Foto bij 54 Biggest betrayer of them all

Zoals jullie gemerkt hebben post ik wat minder vaak stukjes. Ik probeer jullie natuurlijk in uiterste spanning te houden op het volgende stukje mwuahah.

Is Alexander echt degene die dit allemaal heeft uitgedacht? Het klopt wel allemaal precies....

“Een mol?” Even kon ik niks anders dan staren naar de muur terwijl de angst vanuit mijn tenen omhoogtrok. Iemand had me doelbewust uitgeleverd aan Quinten. Iemand wilde me dood hebben. Wat had ik diegene aangedaan dat ik dit verdiende? Mijn ademhaling versnelde tot een lichte hyperventilatie van angst.
“Jill ga eens even zitten” zei Alexander duidelijk bezorgd. “Je ziet zo wit als een vaatdoek.” Zonder te zien wat ik deed stuurde Alexander me richting een stoel waar ik met mijn hoofd tussen mijn knieën probeerde na te denken en vooral om niet te gaan spugen.
“Ik ga jullie hier met z’n allen opsluiten. Ik ga contact opnemen met de basis en ondertussen gaan jullie elkaar overhoren wie die mol is. Niemand verlaat deze kamer tot we weten wie het is.”
“Hee!! Hoe weet je dat die zogenaamde mol in ons midden zit! Het kan net zo goed een van de soldaten geweest zijn! Iedereen weet waar ze slaapt!” riep Officier Julian Collins. Zijn stem trilde van irritatie, of misschien was het wel angst.
“Nee meneer Collins. In tegenstelling tot jullie wordt het telefoonverkeer van alle soldaten hier bewaakt. Ik ga contact opnemen met de basis om het telefoon verkeer van daar te controleren. Zo te zien speelt dit al voordat Jillian hier naartoe gekomen is. Ik moet zien te achterhalen wanneer het begonnen is, dan weet ik wie het.”
De generaal was bijna de deur uit totdat hij besefte dat we allemaal nog gewapend waren en dat dat best voor een bloederige situatie kon zorgen. Zodra ik weer om me heen kon kijken zag ik niet langer mijn collega’s maar vijftien vol testosteron gevulde spierballen die klaar stonden om af te gaan. Een voor een werden de wapens met veel tegenzin ingeleverd. Ik wilde achter de generaal naar buiten lopen.
“Nee Jillian, tot ik uitgesloten hebt dat je dit zelf veroorzaakt hebt, mag ook jij hier blijven.”
“Wat?! Meen je dit serieus?” Ik kon niet geloven wat hij zei. Waarom zou ik mezelf dit aan doen. Ik was degene die met gebroken ribben hier rondliep. Voordat ik nog verder tegen kon sputteren kreeg ik een dichtslaande deur in mijn neus.

Achter mij begonnen de mannen naar elkaar te roepen en elkaar te duwen. Ik ging achter het bureau zitten in de hoop zoveel mogelijk uit de vechtzonde te blijven. Ik probeerde terwijl de helft van mijn hersens oplette op mijn omgeving terug te denken. Hoe was ik hier gekomen? Alexander. Alexander had me overgehaald hier naar toe te komen. Wie kende Quinten van deze mensen al? Als het goed was alleen Alexander. Hij had drie jaar bij Quinten bij AL Qaida gespendeerd. Misschien heeft Quinten hem toen al naar huis gestuurd met een reden om achter mij aan te gaan. Wie zorgde er die nacht van de ontvoering voor dat ik sowieso in mijn eigen bed lag….. Alexander door de ruzie die wij gehad hadden. Ik probeerde heel stoer te blijven en niet geen huilen. Mijn kaken deden zeer van de spanning maar ik kon de tranen niet verbergen. Degene waar ik zo verliefd op was, waar ik echt van begon te houden had me verraden. Maar waarom? Wat had ik hem aangedaan? Ik dacht terug aan de basis in Nederland. Hij had mijn contact opgezocht. Hij was het hele spelletje begonnen, want zelf had ik nooit gedacht opnieuw met een kolonel te gaan. Hij was het begonnen, hij had me hier naartoe gehaald, hij had me verraden aan mijn Ex Quinten.

Alexander kwam beschermend in de buurt staan terwijl er een vechtpartij ontstond vlak voor me. Ik had het idee dat de mannen meer bezig waren om elkaar spierballen te testen dan dat het daadwerkelijk om mij ging.
“Gaat het?” vroeg Alexanders zachte stem terwijl hij liefkozend een arm om me heen sloeg. “Het gaat allemaal goed komen. De generaal gaat vinden wie het was, dan kan je veilig terug naar Nederland. Het komt allemaal weer goed.”

Nee Alexander. Het komt niet allemaal weer goed.

Reacties (4)

  • Sucrose

    En alExander wist plotseling de plaats weer waar hij de vorige keer vastgehouden werd, wat leidde tot het bloedbad door die ambuse.
    Het zou wel allemaal logisch zijn, maar ik wil het niet geloven :x

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Het past wel precies. Maar ik geloof niet dat het Alexander kan zijn. Net was ik nog veel overtuigder. Maar het komt sowieso wel goed want ze vinden vast wel uit wie het is. Ugh. En de spanning zit er bij mij eerlijk gezehd wat beter in als ik meer achter elkaar door kan lezen, want nu zit er zi'n groot gat tussen deze en de vorige dat ik niet eens meer weet waar de vorige mee eindigde

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Nee, het is niet Alexander. Dat heb ik net besloten. Dat mag gewoon niet. Oké. Begrepen?!

    Ik denk dat het die Julian is.

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Als het Alexander is!!
    Dan weet ik niet eens wat ga doen!
    Sowieso quinten in stukjes hakken en een blender gooien
    Of in de koelcel gooien tot ze vallen er af vriezen!!
    Heb nu verschillende dingen me hoofd!!!

    Het is wel waar wat ze alle op somt maar iets zit me nog biet helemaal lekker en kan niet me vinger er op leggen!!

    Me hersenen kunnen dit niet aan!!! #error
    Ik wil een nieuwe deeltje!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen