Foto bij 6.3

Maandag
‘Goedemorgen 5v1, het is me weer een waar genoegen om jullie les te geven.’ Meneer Thomassen komt binnen en ik zucht diep. ‘We gaan vandaag in tweetallen werken.’
Ik zucht opnieuw. Ik kan het echt niet aan om nu sociaal te moeten doen, zeker niet als het Daan betreft.
‘Kom je naast me zitten?’ hoor ik achter me.
‘Hier is een plek vrij,’ zeg ik, zonder me om te draaien. Ik ken de kracht niet van mezelf, maar het bevalt me prima. Tot mijn verbazing komt Daan naast me zitten.
‘Hoe was je weekend?’ vraagt hij.
‘Goed. Ik ben naar mijn zus en haar vriend geweest. Wat heb jij gedaan?’ vraag ik, terwijl ik mijn spullen netjes orden.
‘Daan en Jasmijn, gaan jullie ook aan het werk?’ roept Thomassen.
Ik merk hoe ongemakkelijk ik het vind dat de hele klas ons aanstaart. Valerie fluistert iets tegen Elena en ze giechelen. Ik sla mijn ogen neer en begin aan de opgaven.
‘Economie is vast interessanter dan mijn weekend,’ zegt Daan zacht.
Ik glimlach. ‘Voor mij in ieder geval niet.’
‘Ik heb geld verdiend en het weer uitgegeven. Dat klinkt vrij economisch, of niet?’ Hij grijnst.
‘Zie hem lachen, hij is zó knap,’ hoor ik Valerie zeggen en direct slaat ze een hand voor haar mond. In tegenstelling tot wat ik had verwacht, verdwijnt Daans grijns.
‘Wil je me helpen met de opgaves, want ik snap hier echt niets van,’ mompel ik.
Daan begint het me uit te leggen en het verbaast me hoeveel er blijft hangen. Het is net alsof ik enigszins begrijp waar het om gaat.
‘Jasmijn, opgave acht,’ klinkt er plotseling streng.
Ik kijk meneer Thomassen lichtelijk geïrriteerd aan, omdat zijn toon al zo enorm veroordelend is. Het is alsof hij mij niets meer waard vindt en het enige wat ik kan bedenken, is dat het erdoor komt dat ik met Daan samenwerk. In de afgelopen tijd is gebleken dat Daan het liefst doet wat hij wil, zonder daarin rekening te houden met anderen. Toch haalt hij indrukwekkende cijfers en heeft hij altijd zijn opdrachten op orde. Het drijft de docenten tot waanzin dat ze hem niet bereiken en van hem geen enkele waardering krijgen voor hun werk. Hij is het bewijs dat het hem lukt zonder docenten. Zorgvuldig lees ik het antwoord op vraag acht voor en ik glimlach automatisch als meneer Thomassen zijn norse gezichtsuitdrukking laat varen en niets anders kan dan goedkeurend knikken.

‘Wat vind je ervan dat docenten zo naar tegen je doen?’ vraag ik ’s middags aan Daan, als we op het inmiddels vertrouwde plekje staan.
‘Het boeit me niet,’ zegt hij nors.
‘Gelukkig maar,’ zeg ik eerlijk. ‘Maar hoe was je weekend in niet-economische bewoordingen?’ vraag ik dan. Ik wikkel mijn sjaal een keer extra om mijn hals en steek dan mijn handen in mijn jaszakken.
‘Zaterdag heb ik gewerkt, ’s nachts heb ik gefeest en gisteren heb ik in bed gelegen. Typisch hè? Of vind je het raar, omdat jij het niet doet?’ vraagt Daan scherp.
‘Ik hoop dat je het naar je zin hebt gehad. Waar werk je?’
‘Bij een garage. Hofsink en Nijland. En ik heb het zeker naar mijn zin gehad. Genoeg makkelijke meiden hier,’ zegt Daan nuchter. Hij steekt een sigaret op, maar opnieuw niet na er twee keer op te hebben getikt.
‘Dus je kunt wel leuke mensen vinden buiten school?’ vraag ik.
Daan glimlacht. ‘Je doet te hard je best,’ merkt hij nonchalant op. ‘Je probeert om me niet te veroordelen, dat voel ik wel.’
‘Jij daagt me uit en ik weiger daarin te trappen,’ zeg ik aarzelend. Hij schiet in de lach. ‘Daan, ik heb mijn eigen mening, net zoals jij die hebt. Waar ik me vorige week over verbaasde, was hoe je omsloeg, niet om wat je zei. Ik zal de laatste zijn die iemand veroordeelt, maar ik wil wel mijn eigen mening behouden,’ zeg ik, dan krachtiger.
‘Ik snap jou soms echt niet,’ laat Daan zich ontvallen.
‘Insgelijks,’ kaats ik terug.
‘Wil je zwemmen?’ Hij pakt me bij mijn arm en knikt naar het water.
‘Ja, eigenlijk wel, maar niet hier. Ik heb een onbeperkt abonnement op het zwembad, dus misschien is dat een beter plan dan dat je me hier in een beekje gooit,’ merk ik nuchter op.
Het voelt heerlijk om mezelf bij hem te kunnen zijn en het doet me goed dat hij hardop lacht. Misschien was afgelopen week toch een grotere doorbraak dan ik had durven dromen.
‘O ja, dat zwemmen hè?’ Daan knijpt zijn ogen licht samen, alsof hij door me heen probeert te kijken. ‘Waarom deed je dat nu? Niet voor de lol, niet omdat je bij de top behoorde, maar waarom wel?’
Het raakt me dat hij het nog weet, alsof mijn verhalen bij hem zijn blijven hangen. Het moet wel, maar ik had het nooit verwacht.
‘Het zorgt voor rust in mijn hoofd,’ mompel ik.
‘Hoe vaak zwem je als het slecht met je gaat?’ vraagt Daan.
‘Dat is een vervelende vraag,’ zeg ik zacht. Als ik Daans interesse van zijn gezicht af kan lezen, haal ik diep adem. ‘Ik heb een tijd gehad dat ik drie keer per dag ging.’
‘Waarom had je het toen nodig?’ vraagt hij en ik merk dat ik teveel weerstand voel.
Ik durf het hem niet te vertellen, omdat ik hem eigenlijk nog niet ken. ‘Dat vertel ik je liever niet,’ zeg ik aarzelend.
‘Geen probleem. Hoe vaak zwem je nu nog?’ Hij neemt een hijs, na twee keer op de sigaret te hebben getikt.
‘Vaak twee keer per week, maar ook om mijn conditie te behouden,’ zeg ik.
‘Dat is goed om te horen. Het is vast beter voor je dan een andere verslaving.’ Hij houdt zijn sigaret even omhoog.
‘Daan?’ zeg ik voorzichtig, terwijl ik hem schuin aankijk. Hij knikt langzaam. ‘Ik vind het fijn om zo met je te praten,’ zeg ik oprecht.
‘Je valt me mee. Je bent dapperder dan ik dacht. Al blijft het grappig om je te plagen.’ Daan pakt mijn sjaal vast en wikkelt die van mijn hals. ‘Behoefte aan een massage?’ Hij hangt de paarsrode sjaal om zijn eigen hals en ik glimlach.
‘Graag.’ Ik draai me met mijn rug naar hem toe. Ik sluit mijn ogen en probeer me te ontspannen, al is dat moeilijk als hij hard op mijn nekspieren drukt. De stilte die valt, is niet ongemakkelijk, maar juist precies op zijn plek. Het is heerlijk om me te ontspannen.
‘Weet je dat jij je heel makkelijk overgeeft?’ vraagt Daan verbaasd, als hij me loslaat.
‘Je doet me toch niets?’ vraag ik me hardop af.
‘Dat klopt, maar de meeste mensen vertrouwen me niet. Wat vinden je ouders ervan dat je met mij omgaat?’ vraagt Daan plotseling. Het is iets waaruit blijkt dat hij me enigszins waardeert, maar ik hoor ook hoe hij omschakelt.
‘Geen idee. Ze zijn bijna altijd later thuis dan ik,’ zeg ik eerlijk.
‘Ik had verwacht dat jij zo’n meisje was dat alles met haar ouders besprak.’ Daan neemt een hijs van zijn sigaret.
‘Heb je door dat je er altijd twee keer op tikt?’ vraag ik. Ik ril. ‘Mag ik mijn sjaal terug?’ vraag ik.
Daan pakt de sjaal van zijn nek en wikkelt die voorzichtig om me heen. Ik neem de geur van sigarettenrook en deodorant in me op en ik verbaas me erover dat ik het lekker vind ruiken.
‘Ik weet het. Het is een gewoonte en die raak ik heel moeilijk kwijt. Maar als dat het ergste is…’ Hij tikt overdreven op de sigaret en inhaleert diep.
‘Ik bedoel er niets mee, ik vroeg me alleen af of je het wist,’ zeg ik gehaast.
‘Dat weet ik. Het is oké.’ Daan sluit kort zijn ogen. ‘Heb je het niet koud?’ vraagt hij dan.
Ik schud mijn hoofd. ‘Het valt mee. Jij?’ vraag ik.
‘Ik heb het niet zo snel koud,’ zegt hij.
‘Gelukkig maar. Hé, ik ga naar huis. Tot morgen,’ zeg ik.
‘Tot morgen. En doe de groeten aan je ouders,’ zegt hij grijnzend.

Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Dit is zeker 1 van je mooie hoofdstukjes hoor.

    2 jaar geleden
  • Histoire

    Prachtig verhaal. Eerst mocht ik die Daan nog enigzins, maar sinds hij over zijn makkelijke chics en vele seks met vele andere meisjes begonnen is, tegen Jasmijn die ik aardig vind en die overduidelijk gevoelens heeft voor hem, was mijn sympathie voorbij. Dat doe je toch niet? Dat is extreem pijnlijk als je iets voelt voor iemand. Arme Jasmijn. Wat een lul is die gast zeg. Misschien is hij wel lief voor haar, maar ik wil dat hij alleen maar oog heeft voor lieve Jasmijn. Niet dat Jasmijn verliefd is op hem terwijl hij ook met andere “makkelijke chics” bezig is.

    2 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Ik vind je reactie zoooo tof! Bedankt dat je zo meeleeft <3

      2 jaar geleden
  • Long

    Ze zijn zo cute in dit hoofdstuk jaaaa

    2 jaar geleden
  • Slughorn

    Ja doe de groetjes (':

    2 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Nog meer wat ik door moet geven? (':

      2 jaar geleden
  • IrisThePiris

    Wow dit vind ik tot nu toe een van de mooiste hoofdstukken(Y)Supermooi geschreven zoals altijd!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen