we beginnen het verhaal op een gewone schooldag: opstaan en naar school. Laat het gezeik en gepest maar komen. Maar vandaag zal alles anders gaan.

"mam moet ik echt naar school, het sneeuwt? straks krijg ik nog een ongeluk." zei ik terwijl ik mijn puppieogen opzetten. Waarop mijn moeder antwoorden dat daar geen spraken van was en dat er nog maar een paar vlokjes waren gevallen dus ik gewoon moest fietsen net als iedereen. Nou was de sneeuw niet de echte reden dat ik niet naar school wou maar dat Jordy had gezegd dat als ik hem vandaag zou zien hij en zijn vrienden me zouden opwachten om me in elkaar te slaan. Maar ja om weer tegen mijn moeder in te gaan had ik ook niet zo'n zin in. Ach hoe erg kon Jordy nou zijn vast niet erger dan de laatste 20 keer dat hij me opwachten. Oké ik zie er dan heel stoer met mijn zwarte haar, zwarte make-up en zwarte kleding met studs en kettingen maar ben eigenlijk heel onzeker en durf niet voor mezelf op te komen en dat maakt mij een doelwit. Maar ik ga maar naar school voordat ik te laat kom (alweer).


Tijdens het eerste uur, natuurkunde ieuw ,gegeven door meneer Bruis werd er op de deur geklopt. Het was Mevrouw Pietsterse van de administratie. Ze zei dat we vanaf vandaag een nieuw leerling in de klas gaan krijgen. wat best gek is want we zitten in het laatste jaar. "mag ik jullie jullie nieuwe klasgenoot voorstellen ... Danny Blonk. Ik zat een beetje ongeïnteresseerd voor me uit te staren denkend 'zal toch wel weer zo'n standaard jongen zijn. Toen mijn gedachten werden onderbroken toen HIJ binnen kwam: lang zwart haar, zwart bandshirt van Arch Enemy, zwarte broek met een riem van spikes en legerkistjes (soort schoenen)en de diepste donkerste ogen die ik ooit had gezien. En ze keken naar mij. Ik kreeg het stikheet en voelde dat ik rood werd. tegelijkertijd kreeg ik ook een vreemd gevoel in mijn buik. wat was dit??? was dit soms verliefd zijn? Het liefst wilde ik het klaslokaal uitrennen maar ook wilde ik me voor altijd in die ogen verdrinken. Terwijl al die gedachten door me heen raasde had ik niet door dat de stoel naast me verschoven werd. Toen een stem mijn gedachte verstoorde schoot ik wakker en keek verschikt opzij. "sorry liet ik je schrikken?" zei Danny zacht want de les ging alweer verder. "Ik wou me even voorstellen, mijn naam is Danny en ben hier net komen wonen. wat is jou naam als ik vragen mag?". Ik was er even stil van maar vond toen mijn stem weer terug en zei dat ik Alice heet.
"Alice wat een mooie naam" zei hij en ik werd weer rood. "willen de dame en heer achterin ook even opletten? Dit komt waarschijnlijk ook voor in de toets van volgende week, en het lijkt me voor een nieuwe leerling nou niet echt verstandig om nu al met de pet er naar te gooien" zei meneer Bruis met een frons. Toen hij zich weer had omgedraaid keken we elkaar aan en we moesten allebei onze lach inhouden. De rest van de dag ging voorbij. We zaten elk uur naast elkaar en in de pauze bleven we ook samen. Ik leerden hem steeds beter kennen. Hij is al 4 keer verhuist door het hele land, zijn ouders zijn kunsthandelaren die vaak weg zijn om nieuwe kunstvoorwerpen te bekijken, hij is net als ik 16 en dol op metal en rock muziek (net als ik:D). Toen de laatste bel ging vond ik het zelfs jammer dat ik naar huis moest. Ik gaf Danny mijn nummer en hij de zijne. Ik liep in gedachte verzonken naar mijn fiets, mijn dag kon niet meer stuk. Tot een stem me weer op aarde bracht "je dacht toch niet dat je mij kon ontlopen." zei Jordy en hij pakte mijn stuur vast zodat ik niet weg kon. "wij hadden toch een afspraak? jij zou je vandaag niet meer laten zien en ik zou een dag rust hebben. je weet wat dit betekend, toch?" zei hij en zijn vrienden sloten mij in. Ik probeerde mijn tranen in te houden toen ik knikte. Hij hief zijn arm al op voor de eerste klap toen een stem hem tegenhield "waar denken wij dat wij mee bezig zijn meneer Glasmacher? geweld is niet toegestaan op deze school niet tijdens of buiten de lessen." het was Meneer Lam, leraar Biologie, "en nu wegwezen of ik laat jullie nablijven!" zei hij streng. Jordy en zijn vrienden maakte dat ze weg kwamen maar Jordy fluisterde nog in mijn oor dat hij nog niet klaar met me was. Toen liep hij naar zijn vrienden die al bij de fietsen stonden en reed met een noodgang weg. Meneer Lam liep naar mij toe en vroeg of het ging en of ik er misschien over wilde praten. Ik antwoorden dat het goed ging en dat ik er niet over hoefde te praten. Hij keek me nog eens bezorgt aan maar gaf toen op en liep weg. Ik pakte mijn fiets en reed naar huis. De rest van de dag kon ik alleen nog maar aan Danny denken. Hoe zijn stem klinkt, hoe hij lacht maar vooral zijn betoverende ogen. Ik raakte maar niet over hem uitgepraat over hem tegen mijn ouders, tot ze er gek van werden. Die avond lag ik in bed en ik wist het zeker: ik was verliefd!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen