Theo Walcott

Toen ik uitgepraat was, kon Nadieh me alleen maar schaapachtig aankijken totdat ze zich weer herpakte en volhield dat alles minder erg was dan het leek.
'I understand you're worried, Theo, but I'm fine. I know my body better than anyone else and I have everything under control!'
Ik probeerde de grote krop in mijn keel weg te slikken. Hoe kon het dat iedereen zag dat ze op weg was om een eetstoornis te creëren behalve zijzelf? Ik wist natuurlijk dat dat juist deel uitmaakte van het probleem, maar het bleef moeilijk. Ik wilde niets liever dan dat ze gezond was.
'Nadieh, please, you have to get better. You have to accept help because I just want you to feel happy and be healthy. Please, I love you.'
Ze knipperde even verrast met haar ogen en nam toen zachtjes mijn hand vast. Haar hand voelde koud en zwakjes aan.
'Y-you love me?' stamelde ze stil.
Ik kreeg haast tranen in mijn ogen toen ik haar zo hulpeloos naar me zag kijken. 'Yes, of course! I love you so much, more than you might even realise. I can't lose you over this.'
Ze slikte even en aarzelde, maar besloot om toen toch verder te vragen. 'Is that how you and Katie broke up? I don't think you've ever told me the full story...'
Ik knikte en wendde mijn blik even af. 'Yeah... she had an eating disorder, I wanted to help, she pushed me away and broke up with me,' vatte ik kort samen omdat het nog steeds erg pijnlijk was om aan te denken.
'But I don't have an eating disorder, Theo! From what I remember, Katie really needed help but I'm just on a diet! It's not the same! I'm not like her!' bleef ze volhouden.
Ik zuchtte diep en wreef over mijn voorhoofd. 'The doctors know you're using laxatives, Nadieh,' besloot ik haar dan te confronteren, want ik wist niet wat ik anders nog kon doen dan haar te laten inzien hoe destructief ze bezig was. 'Laxatives are extremely dangerous and addictive. I know because Katie used them too.'

Anne Wilshere

'And?!' vroeg ik onmiddellijk aan Theo toen hij uit haar kamer kwam. Ik had ondertussen ook al met de hoofddokter kunnen spreken en die vertelde me dat het er sterk op leek dat Nadieh gevaarlijke laxeermiddelen had genomen, wat ook verklaarde waarom ze zoveel gewicht had verloren.
'She's stable but denies that she has a problem,' zuchtte Theo. 'She looked so weak.'
Waarom had ik dit allemaal niet zien aankomen? Ik had met mijn eigen ogen gezien dat ze moeite had met haar zelfbeeld, dat ze plots veel magerder leek.
Gefrustreerd ging ik met mijn hand door mijn haar. 'I'm her sister, I should've seen this coming!'
Alexis, die nog steeds niet van mijn zijde was geweken, wreef ook deze keer zacht over mijn schouder. 'Don't blame yourself, amor. No one knew it would go this far, not even Theo.'
Theo knikte en sloeg zijn ogen neer. 'If only I knew how serious this was and if I knew she took laxatives, I would've stepped in much earlier.'
'I know that,' zei ik en klopte even op zijn schouder. 'You've always cared about her.'
Theo knikte dankbaar naar me. 'Thanks, I appreciate you saying that.' Hij haalde even adem en keek me toen bezorgd aan. 'Can you please try to talk to her? I don't think she fully realises how serious her situation is. I tried but you know how stubborn she is.'
Ik knikte en liep toen de ziekenhuiskamer binnen. Nadieh leek blij om mij te zien en wees naar de stoel die naast haar bed stond.
'So how are you feeling? You scared the shit out of us,' probeerde ik luchtig aan te brengen.
'I just fainted and Theo freaked out and called an ambulance. I'm fine, I swear!'
Ik trok bedenkelijk mijn wenkbrauwen op en keek haar onderzoekend aan. Het was wel duidelijk dat ze er niet "okay" uitzag.
'I wish that were true,' zuchtte ik en keek haar toen bezorgd aan. 'Please, take care of yourself. We wanna help you as much as we can but in the end it's up to you.'
Opeens ging de deur open en kwam Jack de kamer ingerend. 'Omg Nadieh! I'm so glad you're okay!!'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen