Haar los speciaal voor de gelegenheid, lippen roodgestift, nagels gelakt - alsof iemand het zou opmerken. Aangeschoten van de fles die onderweg doorgegeven wordt, snelle slokken, als een behoefte, want we durven niet meer sober aan te komen op feestjes.
      "Zit mijn haar leuk?” vraagt Eliane. Ze ruikt naar conditioner en stijltang en iets waar je naartoe wil leunen - wat we allemaal doen, laat genoeg in de avond, maar niet nu. Nu bevestigen we en nemen nog een slok en een blos verschijnt op haar wangen van het compliment en van de roes.
      Hebben we wel aangebeld? Ze laten ons in ieder geval binnen - beker in onze handen voor een woord gezegd is.
      Zetels en stoelen en kussens op de vloer en langzaam worden ze gevuld, langzaam verdwijnt de vroege avond en tegelijk de onzekere fase van dronken zijn. Ik lees 00:30 op de klok en raak dan de tel kwijt.
      Losse fragmenten, bluetooth speaker op z’n luidst, het maakt niet uit - we zijn hier alleen. Kato en Gwen staan als eerste recht, dansen op een liedje waar we allemaal mee opgegroeid zijn, de ironie ontgaat me niet.
      Jens’ arm rond mijn schouder, Kato’s wenkbrauw die omhoog gaat alsof dit iets nieuws is. Regelmatige pauze naar de badkamer, lippenstift blijven bijwerken - elke keer wat meer en wat losser en wat uitnodigender.
      Een blik vindt mijn lippen telkens weer, ik beeld me in hoe zijn gezicht eruit ziet bedekt in mijn rood maar ga niet verder dan wetend naar hem glimlachen.
      Jens is verplaatst, de schaduw van zijn arm op mijn schouder. Ik wil iemand om vast te houden. Samen met Eliane beweeg ik de kamer rond, neem haar handen in de mijne, kijk om me heen en zie een andere wereld.
      “Als we niet gaan slapen, moeten we ook niet opstaan”, zegt Lucas.
      “Als we niet opstaan, ook geen kater”, voegt Gwen eraan toe. We zijn het allemaal met hen eens maar we weten dat het niet waar is. Morgen zullen we op de trein zitten en het leven zal doorgaan, en deze avond zal overlopen in alle andere - zal een geheim blijven voor iedereen buiten deze ruimte.
      Feesten is oppervlakkig, zeggen ze, maar wij weten dat er niets intiemers bestaat. Niets blijft verborgen tijdens de nacht. We dansen en drinken om iets duidelijk te maken. We weten zelf nog niet wat het is.

De volgende hoofdstukken zullen langer zijn, en ook anders geschreven. Dit was een klein experimentje (en ik weet nog niet of ik er trots op ben of niet oeps). Bedankt voor het lezen xx

Reacties (4)

  • Donwell

    Hell yeah dit is iets waarvoor ik zou betalen.

    2 jaar geleden
    • aphasia

      !!!! Dankje, je maakt mijn hele dag goed (:

      2 jaar geleden
  • Zee

    Maar for real tho, er is echt iets in je schrijfstijl wat me ontzettend aanspreekt! Het is anders en I like it.

    2 jaar geleden
  • Necessity

    Oehh I like this! Je hebt de 'dronken en onoverwinnelijke sfeer' heel goed te pakken gekregen!

    2 jaar geleden
    • aphasia

      Dat is zo ongelooflijk fijn om te horen, dankjewel!

      2 jaar geleden
  • Necessity

    Oehh I like this! Je hebt de 'dronken en onoverwinnelijke sfeer' heel goed te pakken gekregen!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen