volproppen met chocolade en af en toe eens wenen van de stress.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen