Links van me ritselt er iets. Heel zacht, maar al voor de tweede keer. Een aantal meter achter me ook. Grimmig verstevig ik mijn grip op mijn beide zwaarden, terwijl mijn ogen de omgeving afzoeken. Het donker laat alle schaduwen een dreiging lijken en ik word er onderhand knettergek van. Achter me ritselt het nog eens. Koppig doe ik nog twee stappen, waarna ik weer luister. Het geritsel volgt. Een naar gevoel bekruipt me. Er klinkt nog iets, voetstappen, van rechts deze keer. Als door een wesp gestoken draai ik me rond mijn as, maar het enige wat ik zie, zijn de eindeloze stengels.
      Achterdochtig wend ik me weer naar voren. Voorzichtig doe ik een stap vooruit. Onmiddellijk klinkt er aan vier kanten opnieuw geritsel. Dichterbij dan eerst. In mijn ooghoek zie ik iets zwarts langschieten. Een huivering van angst glijdt over mijn ruggengraat. Ik til mijn voet op om nog een stap te zetten, maar in plaats van de handeling uit te voeren draai ik me plotseling om en haal hard en fel uit naar de zwarte gedaante.
      Er is niets.
      Alleen een paar stengels die op de grond vallen, hun blaadjes erachteraan dwarrelend. Dit is niet goed. Hier klopt iets niet. Mijn hele lichaam staat strak van de spanning, klaar om zich te verdedigen, te vechten voor mijn leven. Maar er is niets, hoewel ik heel zeker weet dat ik iets of iemand had gezien.
      Nog eens doe ik een stap naar achteren, maar deze keer blijft het stil. Een doodse stilte lijkt te zijn neergedaald, en al het geluid in zich op te nemen. Bijna heb ik me weer helemaal omgedraaid, als ik een scherpe ruk achter mijn navel voel. Bijna verlies ik mijn evenwicht, door de onzichtbare kracht die me naar links trekt. Naeve.
      Dan zie ik hem.
      De speer die op me afkomt, kan ik maar ternauwernood ontwijken, als Samuel met een woeste grijns op zijn gezicht naar me toekomt. Maar hij bevond zich vóór me. Hoe kan hij nu al hier zijn? Als Samuel hier is, is Florian ook niet ver weg. Wegduikend voor een uithaal naar mijn nek, zie ik een ander figuur voor me opdoemen. Flynn. Ook hij grijnst kwaadaardig, voordat hij een zilveren pijl op me richt.
      Een giftige doodsangst verspreid zich door mijn lichaam. Zo snel mogelijk laat ik mezelf achterover vallen, zodat de pijl over me heen flitst en in de droge grond blijft zitten. Even hoop ik dat de hinderlaag hier ophoudt, maar dat doet hij niet. Een derde figuur komt tevoorschijn uit het hoge gras. Cabe. In een flits bevindt er zich een gemeen uitziende dolk in zijn handlinkerhand. Een groot slagzwaard bevindt zich in de andere. Maar- Een nieuwe pijl zoeft langs mijn oor. Ik rol opzij en doe een poging om overeind te komen, zodat ik de drie jongens met mijn wapens in mijn hand kan aanvallen. Dit is gewoon een oefening zoals in de Klem, houd ik mezelf vastberaden voor, hoewel mijn angst niet echt opweegt tegen de adrenaline. Drie Beroeps moet ik nog aankunnen, toch?
      Een plotselinge ruk achter mijn navel zorgt er echter voor dat ik opnieuw mijn evenwicht verlies, op het moment dat Samuel brullend op me af komt. Nog maar net op tijd slaag ik erin om weg te duiken, als een zilveren pijl mijn arm schampt. Het wapen laat een brandende streep van pijn achter en ik klem mijn kiezen op elkaar om niet te laten merken dat het pijn deed.
      Gelijk daarna doemt Cabe voor me op. Woest grijnzend haalt hij met het zwaard naar me uit, die ik maar net kan ontwijken. Achter hem maakt Samuel zich op voor een nieuwe aanval. Flynn is opeens verdwenen. De plotselinge achterdocht maakt dat ik mijn aandacht voor Cabe voor een seconde laat verslappen, waarin hij zonder mededogen toeslaat. De klap van Cabe trekt door mijn hele lichaam heen. Van pijn en schrik laat ik het zwaard vallen, waarmee ik zijn zware slag te laat had geprobeerd te pareren. Het wapen valt op de grond, ver buiten mijn bereik. Een trilling van angst trekt door mijn lichaam heen, terwijl ik een angstige stap achteruit zet. Samuel haalt opnieuw bijzonder venijnig naar me uit, als Flynn opeens uit het niets opdoemt en me omver duwt.
      Verschrikt sla ik om me heen, proberend één van de jongens te raken. Alle drie stappen ze gemakkelijk weg. Maar behalve angst, borrelt er nu ook woede in me op. Razend spring ik overeind, uithalend naar Flynns nek. Ook gris ik een klein werpmes uit mijn riem, die ik even verborgen houd in mijn hand. Heel even doen mijn belagers niets. Hoe kan het, dat Cabe nu- Met een luide brul komt Samuel op me afgestormd, gelijk op de voet gevolgd door een andere pijl van Flynn.
      In een reflex duik ik weg voor de pijl en merk ik half en half dat ook Flynn zich nu in beweging heeft gezet en op me afkomt, evenals Cabe die van links komt. Dan raakt Samuel me, met de vaart van een stormram. In een groeiende wanhoop klem in mijn vingers rond het kleine mes, terwijl ik in de verte mijn tweede zwaard op de grond hoor vallen. Het kleine wapen in mijn hand is nu nog maar mijn enige verdediging.

Reacties (2)

  • Slughorn

    Spannend! Maar ik mis nog iemand ^^

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Puntje van mijn stoel, snel door!

    2 jaar geleden
    • ProngsPotter

      As you wish ^^ Ik ben blij dat je er wat aan vindt, haha:)

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen