||Nymphadora ELoise ULey.


Dikke grote krokodillen tranen voelde ik over mijn wangen rollen, de gloeiendhete armen van Embry voelde ik beschermend rond mij gekruld en zijn gloeiendhete gespierde borst voelde ik langzaam op en neer gaan tegen mijn schokkende kleine tengere lichaam. Sussende woordjes vulde mijn trommelvliezen maar het mij geruststellen deed het niet.
Ik wilde weten wat er met mijn vader was gebeurt.
"Hij had er al moeten zijn, is het niet" snifte ik, schrokkerig, David begon te knikken zoals Emma altijd deed wanneer ze zich ongemakkelijk voelde, en een masker op zetten. "We geven hem nog even," was Hook zijn gladde stem. "Even, het is mijn vader" riep ik geschrokken naar de man mij los trekkend vanuit de omhelzing van Embry.
Licht geraakt doordat de man die maar weinig gevoel heeft zoiets uitkraamt.
"Rustig kleintje we zijn hier voor jouw" lachte de piraat gladjes verder.
Dit maakte mij nog bozer alsof ik het op mij had afgeroepen, het had gevraagd om vervloekt te raken.
Bedenkend hoe ik het de piraat betaald kon zetten werd ik ruw verstoord door een vreemd raar getoeter dat van zee galmde, verbaasd draaide ik mijn hoofd naar de waterlijn. Vanuit het water waren vreemde goud zilveren zwaarden te zien en vreemde ander soort wapens, in het midden was een soort baan vrijgemaakt waar het water wat kolkte. Uit het niets kwam er ineens een man met een vreemde gouden kroon en een drietand te voorschijn.
Er was er maar één die ik zo herkende: King Triton, de koning van Atlantis, ook wel Atlantica.
Ik knielde net zoals Emma en de groep die zich bij ons had gevoegd.
Mijn neef, nicht, tante en een hoop andere roestbruin getinte mensen bleven staan.
"Sta mijn kind" sprak de man, edelmoedig vriendelijk.
Ik drukte mij gracieus, langzaam recht en liet mijn ogen over zijn ontblote gespierde torso glijden naar het water. Aan het water te zien had de man een vreemde grote vin. Zo'n vin zoals Ariël.
"U bent de vader van Ariël" was gelijk mijn slimme opmerking giechelend.
De man keek me kort indringend aan en begon te knikken, na een paar seconden gaf de man ineens een brul waarbij de oceaan begon te kolken en slaan met zijn golven. Blijkbaar had ik iets gezegd waar de man niet al te vier om zou zijn.
"Je kent mijn dochter" vroeg de man verbazend "ja, we zwemmen soms in de pond" giechelde ik wijzend naar waar de beek ergens moest wezen.
"Komt die uit bij zee" de koning keek me streng, maar vooral rechtvaardig aan.
"Nee, koning Triton, ze moet overspringen om in mijn beek te komen" grinnikte ik, mijn hoofd draaiend naar een klotsend geluid.
"U riep vader" was de heldere zangerige stem van Ariël.
"Jij bent weer aan land geweest" snoof de man. Geschrokken keek Ariël van mij naar haar vader, "ja" giechelde het meisje. "Ben door niemand gezien alleen Nymphadora" verzekerde Ariël haar vader, gelijk klaarde ze gezicht wat op.
Vreemd gelach, vals gelach en een vreemd soort bliksem raasde over de oceaan richting het land waar we stonden.
Beschermende armen van tante Sue voelde ik rond mij krullen, Henry werd door de evil Queen weg getrokken bij de waterlijn, terwijl Ruby, Hook, Charming en Emma zich hadden verzameld bij de brandende pit vuur.
"Ze is close" was de verontrustende stem van de koning.
Zijn ogen gleden naar mij waarna de man mij indringend aan begon te kijken. Voor even nam ik een diepe teug lucht, ik wist precies wat de man van mij verwachtte. Het was tijd, tijd om haar op te roepen, haar dichter aan land te trekken om haar te vangen en zelfs te verzwakken. De heks had mijn vader van mij afgenomen, mijn dierbaarste bezit.
"Bereid jullie voor" galmde de stem van de koning over land en zee.
Iedereen knikte, ik draaide mij naar de waterlijn en zocht een plek met mijn ogen om het voor me te stellen wat er van me verwacht werd.
Na even opende ik mijn mond en kwamen de eerste woorden al mijn lippen over rollen.
"Hush now - my storeen. Close your eyes and sleep. Waltzing the waves, diving the deep. Stars are shinning bright, the wind is on the rise. Wispering words of long lost lullabies." De noten raakte ik waar nodig, de klank was hemels alsof je naar schitterende sterren luisterde.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen