Foto bij 3.

Lenna Parker

Het is vrijdag en ik zit in de tribune van het Lacrosse veld, Lydia en Malia komen naast me zitten. "Ik ken echt niets van Lacrosse." Biecht ik op, "Ik ook niet." Lacht Malia, Het fluit signaal klinkt en ze beginnen met spelen, ons team gaat ervandoor met de bal. Ongewild volgen mijn ogen Isaac zijn bewegingen, hij past de bal door en blokt een speler van het andere team en deze gaat hard onderuit. "LAHEY!" Schreeuwt de coach naar hem en Isaac haalt gewoon zijn schouders op. Zou hij dit bedoelen met de zelfbeheersingsproblemen op het veld? Het spel gaat gewoon verder en Liam scoort voor ons team, we springen allemaal juichend recht. Ze beginnen weer in het midden en deze keer heeft het andere team de bal Aiden of Ethan zet zich schrap om de bal af te pakken. Hij ramt de tegen partij en neemt de bal over, deze gaat naar Stiles en wonder boven wonder vangt hij deze op en loopt ermee over het veld. De bal wordt net op tijd naar Scott gepast en Stiles gaat de grond op, Scott scoort de bal en weer springen we juichend op. Het spel gaat verder en ik heb het echt naar mijn zin, ons team is duidelijk aan het winnen en voor ik het goed en wel besef gaat het fluit signaal en is de wedstrijd afgelopen. Er ontstaat wat heisa omdat er iets op het veld gebeurd, we gaan de tribune af en alle lichten gaan plots uit mensen beginnen te gillen en rond te rennen. Mensen botsen tegen me aan en ik raak Lydia en Malia kwijt, ik krijg een harde duw en ik schreeuw het uit van de pijn aan mijn knie. Ik val met een smak op de grond en probeer zo snel ik kan weer recht te staan, als ik opsta begin ik ook richting de parking te lopen samen met de meeste mensen. Ondertussen zoek ik naar Lydia, Malia of iemand anders die ik ken, jammer genoeg vallen mijn ogen op het gezicht van iemand anders en ik sta meteen stil. Ik denk geen seconde langer na en zet het op een lopen, terug in de richting van het veld, doordat het donker is zie ik niet zo goed maar ik concentreer me op het plaatsen van mijn voeten. Ik negeer de pijn in mijn knie zo goed ik kan en ren nog sneller tot ik de deuren van de school heb bereikt, ik val tegen de deur en spurt richting de bibliotheek. Ik verstop mezelf achter een boeken rek en probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen. Ik doe mijn hand voor mijn mond als ik de deuren hoor open gaan, "Lenna, ik weet dat je hier bent. Verstoppen heeft geen zin." De stem komt mijn oren in en ik krimp in elkaar, ik hoor boeken op de grond vallen en ik probeer geen geluid te maken. Ik hoor een brul en een boeken kast die omvalt, ik spring op en kom in de gang te staan. De boekenrekken vallen als domino steentjes om en ik kruip tegen het boeken rek dat tegen de muur staat aan, Scott probeert Peter bij me weg te houden. Hij gooit hem naar de andere kant van de bibliotheek en kijkt me dan met zijn rode ogen. "Lenna, vlucht!" Roept hij en gaat dan naar Peter, ik duw mezelf recht en loop de bibliotheek uit. In de gang kom ik Kira en Stiles tegen, "Waar is Scott?" Vraagt Kira, "De Bibliotheek met Peter." Hijg ik en Stiles vangt me op, Kira loopt in de richting waar ik vandaan kom. Isaac en Liam komen ook binnen en Liam loopt meteen door naar waar Stiles het zegt. Ik hang rond Stiles zijn nek omdat mijn knie duidelijk protesteert, Stiles laat me los en Isaac neemt me over. Hij gaat door zijn knieën en neemt mijn knieholtes vast, hij tilt me op en ik kreun van pijn. "Ze moet naar het ziekenhuis." Hoor ik Isaac zeggen voor we in beweging komen, ik word naar buiten gedragen en voor ik het goed en wel besef zijn we in het ziekenhuis. "Melissa, kan je haar helpen? Ze is iets maar we weten nog niet wat en ze heeft haar knie zwaar over belast door te vluchten voor Peter." Verteld Stiles de vrouw die dus Melissa heet, ze tast aan mijn knie en ik bijt hard op mijn tanden. Ondertussen praat Melissa tegen me, blijkbaar is ze Scott's moeder en is ze op de hoogte van heel deze situatie. "Er is heel veel littekenweefsel aanwezig in de knie, hoe vaak hebben ze je geopereerd?" Vraagt Melissa me, "Geen idee, in ieder geval meer dan tien keer." Antwoord ik eerlijk, ze spuit me wat morfine in zodat ze beter kan kijken naar mijn knie. "We gaan even een foto nemen dan kan ik kijken wat er mis kan zijn." Deelt ze mee en ik knik. De morfine begint zijn werk te doen en mijn knie voelt als een blok beton aan mijn been, "Ik ga mijn vader bellen." Zegt Stiles en gaat de kamer uit, ik blijf achter met Isaac. Hij strijkt zachtjes door mijn haren heen, het kalmeert me. Normaal zou ik dit nooit toestaan, ik heb er een hekel aan als iemand aan mijn haren komt. Ik slik even moeilijk, "Waar denk je aan?" Vraagt Isaac, "Ik wil niet nog eens geopereerd worden, het doet zoveel pijn." Zeg ik hem als ik in zijn ogen kijk, het lijkt of onze ogen in elkaar haken en niet willen lossen. Isaac stopt met in mijn haren te strelen en zijn gezicht komt dichter bij het mijne, hoe dichter onze hoofden bij elkaar komen hoe lichter ik me voel in mijn hoofd en hoe sneller mijn hart begint te kloppen. Ik zie dat de ogen van Isaac een goud gele kleur krijgen en plots trekt Isaac zijn hoofd bij me weg, mijn hart kalmeert terug, mijn hoofd voelt weer normaal aan en Isaac schud zijn hoofd. "Deed ik iets verkeerd?" Vraag ik hem, "Nee, helemaal niet. Ik begrijp zelf niet goed wat er met me gebeurde." "Omdat je ogen gloeiden?" Vraag ik hem opnieuw, en hij knikt, "Dit is nog nooit gebeurd, ik was in een twee strijd met mijn innerlijke wolf, echt vreemd." Melissa en Stiles komen de kamer terug in met een rolstoel, Isaac helpt me in de rolstoel en Melissa rijd me naar de RX-Kamer, ik doe mijn broek uit en neem plaats voor het apparaat. Er worden foto's genomen en Melissa bekijkt ze meteen met de vader van Liam blijkbaar. "Het lijkt of er een ontsteking is maar het is niet echt duidelijk." Meld Melissa me dan, "Ik durf het niet te openen, misschien kan Deaton het doen?" Stelt ze voor, "Dan gaan we naar Deaton." Zegt Stiles meteen, "Nee ze heeft morfine en een vloeistof ingespoten gekregen om de foto's te maken, dit moet eerst uitgewerkt zijn." Verklaart ze, ik heb ondertussen mijn broek terug aan gedaan de twee jongens brengen me naar huis. "Isaac wil je me de trap op helpen?" Vraag ik hem en hij knikt. "Stiles ga al maar naar Scott, ik kom wel lopend." Stiles knikt en gaat de deur uit, Isaac tilt me weer op Bridal stijl. Ik sla mijn armen om zijn nek en mijn hoofd rust tegen zijn borst. "Waar is je kamer?" Vraagt hij als we boven zijn, "Tweede deur rechts." Antwoord ik en hij wandelt ernaar toe, hij legt me dan zachtjes neer op het bed. "Zo, moet ik je nog instoppen of is het goed zo?" Lacht hij, "Nee het is wel goed zo." Lach ik terug, hij wil zich omdraaien maar mijn stem houd hem tegen, "Dank je." "Geen probleem." Knipoogt hij en gaat de deur uit, de trap af en ik hoor de deur in het slot vallen. Ik zucht diep en besluit met mijn kleren aan gewoon onder de lakens te kruipen, ik ben dood op na wat er allemaal gebeurd is. Net wanneer ik in slaap denk te vallen hoor ik mijn tante thuis komen, " Lenna!" Roept ze, ik schiet meteen overeind en wil uit bed komen maar ik val er gewoon uit. "Godver- Hier!" Roep ik terug en ik hoor haar de trap op stormen, "Lenna, ohn ben ik blij dat je hier bent!" Ze klinkt heel bezorgd en in paniek, "Waar zou ik anders zijn? Het is -" Ik kijk even op de klok, "Middernacht." " Ik zag je naam tussen de spoed staan en ik vond je nergens meer daarna." "Ik heb gewoon mis trapt toen ik van de tribune kwam daarnet." Lieg ik "Waar is je auto?" Vraagt ze dan, " Nog aan school, ik ga hem morgen halen met Stiles." Vertel ik haar, dat is dan weer wel waar. Mijn tante helpt me terug het bed in en ziet dan dat ik mijn kleren nog aan heb. "Ik was moe, laat maar zo." Zeg ik haar en ze gaat de kamer uit. Ik woel wat heen en weer en kom dan tot de conclusie dat ik niet meer kan slapen, ik neem mijn laptop erbij en begin wat rond te zoeken over alles wat ik kan vinden over mezelf. Meer bepaald over de aanval, ik kan er me maar weinig van herinneren maar er moeten toch nog ooit zo een dingen gebeurd zijn? Ik probeer zoveel mogelijk te zoeken maar vind niets dat echt betrouwbaar lijkt of relevant is. Ik gooi mijn laptop dan dicht en probeer toch te slapen.

"Ik ga een beetje vocht eruit trekken om het te kunnen bekijken," Zegt Deaton, ik knik en wacht op de pijnlijke prik die ik al zo vaak gevoeld heb. Ik sis tussen mijn tanden als ik de naald in mijn vel voel gaan, ik hef mijn hoofd op en kijk naar de naald die zich vult met een zacht roze doorschijnende vloeistof. Ik frons mijn wenkbrauwen, Deaton trekt de naald weer terug uit mijn vel en drukt een watje tegen het kleine gaatje. Hij gaat naar de microscoop en bekijkt de vloeistof die uit mijn knie kwam. Ik ga terug recht zitten en ik krijg een plakkertje op mijn knie van Isaac, zijn hand die zachtjes over mijn knie gaat geeft me kippenvel. Ik ken deze jongen nog geen twee weken en mijn lichaam reageert hevig op dat van hem, ik glimlach naar hem en hij doet hetzelfde. "Scott wil je eens even een proefbuisje geven en de lijsterbes?" Vraagt Deaton, ik kijk meteen over mijn schouder naar Scott die doet wat Deaton vraagt. Hij druppelt de vloeistof in de lijsterbes en het wordt zwart. "Ze heeft duidelijk iets in haar bloed wat het genezingsproces tegen houd." "Maretak." Zegt Scott, ik en Isaac kijken de jongen vreemd aan, "En hoe komt er Maretak in mijn lichaam?" Vraag ik hem, "Neem je medicatie?" Vraagt hij dan en ik knik. "Stop met deze te nemen." Springt Deaton bij, "Maar dan heb ik nog meer pijn!" Zeg ik, "Dat is omdat de Maretak zich verzet, het wil in je lichaam blijven. " Verteld Deaton me, "Snij mijn knie dan nog maar eens open." Zucht ik, " Dat kan niet, je lichaam heeft een trigger nodig om de Maretak uit te stoten." Gaat Deaton verder, "En dat moeten we dus uitzoeken?"Vraagt Stiles en de dierenarts knikt. "Misschien weet Argent iets?" Zegt Isaac dan, ik zucht diep en ga van de tafel af. "Ik ga naar de bibliotheek, misschien vind ik zelf wel iets." Zeg ik dan en neem mijn spullen, ik ga naar de deur en laat de zonnestralen mijn gezicht raken. Ik sluit even genietend mijn ogen en ga dan mijn auto in, voor ik deze kan starten gaat de passagiersdeur open en stapt Isaac bij me in. "Jullie gaan me niet alleen laten hé?" Lach ik en hij schud lachend zijn hoofd. Ik start de auto en we gaan naar de bibliotheek, ik huiver even als we door de deuren komen. Mijn ogen gaan door de ruimte heen en ik zie enkele leerlingen de boekenrekken terug vullen. "Er zal niks gebeuren." Stelt Isaac me gerust, ik knik en we gaan naar één van de boekenrekken waar we iets kunnen vinden over kruiden. Ik neem het boek uit het rek en begin te bladeren, als ik een pagina zie met Maretak op stop ik met bladeren. Ik begin te lezen over wat de plant allemaal doet en de geschiedenis ervan. Een plant die zo over het hoofd werd gezien vroeger, maar toch zo een sterke plant. Ik lees verder en dan valt mijn oog op iets interessant, 'Maretak heeft effect op hondachtige echter niet op katachtigen'. Ik sla het boek dicht en sta op van mijn stoel, Isaac komt net met een paar boeken naar me toe als hij mijn blik vangt, "Wat is er?" Vraagt hij, "Jullie zeiden toch dat er een Bestiary bestond?" Vraag ik en hij knikt, "Ik wil het zien." Zeg ik, Isaac knikt en we gaan de bibliotheek weer uit, ondertussen is Isaac Scott aan het bellen en mijn hoofd is overuren aan het draaien. Hoe kan ik het Triggeren, bij Volle maan gebeurde er niets ook niet voor ik de medicatie gebruikte, er moet iets zijn wat het kan opstarten. Ik wil echt alles doen om mijn knie te laten genezen en terug te doen wat ik graag deed. Boogschieten en hard lopen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hoop dat het gaat werken

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen