Foto bij 6.

Het verhaal gaat zich nu afspelen met seizoen 4 en een +16 stukje muhaha


Lenna Parker

Ik veeg het kleine laagje zweet van mijn voorhoofd, we zijn in Mexico opzoek naar een persoon genaamd Derek. Ik heb geen idee wie deze man is maar blijkbaar is deze van heel groot belang voor Scott, Stiles en Lydia gaan onderhandelen met de baas van deze club. Ik begin te dansen met Scott, Malia is een poging aan het doen om Kira een beetje normaal te laten dansen. Scott en ik houden onze ogen op de beveiliging in de ruimte, ze beginnen door hun walki talki te spreken met elkaar. Ik begin nog wat dichter tegen Scott aan te dansen zodat we niet opvallen tussen de menigte, "Nu." Fluistert hij dan in mijn oor en ik knik, ik laat mijn ogen gloeien en sla een beveiliger tegen de grond. Scott doet het zelfde en neemt de Walki Talki, "Stiles neem er twee weg." En we gaan naar de volgende, als we er een hoop hebben uitgeschakeld zegt Scott dat ik naar buiten moet gaan wachten in de Jeep. Ik doe wat hij zegt en ga in de Jeep zitten, ik zet de raampjes open van de Jeep omdat het zo heet is in de auto. Ik kijk nog eens op mijn horloge en zie dat ze toch wel al een hele tijd weg zijn, ik zucht diep en stap uit de auto, er is een zachte wind die me een beetje afkoelt. Net wanneer ik aanstalten maak om naar binnen te gaan komen ze naar buiten met de Calavera familie, "Wel hier is er nog één. Hoeveel heb je er eigenlijk?" Vraagt de oudere vrouw aan Scott. "Een paar." Antwoord hij haar terug, er komt een vrouw op een motor aan en blijkbaar kennen we haar. "Breadon?" Vraagt Scott haar, en ze glimlacht. We gaan de auto in en volgen haar, we zijn een tijdje aan het rijden als er iets onze Jeep raakt. We stappen uit en proberen de Jeep te maken, Scott gaat met Breadon verder op de motor. Ik kijk rond en laat mijn ogen gloeien zodat ik beter kan zien, Malia doet hetzelfde. "Stiles schiet op, we zijn hier niet alleen." Zegt ze dan, ik hoor iets ritselen en Malia gaat ervandoor. "Malia!" Roep ik en ga dan achter haar aan, ik struikel en kom met een harde smak op de grond terecht. Ik spuug het zand uit en kijk om me heen, er botst iemand tegen me op en ik wil uithalen met mijn klauwen. Gelukkig zie ik net op tijd dat het Kira is, "God je liet me schrikken!" Zeg ik dan, "Heb je Malia gezien?" Vraagt ze maar ik moet negatief antwoorden tot ik weer iets hoor, ik zet me klaar maar zie dan dat het Malia is. "Wat heb je gezien?" Vraagt Kira aan Malia, " Iets groot, sterk en snel." Zegt ze en ik zie dat ze gewond is, "Het is wel goed." Zegt ze en ik ondersteun haar naar de auto. "Wat is er gebeurd?" Vraagt Stiles, "Maakt niet uit, we moeten hier zo snel mogelijk weg." Zeg Ik en we stappen allemaal in de auto, we rijden terug naar Beacon Hills en recht naar Deaton. Scott en Breadon zijn daar al, enkel hebben ze iemand bij zich. "Is dit Derek?" Vraag ik en ze knikken, "Dat is niet de Derek die ik me herinner." Zegt Stiles, "Kate heeft iets met hem gedaan maar we weten niet wat. Ze heeft hem terug in de tijd genomen. Maar we weten nog niet waarom." Ik onderdruk een geeuw en besluit naar huis te gaan, als ik hier aankom voel ik twee hartslagen. Hoezo twee? Ik stap snel naar de deur en ga naar binnen, ik ontmoet meteen de boze ogen van Isaac. Hij neemt in een snelle beweging mijn arm vast en trekt me naar de garage, hij sluit de poort achter ons en ik ben wat verbaast hem te zien. Hij doet het licht aan en kijkt me boos aan, "Waar the hell ben jij mee bezig?" Zegt hij boos, "Met mijn vrienden helpen?" Antwoord ik hem monotoon terug, "Je kent Derek niet eens." "En jij wel?" Bits ik terug, "Ja hij is de persoon die me gebeten heeft! En je wil echt geen contact met Derek, hij is de neef van Peter weet je wel? Ze denken enkel aan zichzelf." Hij begint nog bozer te worden zo te horen aan zijn hartslag. "Ik wil dat je uit de buurt blijft van de Hale's." "En waar was jij eigenlijk de laatste twee weken? Je liet me achter!" Bijt ik hem toe en dan gebeurd het zijn ogen lichten goud-geel op en meteen reageert mijn lichaam op het zijne, mijn ogen lichten fel groen op en hij gromt naar me. Ik grom terug en grijp zijn shirt vast, in een snelle beweging trek ik hem naar me toe en druk ik mijn lippen op de zijne. Hij kust me meteen terug en de kus wordt vuriger en passioneler, ik stap wat naar achteren en ik bots tegen de werktafel aan. Isaac zijn handen komen op mijn heupen te liggen en hij heft me zonder enige moeite op. Hij zet me neer op de werkbank en ik sla mijn benen om zijn middel, ik trek hem met alle kracht vooruit en onze lichamen ontmoeten elkaar. Isaac gromt weer en het laat me helemaal warm worden, ik kreun van het overweldigende gevoel die zijn lichaam me bezorgt. Ik plaats mijn handen in plaats van zijn nek naar zijn broek, ik doe de knop van zijn broek los en duw zijn broek van zijn heupen. Zachtjes laat hij me los en zijn handen trekken mijn en zijn shirt uit, ik hum goed keurend en laat mijn klauw even over zijn ontblote borst gaan. Een grom vormt zich weer bij Isaac en ik kijk hem aan vanonder mijn wimpers, zijn ogen nog steeds goud-geel en de mijne fel groen. Mijn Poema schreeuwt naar me om zo snel mogelijk mijn laatste stuk kleding uit te doen en alles te laten gaan. Hij is terug dat is wat telt, ik hop van de werkbank en trek mijn broek uit. Ook mijn lingerie volgt en ik trek zijn boxer ook meteen uit, we ademen beide zwaar en Isaac komt weer dicht tegen me staan, hij neemt me vast drukt zijn klauwen in mijn heupen. Ik sis even van de stekende pijn maar spring dan toch op. Hij drukt me hard tegen de muur en mijn klauwen zetten zich vast in het vel van zijn schouders. Hij gromt weer naar me en dan smelten we volledig samen, verschillende beten en krabben worden uitgedeeld van ons beide tot we ons zelf verliezen in elkaar. Ik hef mijn hoofd op van zijn schouder en kijk hem dan aan, zijn ogen terug hun normale grijs-blauwe kleur en de mijne terug grijs-groen. Hij zet me neer en ik kijk even naar de grond waar een plas bloed ligt, ik kijk dan naar wat ik heb aangericht op Isaac zijn lichaam en bijt op de binnenkant van mijn wang. "Sorry." Zeg ik dan zachtjes, ik voel zijn vingers onder mijn kin en dwingt me om hem aan te kijken. Hij drukt zijn lippen zachtjes op de mijne en ik voel mijn lichaam zichzelf genezen, we laten elkaar los en mijn ogen gaan weer naar zijn lichaam. De wonden zijn allemaal dicht en trekken weg, een glimlach breekt door op zijn gezicht en ik kijk hem aan. "Blijf je voor de komende uurtjes die we nog hebben bij me?" Vraag ik, "Ik laat je niet meer alleen." Zegt hij met een glimlach. Ik trek hem weer naar me toe en starten alles weer opnieuw tot de zon op komt.

Met een zwaar vermoeide zucht sluit ik mijn kluisje, ik ga richting het juiste lokaal en plof neer op een kruk. "Ben jij ook zo moe?" Kreunt Malia die naast me komt zitten, "Ik ben kapot." Beaam ik haar en onderdruk een geeuw. "Hoe zou het Scott en Stiles afgaan?" Vraag ik Malia, ik krijg geen antwoord en kijk opzij. Malia haar hoofd ligt op haar hand en haar ogen gesloten. Ik geef haar een stomp en ze schiet wakker met een lichte grom. Ik geef haar een waarschuwende blik en ze heeft zichzelf meteen terug onder controle, de lessen gaan gelukkig goed vooruit en is het middag. Ik plof neer op een stoel in de kantine, Mason de vriend van Liam komt op ons af, "Isaac is terug!" Zegt hij dan en ik rol met mijn ogen, "Vertel iets nieuws." Zeg ik droog en Malia kijkt me aan, "Daarom ben jij zo moe." Grijnst ze en ik geef haar een hou-je-kop blik, de deuren van de kantine vliegen zowaar open en Isaac komt nonchalant door de deuren heen. Ohn mijn idiote wolf. Hij grijnst als hij me ziet en komt naar me toe, ik geef hem een knipoog en hij leunt over me heen. Ik giechel even als zijn haar mijn wang kietelen en zijn lippen zachtjes mijn nek kietelen. "Huur een kamer." Zegt Malia dan en ik grijns naar haar, "Scott is met Stiles op het politie bureau met Derek, hij was naar het oude Hale huis gegaan en daar heeft de politie hem meegenomen." Verteld hij, "Misschien kan Scott tot hem doordringen." Zegt Malia en we beamen dit. De bel gaat weer en we gaan terug naar onze lessen, mijn gedachten blijven afdalen naar gisteren. Hoe erg we elkaar ook toetakelden we heelden steeds sneller, ik zou willen testen of dit ook is als ik mezelf verwond of als iemand anders me verwond. Ik neem een stuk papier en adem diep in, ik snij langs mijn huid en voel de stekende pijn van het papier. Langzaam komt het bloed naar boven, ik concentreer mezelf op het genezen en als ik kijk naar waar de snee hoort te zitten is deze volledig verdwenen. Zou genezing één van mijn krachten zijn? De dag is voorbij gevlogen en ik ben samen met Isaac aan het eten, mijn tante heeft de nacht dienst dus die komt nog lang niet thuis. Na het eten kruipen we samen in de zetel met een film, de film loopt op zijn einde en dan gaat mijn telefoon over. Ik neem op en Scott zijn stem is aan de andere kant van de lijn. Je moet naar de school komen! Roept hij en voor ik nog maar iets kan antwoorden heeft hij al opgehangen. Isaac staat al recht en we nemen mijn auto naar de school, ik hoor Scott brullen en automatisch ren ik erheen. Ik zie dat Scott en Malia worden aangevallen door iets met een schedel van een dier op zijn hoofd, ik laat mijn klauwen en hoektanden doorkomen. Mijn ogen gloeien en ik brul om hun af te leiden, de wezens stoppen hun daden en draaien zich naar mij. Ze lijken wat in de war te zijn tot er nog een brul klinkt van naast me, ik knik naar Isaac en we vallen de wezens aan. Scott en Malia staan ook weer op en doen hetzelfde, ik klauw naar het wezen maar het lijkt niet veel effect te hebben ik word aan de kant gegooid zodat het wezen Isaac kan aanvallen, ik spring op en trek het wezen aan de schedel achteruit. Het wankelt even maar komt terug in balans. Het wezen haalt weer naar me uit en raakt mijn arm, ik sis tussen mijn tanden en vecht verder. Ik loop de trap af en grom dan naar het wezen, het wezen draait zich om en ik wil er achteraan gaan tot ik iets achter me hoor grommen, ik draai me om en daar staat een vrouw getransformeerd tot Were Jaguar, "Zozo wat hebben we hier? Nog een katachtige. Geef toe die wolven zijn geen partij voor ons." Iets zegt me dat ik haar niet moet onderschatten, ze heeft een sluwe ondertoon in haar stem. Ik grom en sta klaar om haar iets te doen als ze één verkeerde beweging maakt, "Wat ben je eigenlijk? Je maakt mijn Berserkers van streek." Zegt ze en bekijkt me dan van kop tot teen. "Veel succes met uitzoeken wat ik ben." Grijns ik en ze brult naar me en ik brul terug, ze haalt naar me uit maar ik hou dit tegen en duw haar bij me weg. Ze komt weer naar me toe en raakt mijn been ik bijt op mijn tanden en haal uit en raak haar beide benen, ze valt op de grond en ik zet mezelf recht. Ze staat ook terug op en valt weer aan, ik geef haar een trap in haar buik. Ze valt weer naar achter maar kan zich wel recht houden, ze krabt mij in de wonde van de Berserker en ik schreeuw het uit. "Wij zien elkaar nog." Zegt ze dan en gaat bij me weg, ik grijp naar mijn arm en val op mijn knieën. Ik concentreer me op het helen, mijn huid begint te helen maar het doet pijn. Isaac komt naar me toe gelopen en tilt me op van de grond, "Concentreer je Lenna." Zegt hij tegen me en ik concentreer me op zijn hartslag, deze is rustig en het stekende gevoel in mijn arm ebt langzaam weg. Ik open mijn ogen weer en knik goedkeurend naar Isaac, hij zet me weer op de grond en we gaan naar de anderen. Er staat een volwassen man bij Scott en Malia, hij stelt zich voor als Derek. "Wat is er met je arm?"Vraagt Scott dan, "Een Berserker en een Were-Jaguar die de zelfde plaats hebben geraakt." Zeg ik en Derek kijkt meteen naar Scott, "Ze heeft Kate dus ook gezien. Waarom liet ze haar leven?" Vraagt Derek dan, "Omdat ze een Were Mountain Lion is." "En de dame die dus Kate heet, geen idee heeft wat ik ben. Volgens mij is ze nieuwsgierig." Vul ik Isaac aan, Derek kijkt me geschokt aan, "Dat veranderd de zaak." Concludeert Derek.

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik ken de serie niet xP
    Maar vind het wel een leuk verhaal
    Wat gaat er nu weer gebeuren!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen