||Embry Call.



Sam was echt niet blij met het besluit van Emma, dat ze gemaakt had. Voor de man leek het plan in duigen te vallen, zuchtend schudde ik mijn hoofd. Naar dat gekibbel wilde ik al niet eens meer luisteren. Mijn ogen had ik al laten vallen op mijn inprent die wat verder van de groep met een jonge knul in het zand was gaan zitten. In haar handen had ze een vreemd dik bruin oud boek.
Mijn wenkbrauwen in een frons gedrukt, probeerde ik mij te concentreren op het gesprek dat ze voerde met de jongen.
"Weet je het echt zeker dat het erin staat, wat nu als Emma het er niet mee eens is, dan wordt ze boos" ratelde mijn inprent naar de jongen. Die enkelt zijn hoofd begon te schudden en te grijnzen, "moet ze boos worden omdat jij de waarheid uit een boek kan halen" was de vragende lachende stem van de jongen. Nymphadora begon te knikken, ze fronste haar wenkbrauwen en zuchtte vervolgens diep.
"Je zal wel gelijk hebben, het is jouw moeder jij weet hoe ze in elkaar steekt" grinnikte ze het boek verder door bladerend stopte ze ergens net halverwege het boek en begon de tekst en de plaatjes te bekijken. Een stoot in mijn ribben liet mij verschrikt opkijken naar Leah, ze had haar tanden ontbloot en keek mij met een verbeten, kwaaie trek aan.
Ze had me gisteravond wel gehoord en gezien.
"Stop met dat bezitterige gedrag" siste Leah mij toe, ze gaf me een tweede stoot in mijn ribben.
Een kreun wist ik te verbloemen maar mijn gezicht verried dat ze me pijn gedaan had.
"We vonden dit beter passen we weten hoe Nymphadora kan reageren, vooral nu het wachten is op haar vader en de heks" was de stem van de blonde vrouw, ik geloof dat ze Emma heette. Sue en de oudere hoorde ik nadere, de rolstoel van Billy piepte doordat het moest versleept worden door het ruwe zand. Het zou nu niet lang meer duren eer we ons zouden verzamelen rond de vuurpot.
"Als je maar weet dat het nog niet gedaan is" snoof Sam, ik schudde mijn hoofd.
Liet mijn ogen weer rusten op Nymphadora die diep in het boek was weggetrokken, ze had grote wijd opengesperde ogen en leek een vreemd soort masker op haar gezicht te trekken. Henry de jongeman die naast haar was gaan zitten streek voorzichtig met zijn hand over haar rug.
"Het komt wel goed" knikte de jongen hoopvol.
"Hoe kan je dat zeggen" snifte Nymphadora wijzend naar een afbeelding op een bladzijde.
"Misschien gebeurt dat als het misloopt" de jonge knaap fronste zijn wenkbrauwen in een diepe rimpel en nam een teug lucht.
"Dat denk ik niet, het is al mis gelopen Henry, anders was hij er toch al wel geweest. Mijn vader komt met mij altijd zijn beloftes na, als hij zegt dat hij er is, zal hij er zijn" knikte mijn inprent, overtuigend.
Ze rilde kort en klapte vervolgens het dikke bruine oude boek dicht, drukte zich recht en schoof het boek naar de jongen die zich langzaam recht begon te zetten.
"Wat ga je doen" siste de jongen.
"Het vragen" opperde Nymphadora.
"Doe het niet" fluisterde Henry, zijn hoofdschuddend.
Nymphadora liep op ons af, begon aan Emma haar arm te trekken voor aandacht waarna de vrouw verstoord opkeek.
"Wat is er Doortje" Emma fronste haar wenkbrauwen.
"Is het waar dat er iets is gebeurt met mijn vader, dat hij daarom hier nog niet is" vroeg ze achterdochtig, nieuwsgierig maar bang voor het antwoordt wat Emma haar zou gaan geven. Over zo iets belangrijks zou ze niet liegen, niets verzwijgen, daar kende ze de vrouw te goed voor.
Een diepe teug lucht nam Emma tot zich, Charming voegde zich dichter naar zijn dochter om haar te steunen.
"Ja" kwam er haast fluisterend over de lippen van Emma.
Een kreet verliet haar mond en tranen zag ik als een bom in haar ogen schieten. Gelijk alsof het de aantrekkingskracht was vloog ik op mijn inprent af en sloeg ik beschermend, troostend mijn armen rond haar. Sussende woordjes fluisterde ik in haar oor om haar rustig te krijgen, te troosten.
"Ma, wat is er gebeurt" vulde er een volgende stem, de stem van Henry.
"Lucas is ontdekt, gevangen genomen we zijn het contact verloren" Charming de man had durven spreken. Mijn inprent keek de man nieuwsgierig, achterdochtig, bezorgd aan.
"Als hij niet meer leeft moet je dat kunnen aanvoelen" knikte de man verder.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen