We waren rond 8 uur die avond weer in New York. In eerste instantie wou Louis nog even langs zijn kamer gaan, om wat kleding op te halen. Het grootste gedeelte lag per slot van rekening daar, en niet in mijn appartement zoals maanden geleden. Er waren wel degelijk kledingstukken die hij nooit terug gekregen had en hij vroeg zich dan ook vast af waar ik die gelaten had. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om ze weg te gooien en dus had ik ze netjes achter in de kast weg gestopt. Ik kon me niet van het idee af zetten dat Louis ooit terug zou komen. En mijn gelijk had ik gekregen. Stel je voor dat ik nu toe moest gaan geven dat ik ze allemaal weg gegooid had. Hij had me iets aangedaan.
Ik had kleding aan getrokken die in geen verre weg op mijn lerarenoutfit leek. Zelfs inclusief een petje, dankzij Louis. Zo was het ietwat minder opvallend als ik rond liep op het campus. Ik leek op een student. Ik zou gewoon naar de grond staren terwijl ik liep, in plaats van om me heen. Nee, ik vond mezelf ook behoorlijk onherkenbaar. Ik had zelfs sweatpants aan, iets wat ik normaal gesproken nooit buiten de deur zou dragen.
Louis liep voor me uit naar boven, naar de slaapkamers. Ik volgde hem, nog steeds naar de grond starende. Het was geen spannend uitzicht, maar het liet me in ieder geval niet struikelen. En ergens was dat ook wel weer handig. Want klunzig was ik vaak genoeg. Louis had inmiddels een oversized trui aan en had zijn handen half gehuld in de mouwen, als sweaterpaws. Hij zag er enorm knuffelbaar uit. Ik had echt de behoefte om hem in mijn armen te nemen. Maar goed, dat was al helemaal vreemd om hier midden in de hallen van NYU te doen. Ik begon langzaamaan honger te krijgen. Toen ik Louis aangeboden had om iets te eten voordat we op het vliegtuig stapte, wees hij het af. Ik gokte zo dat het te snel na het middageten was geweest. Maar momenteel begon ik zelf zo veel honger te krijgen, dat ik maar hoopte dat hij ook honger had. Het vliegen bracht mijn hele interne klok ietwat overhoop. We hadden niet veel gedaan, maar toch had ik enorme honger. De vliegreis was niet erg spannend geweest en daardoor hadden de drie uren zich een eeuwigheid gerekt. Het was een manier geweest om heel snel door mijn leesboek heen te komen. Ik had nog nooit zo veel gelezen als nu dat ik die vliegreizen moest maken. Louis had vrijwel de hele vliegreis geslapen. Wat ik niet per se erg vond, maar het had het geheel behoorlijk saai gemaakt. Nou ja, wellicht had hij dan wel genoeg energie om vanavond gezellig te maken. Niet dat ik seks verwachtte.. Maar hé, ik zou geen nee zeggen?
Ik moest volgens mij echt mijn verwachtingen bijstellen. Het was niet alsof dat van de een op de andere dag zou gaan gebeuren. We hadden pas net aangegeven dat we daten weer wouden proberen. Dat betekende niet gelijk seks.
Nou ja, op het begin van onze relatie hadden we ook vrij snel seks. We hielden ons echt niet aan die paar maanden elkaar leren kennen. Laat staan seks voor het huwelijk. We waren dan beide niet erg religieus. Daar had ik sowieso te veel zonden voor begaan inmiddels. Daar ging ik me niet met een middagje biechten uit redden, gokte ik zo.
Ik hoorde een overduidelijke kuch, waarna ik ietwat opkeek. Louis keek me hoofdschuddend en verward aan. We stonden voor zijn kamer. Ik wist nog niet voor hoe lang, maar overduidelijk al een tijdje gezien zijn blik. Ik glimlachte onschuldig.
Louis opende de deur en bleef toen bevroren staan waar hij stond. Wat was er aan de hand? Was er iets mis met Jamie?
Ik stapte op hem af, om vervolgens hetzelfde tafereel te zien. Zowel Liam als Jamie keek ons betrapt aan. Jamie kroop snel van Liam af en ging naast hem zitten met een zogenaamd nonchalante blik terwijl hij schuldbewust door zijn verwarde haren streek. Wacht.. wat?

Reacties (3)

  • EvaSalvatore

    *heeft nou hoofdstuk afgelezen* PARDON?! WAT KRIJGEN WE NOU? MORE GAAAAAY

    2 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Slaat die afbeelding van louis op op mijn telefoon

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Hehehe love it

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen