Hijgend van het hard lopen kom ik thuis aan, we moeten in top conditie zijn omdat er een Deadpool is en we staan er allemaal op genoteerd. We proberen uit te zoeken wie The Benefactor is, er zijn al een hoop mensen gedood door huurmoordenaars. Ik ben bang dat ze iemand van ons te pakken gaan krijgen, ik douch me snel en kleed me dan terug aan. Mijn telefoon gaat over en neem op. "Weer een lichaam gevonden om te schrappen." Zegt de stem van Stiles door mijn telefoon, ik heb ook een bord in mijn kamer hangen zoals Stiles. "Wie is het?" Vraag ik aan Stiles als ik voor mijn bord sta. "Carrie Hudson" Zegt hij en ik schrijf dit op. "En zij was een Weerwolf?" Vraag ik en Stiles bevestigd dit, "Lydia heeft de nieuwe lijst ontcijferd en voor je het vraagt we staan er allemaal op." Meld ik, de deur achter me gaat open en ik zie Isaac verschijnen. "Ik hou je nog wel op de hoogte." Sluit ik het gesprek af en omhels Isaac, "Hoe was het bij Derek?" Vraag ik hem, "Hij begint zijn krachten meer en meer te verliezen. Breadon leert hem met een wapen om te gaan." Verteld hij, "Hij gaat ook dood hé?" Vraag ik hem weer, eigenlijk weet ik het antwoord al maar ik wil het niet weten. Isaac knikt gewoon, "Breadon zal hem verdedigen tot de laatste snik." Zegt Isaac dan, " Daar is geen twijfel over mogelijk, maar ga jij eigenlijk Lacrosse spelen morgen?" "Tuurlijk er moet toch minstens één ervaren wolf op het veld staan." Lacht hij en ik moet ook lachen, "Ha-Ha wat een hoge dunk heb je toch van jezelf." Grijns ik, zijn mond valt open "Dat neem je terug!." En ik schud mijn hoofd, voor ik het goed en wel besef begint hij me te kietelen en gier ik het uit van het lachen. "I-Is-Isaaaacc, s-st-sthop!" Lach ik en weet zijn handen dan uiteindelijk vast te grijpen. Hij glimlacht naar me en drukt zijn lippen op de mijne, ik laat zijn handen los en leg mijn armen rond zijn nek. De zijne liggen op mijn kont, ons moment wordt verstoord door mijn tante. "Lenna komen eten!" Ik laat Isaac met veel tegen zin los en we gaan naar beneden. "Ohn Isaac je bent er ook, eet je mee?" Vraagt mijn tante, "Hallo mevrouw, graag." Zegt hij beleefd en ik glimlach, "Ik haal meteen een extra bord." En mijn tante komt niet veel later terug met een vol bord. "Dank u." Zegt Isaac beleefd, we eten ons eten op en daarna gaan we nog even terug naar boven. "De Benefactor we moeten toch ergens kunnen achterhalen wie dit is." Zegt Isaac dan als we voor mijn bord staan, "Misschien zit er een logica in de lijst?" En ik neem de beide lijsten erbij, ik heb al een aantal namen geschrapt en laat mijn ogen voor de duizendste keer over de lijst gaan. En dan wordt er mij iets duidelijk, "Isaac wie zijn naam staat niet op de lijst en is echt wel gekend als weerwolf?" Isaac laat zijn ogen over de lijst glijden en dan kijkt hij me aan, "Peter?" En ik knik, "We moeten hem ont-" Hij wordt afgekapt door zijn telefoon, hij neemt op en ik hoor Scott zijn stem aan de andere kant van de lijn. Komen jullie naar de fabriek, we kunnen iedereen wel gebruiken" "We komen eraan."Antwoord Isaac en we gaan de deur uit naar de fabriek, gelukkig heeft mijn tante weer een late shift waardoor ik niet moet liegen over waar ik heen ga. Als we aankomen bij de fabriek krijg ik telefoon van Lydia. "Lenna, Meredith wil met enkel met Peter praten, misschien kunnen we zo achterhalen wie de opdracht gever is." "Lydia, wij denken dat het Peter is, zijn naam is de enige die niet op de lijst staat en iedereen weet wel dat hij een Weerwolf is." Vertel ik, "We moeten zeker zijn." Zegt ze, "Oh Stiles en Malia zijn in het boothuis opzoek naar een aanwijzing." Gaat ze nog verder. "Wij zijn in de fabriek bij Scott." Deel ik mee als we binnen gaan, Lydia zegt nog dat we voorzichtig moeten zijn en dan sluiten we het gesprek af. We gaan door de plastieken doeken heen en ik stop meteen als ik een geweer tegen mijn neus gedrukt krijg. "Laat even weten als je binnen komt." Gromt Argent en laat zijn geweer zakken, ik haal terug opgelucht adem en kijk dan naar Isaac die ook terug lijkt te ademen. "We konden toch moeilijk roepen dat we er waren. Wat als iemand ons was gevolgd." Zeg ik dan en hij ontspant wat, wetend dat ik gelijk heb. We volgen hem dan naar de anderen, "We weten niet hoeveel er zullen komen, maar het zullen er genoeg zijn. We beschermen elkaar kosten wat het kost." Deelt Scott ons mee, "Ze zullen komen als het donker wordt." Gaat Argent verder, "Lydia is met Parrish en de Sheriff bij Peter en Meredith. We denken dat Peter de opdracht gever is." Brengt Isaac nog bij in het gesprek en meteen kijken de anderen elkaar aan. "Hij was de enige die niet op de lijst stond en hij is duidelijk een Weerwolf." Ga ik dan verder, Satomi is bij ons komen staan en kijkt me even aan, "Peter is altijd uit geweest op macht, het zal altijd in hem zitten om de macht te hebben. Zorg dat hij jou niet te pakken krijgt." Zegt ze tegen me en glimlacht kort, we maken alles klaar en voor we het goed en wel beseffen valt de avond. De pack van Satomi heeft zich verstopt in de fabriek en wij blokkeren alle mogelijkheid om tot bij hen te geraken. "Het kan ieder moment beginnen, ga op je positie staan." Deelt Argent mee, we doen wat hij zegt en ik zet me achter de paal. Ik hoor gedempte voetstappen door de hal klinken, ik adem diep in en uit en zie dan een rode lazerstraal door de kamer gaan. Meerdere volgen en de voetstappen komen dichter, ik kijk even naar Scott die langs de overkant staat. Zijn ogen zijn ondertussen rood en zijn klauwen zijn ook aanwezig, ik laat mijn ogen gloeien en mijn klauwen komen ook tevoorschijn. Scott knikt naar me en we brullen, ik val de man aan die vlak bij is. Ik sla hem buitenbewust zijn en er beginnen kogels door de ruimte te vliegen, ik klauw naar het geweer en sla deze uit de handen van de persoon. Hij wil een kleiner geweer trekken maar ik ben hem voor, hij krijgt mijn klauwen in zijn gezicht en ik neem zijn geweer over. Met mijn vinger op de trekker richt ik deze op de volgende persoon. Ik schiet deze neer in zijn schouder en richt op de volgende, als het magazijn leeg is ben ik te laat met mezelf te verweren tegen een kogel. Ik brul luid als de kogel mijn arm in gaat, ik ga naar de persoon en voel weer een kogel mijn lichaam in gaan. Opnieuw sla ik deze persoon en ik gooi hem op de grond, ik klauw over zijn borst en als hij bloed ophoest stop ik. Mijn aandacht wordt getrokken door een gil en ik ga erop af. Blijkbaar is de Pack van Satomi toch uit de schuilplaats gekomen, Satomi en Brett zijn komen mee vechten en ik zie dat Lori in het nauw gedreven is en ik val de persoon aan. Ik gooi hem op de grond en klauw in zijn rug, als ik onder het bloed hang stop ik mezelf. Ik hef mijn hoofd op en ga naar Lori, ik trek haar in een omhelzing en zie dan dat de mensen zich terug trekken. Ik trek mijn klauwen en tanden terug, ook worden mijn ogen weer hun normale groene kleur. "Alle contracten zijn verbroken, de Deadpool is afgelopen." Meld Scott en ik kijk om me heen, de Pack van Satomi heeft het overleeft en ik zoek naar de jongen waar ik zoveel van hou. Enkel is deze nergens te bespeuren, "LENNA!" Mijn naam schalt door de fabriek en ik volg de paniek gil van Kira. Ze zit op de grond bij het schokkende lichaam van Isaac, zijn lichaam heeft veel bloed verloren en ik kniel bij hem neer. Ik neem zijn hand vast en probeer de tranen die in mijn ogen staan te bedwingen, een paarse rook komt van de wonden af, zonder na te denken laat ik mijn klauwen opzoek gaan naar de kogels die nog in zijn lichaam zitten. Isaac schreeuwt het uit van de pijn, tranen vallen uit mijn ogen. Ik voel dan de eerste kogel en trek deze eruit, zo ga ik opzoek naar alle tien de kogels die in zijn lichaam zitten. "What the-" Scott knielt dan ook bij Isaac neer en wil de kogels met zijn klauwen eruit halen maar ik hou hem tegen. " Het zijn kogels met Wolfsbane, daar kan jij niet tegen." Bibber ik en haal de laatste kogel uit het bloedende en schokkende lichaam van Isaac, zijn lichaam begint langzamer te bewegen en ik kijk hem aan in zijn Goud-Gele ogen die dof beginnen worden. "Isaac?" Scott begint aan zijn lichaam te schudden en ik ben even uit het veld geslagen, "Lenna, doe iets!" Roept Kira dan en ik ontwaak uit mijn trance, ik laat mijn tanden eruit komen en bijt Isaac in zijn schouder en aan de andere kant in zijn nek. Het heeft mij geholpen toen hij beet dat moet nu ook werken bij hem, ik mag hem niet verliezen! "Isaac!" Roep ik tegen hem als er geen reactie komt. Tranen rollen opnieuw overvloedig over mijn wangen, "Word wakker!" Gil ik hysterisch tegen hem en begin te schreeuwen, het voelt alsof mijn hart in miljoenen stukjes breekt en dan in brand wordt gestoken. Ik voel dat ik de controle begin te verliezen en mijn Poema kant komt naar boven om me hieruit te helpen, de brul die zich vormt in mijn keel komt er hard uit en galmt over heel de verlaten fabriek en misschien nog wel verder. Mijn klauwen zitten in Isaac zijn borst gedrukt terwijl en plots voel ik een hartslag tegen mijn klauwen en volgt er een brul die vanonder mij komt, geschrokken trek ik mijn klauwen uit zijn lichaam en kijk ik in de fel goud-gele ogen van Isaac. Hij ademt zwaar en kijkt me vol ongeloof aan, tranen staan nog steeds in mijn ogen en ik vlieg hem om de hals. Hij drukt me stevig tegen zich aan, "Je hebt me gered." Fluistert hij dan in mijn oor, "Laat me nooit meer zo schrikken, ik kan niet zonder je." Snik ik in zijn nek. "Ik zal het proberen." Ook nadat hij zo wat dood was vind hij het nodig om me te plagen. Ik laat hem dan los en Scott helpt hem recht, "Lenna, hoe deed je dat?" Vraagt hij dan aan me, "Ik heb werkelijk geen idee, mijn Poema nam het van me over." Zeg ik terwijl ik de tranen van onder mijn ogen veeg, "Jullie zijn Mates, enkel heb ik het nog nooit gezien dat twee soorten elkaars Mates zijn." Het is de stem van Satomi die me doet opkijken. "Mates?" Vraagt Scott, "Ja jou Wolf en haar Poema zijn als één. Zij hebben beslist dat jullie samen horen, jullie zullen nooit met een ander het zelfde gevoel nog hebben. Jullie hebben elkaar nodig." Verklaart Satomi, ik kijk naar Isaac en hij kijkt dan ook naar mij. " Dat is de reden dat jullie lichamen zo hard op elkaar reageren. Laat je ogen maar eens gloeien Lenna, die van Isaac zullen snel volgen." Glimlacht ze, ik laat mijn ogen gloeien en kijk dan in Isaac zijn ogen. Zoals Satomi al zei, beginnen zijn ogen ook te gloeien. Ik schud mijn hoofd omdat dit wel allemaal heel gek is, mijn ogen krijgen weer hun normale kleur en ook die van Isaac zijn weer grijs-blauw. "Laat nu je lichaam genezen, het zal nog een zware strijd worden." "We gaan naar het ziekenhuis, je hebt veel bloed verloren." Zegt Scott dan en we gaan de fabriek uit, we gaan met mijn auto naar het ziekenhuis en als we aankomen staat Melissa al te wachten met een rolstoel. Scott helpt Isaac uit de wagen en in de rolstoel, hij ziet er verzwakt en bleek uit. "Hij heeft veel bloed verloren, Lenna heeft de kogels met Wolfsbane uit zijn lichaam gehaald." Zegt Kira dan, Melissa knikt en gaat met Isaac een kamer in, ze doet zijn bebloede kleding uit en ik help om hem in propere kledij te geraken. Hij krijgt een hartmonitor aan en een paar infusen, hij sist tussen zijn tanden als Melissa de infuus met bloed in zijn ader steekt. Ze doet de nodige controles en geeft hem iets om te slapen, ik neem de stoel en zet deze vlak aan zijn bed. "Ga maar, ik blijf." Glimlach ik naar Scott en Kira. Ik neem Isaac zijn hand vast en wrijf zachtjes over de rug van zijn hand. "Als er iets is bel je ons meteen goed?" Zegt Scott en ik knik. Hij sluit de deur en ik geef mijn volle aandacht aan Isaac, ik kijk hem aan en zie dat hij het moeilijk heeft. Hij slikt en kijkt dan even naar de bloedzakken die zijn lichaam in komen, ik bekijk de zakken even en zie dan dat het geen gewoon bloed is. "Isaac, krijg je nu je eigen bloed?" Vraag ik hem en hij knikt. "Scott zei dat het wel een goed idee was om zelf wat zakken te vullen voor het geval dat. En hij had dus gelijk dat dit wel van pas kon komen." Legt hij uit en ik knik, "Ga nu maar slapen en laat je lichaam helen. Ik blijf bij je de wacht houden." En ik druk een kus op zijn hand , hij glimlacht nog even naar me en sluit dan zijn ogen. Ik luister aandachtig naar zijn hartslag en hoor dat deze heel rustig klopt, ook zijn ademhaling is rustig en dat ik voor mij een teken dat hij in slaap gevallen is.

Reacties (2)

  • Luckey

    Lees ik nu twee keer het zelfde stukje?

    2 jaar geleden
    • HorseDreamer_

      Er was iets fout gelopen op Q

      2 jaar geleden
    • Luckey

      Oké, zeg het liever voor jou.

      2 jaar geleden
  • Luckey

    Gelukkig leeft die nog!!
    Spulmates was wel te raden cP
    Ze zijn gewoon 1

    2 jaar geleden
    • HorseDreamer_

      Er staat nog veel meer te gebeuren:)

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen