Foto bij 9.2

Ik leun zo nonchalant mogelijk achterover tegen de brugleuning en duik verder weg in mijn jas, voor zover dat mogelijk is. De jongen met het korte haar heeft zich inmiddels geïntroduceerd als Bart en hij heeft al meer dan eens zijn ogen over mijn lichaam laten glijden. Hij komt tegenover me staan en zet zijn handen naast me op de leuning. Automatisch beweeg ik naar achteren, voor zover dat mogelijk is. Ik hoop dat Daan voor me op zal komen, maar diep vanbinnen weet ik dat het valse hoop is.
‘Luister schatje, wij weten allemaal dat Daan een meisje als jou niet laat lopen, dus vertel nu eens eerlijk hoe het tussen jullie zit.’
Wat zou hij bedoelen met een meisje als mij? Ik durf het hem niet te vragen. Ongemakkelijk en tevergeefs probeer ik meer ruimte tussen zijn lichaam en het mijne te creëren. ‘Ik ken Daan omdat hij bij me in de klas zit. We zijn klasgenoten, dat is alles.’
‘Luister.’ Jeff duwt zijn vriend aan de kant en neemt zijn positie over. ‘Als jij alleen maar een klasgenoot was, zou je hier niet op een brug staan, terwijl het ijskoud is. Nu snap ik dat Daan het voor je over heeft om buiten met je te staan, waar niemand jullie zal verwachten, maar geef me één goede reden waarom jij hier staat.’ Hij heeft zijn grote lichaam tegen me aangedrukt, waardoor ik me extreem bewust ben van mijn ademhaling. Die zit inmiddels hoog in mijn borstkas.
Ik kijk naar hem op en probeer wanhopig een goed antwoord te bedenken.
‘Ik wist het wel.’ Jeff grijnst triomfantelijk en leunt naar me toe. ‘Hoe lang doe je het al met hem?’
Ik zet mijn handen tegen zijn borstkas en duw hem achteruit, terwijl ik hem ongetwijfeld met een blik vol afschuw aankijk. Hulpzoekend kijk ik naar Daan, die echter even triomfantelijk grijnst. ‘Tussen Daan en mij is er niets, zoals ik je net ook al vertelde.’ Ik klem mijn kiezen op elkaar, wat bijna pijn doet, zo hard knijp ik.
‘Je reageert behoorlijk fel voor iemand die ontkent.’ Bart schiet in de lach. ‘Als jij het niet doet, vertelt Daan ons de waarheid wel, dus wees gerust eerlijk.’
Ik wil schreeuwen dat ik eerlijk ben, maar ik realiseer me ook dat het niet heel verstandig is om tegen vier jongens in te gaan. Zeker niet nu ik merk dat Daan me op geen enkele manier zal steunen. Ondanks dat ik de jongens niet ken, ook Daan in feite niet, voel ik dat hij anders is dan hen en ik vraag me af waarom hij met ze omgaat. Mijn gevoel laat me vrijwel nooit in de steek, maar door dat kleine stukje twijfel, durf ik er niet vanuit te gaan.
‘Oké, Daan. Kom maar op.’ Jeff wendt zich grijnzend naar de jongen die ik nauwelijks herken.
Ik weet de waarheid en toch ben ik minstens even nieuwsgierig naar wat Daan zal zeggen.
‘Jasmijn is de eerste die me weerstand biedt, dus ze heeft gelijk. We zijn nog klasgenoten.’ Hij grijnst breed.
‘Voel je je te goed voor hem?’ Bart kijkt me recht aan.
‘Absoluut niet. Het enige wat ik zeg, is dat er niets tussen mij en Daan is.’
‘Dus, je bent vrijgezel?’
Die laatste opmerking komt van Martin, op wie ik tot nu toe al mijn hoop had gevestigd. Ik onderdruk de neiging om met mijn ogen te rollen. ‘Hoe kennen jullie elkaar eigenlijk?’ Ik hoop het gesprek eindelijk te kunnen keren.
‘Ik vroeg je iets.’ Martin knijpt zijn ogen iets samen. Dan lacht hij. ‘Daarna zal ik jouw vraag beantwoorden.’
Hij doet exact hetzelfde als Daan. In een fractie van een seconde slaat hij om van het ene uiterste naar het ander. ‘Ik heb geen relatie.’ Gelukkig niet, laat ik daar zwijgend op volgen.
‘Goed om te horen. We kennen deze vrouwenverslinder van het uitgaan.’ Martin slaat Daan hard op zijn schouder. ‘Waar ga jij vaak heen?’ Hij kijkt me recht aan.
Door deze jongens wil ik veel van mijn principes opzij zetten. Plotseling vind ik het niet meer interessant om altijd de waarheid te spreken en ieder ander met respect te behandelen. Het lijkt me heerlijk om even nep als hen te zijn en te doen alsof ik een stereotype puber ben.
‘Ik snap dat je het niet wil zeggen.’ Jeff glimlacht kalm.
Opgelucht laat ik mijn adem ontsnappen, al kan ik me niet voorstellen dat Jeff me echt begrijpt.
‘Dan heb je hem achter je aan.’ Jeff lacht hardop. ‘Zeg eens eerlijk…Hoe onschuldig ben je?’
‘Geloof me, zo interessant ben ik niet.’ Ik schuifel enkele centimeters opzij, zodat ik iets verder van ze af kan staan.
‘Ik vind je wel interessant. En dan laat ik niet los, totdat ik heb wat ik wil.’ Jeff ademt diep in, waardoor zijn borstkas breder lijkt te worden.
Ik wil niet toegeven dat zijn houding me intimideert, ook al weet ik dat het een vanzelfsprekend gegeven is. Wanhopig probeer ik de juiste woorden te vinden. Er zijn genoeg zinnen die ik uit zou willen spreken, maar niets voelt veilig. Ik wend mijn blik af, zodat ik in ieder geval niemand hoef aan te kijken.
‘Dat lijkt op wat je mij vertelde, Jasmijn.’
Ik kijk geschrokken op als ik mijn naam hoor, vooral omdat die door Daan wordt uitgesproken. ‘W-Wat bedoel je?’ Ik baal ervan dat ik over mijn woorden struikel.
‘Dat je mij niet zomaar los zou laten. Dat heb je me laatst verteld.’ Hij grijnst breed, vooral als zijn vrienden beginnen te joelen. ‘Vind je mij soms interessanter dan je laat blijken?’ Hij steekt een sigaret op en tikt er twee keer op.
Het is een mogelijkheid om te refereren naar andere momenten, zodat ik hem enigszins voor schut kan zetten, maar ik weiger me te verlagen naar zijn niveau. Tegelijkertijd wil ik de waarheid niet uitspreken, want het enige antwoord op zijn vraag is een volmondige ja. Het is alleen niet de interesse in zijn uiterlijk, waar de jongens op doelen. Waar ik me wel aan vast heb geklampt, weet ik niet, want deze jongen lijkt inmiddels verder van me af te staan dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
‘Wie weet.’
Ieder anders meisje had ervoor gekozen om hem hierbij vanonder haar lange wimpers aan te kijken, flirtend en verlangend naar hem, naar zijn lichaam. Ik herken mijn kille houding nauwelijks, nu ik de woorden bijna uitspuug. Hij raakt me, waardoor ik hem het liefst keihard weg wil duwen. Ik dacht dat hij naar me luisterde en geïnteresseerd was in wie ik ben.

Reacties (8)

  • GossipGirl21

    Jawadde echt wel eikels

    2 jaar geleden
  • Long

    Die vrienden van hem zijn echt vreselijk, ik zou allang weggegaan zijn :')

    2 jaar geleden
  • Slughorn

    Kom op meis. Nu gewoon weggaan daar, en lekker gaan zwemmen. Ik mag Daan niet op deze manier, vertrouw hem niet. En de rest van die gasten al helemaal niet...

    2 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Oehh, zwemmen is een goed idee!

      2 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Pfff... wat een eikels(N)
    Ik snap jasmijn wel, zou me ook redrlijk geïntimiteerd voelen door die guys

    2 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Haha dat zou ik zelf ook heel goed snappen! Dit zijn van die scènes waar ik zelf een naar gevoel van krijg bij het schrijven (;

      2 jaar geleden
  • IrisThePiris

    prachtig geschreven... hoe doe je het toch:O(flower)

    2 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Oehh dank je! Ik heb geen idee haha, ik heb nog steeds het gevoel dat ik zomaar iets doe

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen