De hele sfeer op het veld slaat plotseling om nu we Calebs ballen aan kunnen nemen; nu we samen kunnen spelen. Er is nog hoop. We kunnen dit winnen.

Ook de Fire Dragons merken het verschil. Er is een verandering in hun manier van spelen te zien. Changsu Choi verdedigt veel strakker dan eerst. Hij volgt iedere beweging van Caleb en laat hem er niet langs. "In naam van de draak, je komt er niet langs."

In zijn eentje gaat Caleb hier niet langskomen, maar dan rent Jude naar hem toe. “Caleb!” De jongen kijkt om en dan trappen ze tegen de bal, allebei. Ze maken een soort draaiende beweging en trappen allebei in tegengestelde richting en dan ontstaat er een soort paarse tornado. Een nieuwe supertechniek. Jude en Caleb hebben nu net een supertechniek geïmproviseerd. Ze spelen perfect samen, ook al kan Jude Caleb niet uitstaan.

Beide jongens worden een stukje weggeblazen door hun eigen tornado, maar niet zover als Choi. “Nee!” Maar Changsu kan niet overeind blijven en hij wordt weggeblazen. Jude en Caleb rennen samen verder naar voren.

Ik hoor Willy langs de zijkant iets schreeuwen over dat hij het Krachtveld noemt, een uitzonderlijk goede naam voor zijn doen.

Caleb passt de bal naar achter, hoog de lucht in. Te hoog voor een normale pass, maar perfect een supertechniek. Twee spelers van de Fire Dragons springen in de lucht, om de bal te pakken. "Het is niet waar!”

Nathan rent naar de bal, met Fay op zijn hielen. Ik frons bezorgd, als Fay maar niets stoms gaat doen. Ze kan Nathan nog steeds niet uitstaan, vanwege al het gedoe toen rondom de Dark Emperors. "Kom op, Fay, daar gaan we!” roept Nathan.

Wacht, wat? Nathan roept Fay. Fay kijkt hem niet dodelijk aan. Wat? Verbaasd kijk ik toe, terwijl mijn zus geconcentreerd knikt. “Ja, we gaan scoren!” Ze kijkt even snel naar Axel en glimlacht naar hem. “Deze is voor jou, Axel. Je hoeft dit niet alleen te doen. Wij gaan dit winnen als team, dat is nu het enige wat telt.”

Axel kijkt haar verrast aan en Nathan en Fay springen allebei in de lucht. Fay springt hoger, maar niet hoog genoeg om bij de bal te komen, niet voordat de Fire Dragons hem al hebben. Dan draait Nathan zich half om en de twee zetten hun voeten tegen elkaar. Fay zet zich af tegen Nathans voeten en ze schiet de bal, die razendsnel als een ijspegel op het net afvliegt.

De keeper klapt in zijn handen. “Explosieve Mep!” Maar het schot van Fay en Nathan breekt er moeiteloos doorheen. Ze hebben gescoord! Het staat gelijk. 2-2.

Ik juich en ren naar de twee toe. Allebei staan ze overeind en ze grijnzen als een stel idioten. Ik vlieg Fay om de hals en steek mijn duim op naar Nathan. “Dat was een geweldig schot! Jullie speelden fantastisch en jullie zijn fantastisch en goed samengewerkt en-” Ik stop met ratelen en laat Fay los. “Sinds wanneer kunnen jullie eigenlijk samenwerken?” vraag ik, een groot punt van verwarring. “Ik dacht dat jij… eh… niet zo goed met Nathan overweg kon, Fay.”

Ze haalt haar schouders op. “Het werd tijd om verder gaan,” mompelt ze simpel. “We moeten samen spelen als team om te kunnen winnen en naar het WK te gaan.” Ze laat iets achter en dat weet ik zeker. Ik kijk haar vragend aan en ze grijnst. “Oké, en we hebben wat dingen uitgepraat.”

Dan is ook de rest van het team bij ons. Axel glimlacht naar Fay en geeft haar een kus. “Mooi schot,” prijst hij haar. “Dank je wel.” Dat laatste zei hij zo zacht dat ik het maar net kon horen, maar Fay straalt.

Hurley is ook het veld opgekomen en slaat zijn armen om Fay en Nathan heen. “Wat een prachtig goal, jullie twee!” grijnst hij enthousiast.

“Vind je het niet erg dat ik onze techniek met Nathan heb gedaan?” vraagt Fay voorzichtig, maar Hurley blijft alleen maar grijnzen.

“Absoluut niet! Ik was al bang dat we hem nu helemaal niet konden gebruiken. Jullie hebben gescoord, daar gaat het om!” Hij woelt door haar haren en Fay glimlacht.

Willy gooit zijn handen in de lucht. “Wat een goede actie, en een nieuw superschot!” roept hij enthousiast uit. Hij kucht even en herpakt zichzelf. Met een tevreden lach zet hij zijn bril recht. “Zo’n techniek heeft een spectaculaire naam nodig. Wat denken jullie van: Wervelwind Trampoline.”

Dat klinkt afschuwelijk. Ik kijk Fay aan en zie dat ze precies hetzelfde denkt. Haar gezicht betrekt en ik schiet in de lach. “Geen goed idee, Willy,” grijns ik, vlak voordat Fay begint te preken over dat het een afschuwelijke naam is.

“Dat klinkt helemaal nergens naar,” zegt ze haast verontwaardigd. “En er was meer ijs dan wervelwind. En als je namen wil verzinnen, mag je ook zelf een techniek verzinnen, want Hurley en ik hebben deze techniek zelf al een naam gegeven.” Ze grijnst tevreden en knikt naar Hurley. “De naam is IJsspeer.”

Ik knik enthousiast. “Dat klinkt heel wat beter!” Ik richt me tot Xavier en grijns. “Kom op, Xavier, nu is het onze beurt. Nu moeten wij scoren, als Caleb en Jude en Fay en Nathan kunnen samenwerken, ondanks dat ze elkaar niet echt mogen, dan kunnen wij het zeker!” Ik leg mijn hand op zijn schouder en glimlach vrolijk. “Wij gaan zorgen dat we op voorsprong komen! Wij gaan naar het WK!” Wij gaan naar Paolo.

Xavier verschiet van kleur, maar herpakt zichzelf vlug. “Ja, het volgende doelpunt is voor ons!”

Ik negeer de betekenisvolle blikken van Fay en Izzy en kijk naar de Fire Dragons, waarbij ik zorgvuldig Claude en Bryce ontwijk. Mijn blik kruist die van Byron en ik grijns uitdagend naar hem. Hij was ooit een teamgenoot, en hij hielp me toen ik net van Alius terugkwam, maar nu is hij een tegenstander. Hopelijk kunnen we na de wedstrijd nog even met hem praten. Maar nu hebben we eerst een wedstrijd te winnen!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here