Foto bij 8.4

‘Daan?’ Ik haal diep adem en wacht totdat hij me aankijkt. ‘Als er iets is, kun je het altijd aan me vertellen.’
‘Houd eens op met zoeken! Als je hier niet wilt zijn, moet je gaan. Dat heb ik je de vorige keer ook al verteld. Geef me één goede reden waarom ik zo’n simpel meisje als jij iets zou moeten vertellen.’ Hij steekt een nieuwe sigaret op en tikt er twee keer op.
‘Ik wil dat het goed met je gaat.’ Ik hoor dat mijn stem nog even zacht, maar veel minder melodieus is. Zijn woorden raken me harder dan ik toe wil geven. Ik denk aan hoe hij laatst nog vertelde dat ik hem verraste. Hij leek mijn aanwezigheid te waarderen, terwijl ik nu de indruk krijg dat hij me het liefst binnen een paar seconden ziet verdwijnen.
‘Zodat je zelf een goed gevoel krijgt? Zodat je informatie bij me kunt halen?’
‘Nee, omdat ik je het gun dat jij je goed voelt. Als ik hier alleen stond voor mezelf, was ik al weg.’
‘Soms moet je egoïstisch zijn. Al zal jij dat nooit geleerd hebben met je perfecte leventje.’
Ik wil hem vragen waarom hij me zo afstoot en probeert te kwetsen, maar ik durf het niet. Iets houdt me tegen, alsof de situatie erger zal worden zodra ik het vraag en dat terwijl de spanning nu al om te snijden is. ‘Ik heb inderdaad nooit tegenslagen gehad.’ Ik rol met mijn ogen.
‘Ach, raakt het kleine meisje gefrustreerd?’ De spottende klank in Daans stem zorgt voor nog meer frustratie.
Het liefst zou ik net zo spottend reageren, maar ik besluit de eer aan mezelf te houden en ik klem mijn kiezen op elkaar.
‘Wat denk je?’ Daan duwt zacht tegen mijn schouder.
Ik beweeg automatisch van hem af. ‘Verwacht je dat ik je nu ga vertellen wat ik denk, terwijl je zelf alleen maar nare opmerkingen kunt maken?’ De melodie is nog steeds niet terug in mijn stem, maar het volume is toegenomen. Het is niet wie ik ben en ik vind het vervelend dat Daan me zo weet te beïnvloeden dat ik niet oprecht mezelf kan zijn.
‘Ik vroeg het je alleen! Reageer eens niet zo overtrokken. Je bent veel te gevoelig voor deze wereld, Jasmijn. Vraag niet om iedereen zich aan te passen, maar word eens volwassen.’
‘Ik vraag je niet…’ Ik adem diep uit en stop met praten, omdat ik weet dat deze discussie eindeloos zal voortduren. ‘Ik ga naar huis. Tot morgen.’ Ik spring van de brugleuning af, wat pijn doet aan mijn koude voeten.
Daan groet me niet na en ik verbaas me over hoe kil hij is sinds hij een week weg is geweest. Zelfs in het begin had ik nog meer contact met hem, ook al praatten we toen nauwelijks. Ik realiseer me dat het niet alleen gaat om wat we tegen elkaar zeggen, maar dat het contact verdwenen is. We zaten samen op de brug, maar er was weinig veranderd als een van ons er niet was geweest. Dan was er hooguit minder spanning en frustratie geweest.

Reacties (7)

  • GossipGirl21

    precies helemaal goed

    2 jaar geleden
  • Long

    Ooooh nee, kom op Daan, doe een beetje aardiger! Ze wilt je alleen maar helpen. :-(

    2 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Goed zo! Misschien hoort hij het wel.

      2 jaar geleden
  • IrisThePiris

    pff wat is er in die week gebeurd dat hij weg wasxD
    Heel mooi geschreven zoals altijd(flower)

    2 jaar geleden
  • Neyla

    Wat een zalig verhaal! Ik heb al de hoofdstukken op één avond in een ruk uitgelezen. Hopelijk ga je er snel met verder. O, en bedankt voor de motivatie dat ik terug een Quizlet-account heb aangemaakt. 🤗😉

    2 jaar geleden
  • Sombre

    pffft Daann... wat een rotjoch.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen