Chloe Thompson, zo ging ze nu door het leven.
      En leven deed ze steeds een beetje meer. Voorzichtig bezocht ze meer plekken, kwam ze steeds meer onder de mensen. Wel altijd in het bijzijn van een gewapend clublid, meestal Opie of Half-Sack. Kip, verbeterde ze zichzelf. Ze had Cherry beloofd hem zo te noemen.
      Slapen deed ze nog steeds in het clubhuis, en ze was blij dat niemand daar iets op tegen had. Er was altijd iemand in de buurt, waardoor ze zich daar tamelijk veilig voelde. Nachtmerries had ze nog steeds bijna iedere avond, maar angstig door het clubhuis dwalen was er gelukkig niet meer bij. Meestal had ze wel na een paar tellen door dat er niets aan de hand was.
      Haar nieuwe kapsel, donkerdere make-up en tattoo-sleeves deden hun werk. Niemand keek naar haar om. Een crow eater, een SAMCRO-groupie, dat was ze geworden. Ze vond het wel best zolang haar aanwezigheid niemand opviel. Maar als er eens een maat van Maddox binnen zou stappen, dan viel ze direct door de mand. Daar was ze zeker van.
      Ze probeerde er maar zo min mogelijk aan te denken. Van haar broer had ze begrepen dat bezoekers zeer zeldzaam waren, dus als er een onbekend gezicht werd gesignaleerd, stond iedereen toch meteen in de startblokken.
      Verder sprak ze niet veel met Happy. Ze merkte dat hij haar in de gaten hield en dat hij het belangrijk vond dat ze in veiligheid was, maar gesprekken liepen stroef. Doordat zij zich nog altijd schaamde voor haar gedrag van vroeger en hij zich schaamde omdat hij nooit had ingegrepen, zaten ze vol zelfverwijt, wat een echte verzoening in de weg stond.
      Het had tijd nodig, hield Dana zich voor. En het feit dat hij haar überhaupt nog wilde aankijken, was al veel meer dan ze ooit verwacht had.
      ‘Kijk eens aan.’ Cherry zette een grote tas voor haar neer. ‘Hier zijn de versieringen.’
      Dana streek met haar hand door de tas en fronste toen ze de ballonnen in de vorm van borsten zag. ‘Wauw. Gewoon wauw.’
      Cherry haalde haar schouders op. ‘Tig wordt maar één keer vijftig. Dan moeten we groot uitpakken toch?’
      Dana schudde lachend haar hoofd en trok de verpakking open. ‘Tieten opblazen. Dat kan ik ook weer van mijn bucketlist afstrepen.’ Ze trok het stapeltje eruit, legde het op de bar en pakte de bovenste eraf. Ze trok aan het lipje zodat er wat rek in kwam, zette het aan haar mond en begon te blazen.
      Ze was net halverwege het pakje toen de deur openging en Kip en Juice met kratten bier binnenkwamen. De ballon waar ze mee bezig was geweest schoot van schrik uit haar mond en vloog met een boogje door de ruimte. Door het opblazen van de ballonnen had ze al een rood gezicht gehad, maar ze had het idee dat het nu nog een tintje donkerder werd.
      Al sinds hun tocht in het busje, op weg naar haar nieuwe identiteitspapieren, kreeg ze klamme handen wanneer ze hem op onverwachte momenten zag. Het was reuze-irritant. Ze was ervan uitgegaan dat het vanzelf over zou gaan, dat het gewoon een fase was, maar echt succes had ze nog niet geboekt. Of het alleen schaamte was of ook iets anders, wist ze nog niet helemaal. Of misschien wist ze dat heus wel, maar weigerde ze daar gewoon aan toe te geven.
      Zodra ze met zijn allen waren zochten haar ogen altijd naar hem. Ze deed hard haar best om niet alleen met hem te hoeven zijn, en tot nu toe was ze daar best goed in geslaagd. Soms kon ze niet anders, en die momenten maakten het alleen maar meer ongemakkelijk tussen hen. Ze vroeg zich af of hij dat ook doorhad. Misschien zat het wel gewoon tussen haar oren.
      Dana realiseerde zich dat ze alweer een tijdje naar hem aan het staren was. Gehaast zocht ze naar een geestige opmerking, maar haar hoofd leek gevuld met een dikke drab. Uiteindelijk zwaaide ze onhandig naar het tweetal, waarbij ze vooral naar Kip keek, en ging ze verder met het opblazen van de ballonnen.
      Ze ving een onderzoekende blik van Cherry op, waar ze het nog warmer door kreeg. Ze was al een tijdje bang dat haar nieuwe vriendin zou opmerken dat ze zich vreemd in Juice’ buurt gedroeg.
      ‘Nou, jullie zien eruit alsof jullie wel wat verkoeling kunnen gebruiken.’
      Dana schrok van zijn stem en kon net voorkomen dat er weer een tiet door de lucht schoot. Gauw trok ze de ballon uit haar mond en knoopte hem dicht. Ze pakte het biertje aan dat Juice haar aanreikte, prees de Heer omdat ze die niet uit haar bezwete handen liet vallen en probeerde door te ademen na het zien van die vreselijk mooie glimlach van hem.
      ‘Dana zeker,’ grinnikte Cherry.
      ‘Chloe,’ verbeterde Kip. Hij sloeg een arm om zijn vriendin heen. Cherry draaide haar gezicht naar hem toe en leek dit een geweldig moment te vinden om uitgebreid met hem te gaan zoenen.
      Ze doet het erom. Opgelaten pulkte Dana aan het etiket op het bierflesje. Ze kreeg het gevoel alsof ze onvrijwillig deelnam aan een dubbeldate.

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen