Ik had met erg veel moeite de dag doorgebracht met mijn ogen open. Op een gegeven moment leek mijn lichaam zich over de vermoeidheid heen gezet te hebben en op de reserve batterij overgestapt te zijn. Ik was naar Jamie en mijn kamer gelopen om mijn boeken om te wisselen, zodat ik kon leren voor mijn toetsen en mijn huiswerk kon maken vandaag. Hoe ik het ging doen wist ik nog niet, maar ik had geen keuze. Jamie kwam niet veel later dan mij binnen lopen.
"Ik zie dat je de laatste uren overleefd hebt" merkte hij op.
Ik knikte maar gewoon en rekte me uit, waarna ik even op het bed ging zitten. De deur ging wederom open. Ik keek fronsend op naar Liam.
Liam glimlachte onschuldig "oh, ik wist niet dat je hier was". Ik wuifde het weg "ik ben zomenteen vertrokken".
"Wacht je op Harry?"
Ik knikte.
"Hoe laat is hij klaar?"
"Half 5" antwoordde ik.
"Je weet dat het pas half 4 is hè" zei Jamie nu. Ik keek op mijn telefoon en zuchtte diep. "Dan zullen jullie het langer met me moeten doen".
"Dat is oké, we waren van plan om gewoon wat huiswerk te maken samen" zei Liam nu.
Ik keek hem met een ondeugende blik aan en ging toen languit liggen. Dan ging ik mijn tijd maar nuttig besteden. Ik nam mijn kussen vast en draaide mijn gezicht weg van de andere jongens, waarna ik mijn ogen sloot. Ik hoorde niet erg lang dat ze door praatte, gezien ik al vrij snel weg dwaalde.

"Lou! Lou neem die verdomde telefoon op" klonk een stem dicht bij mijn oor terwijl ik iemand ruw aan mijn schouder voelde schudden. Ik kwam langzaam overeind en keek Jamie fronsend aan "rustig kerel".
Jamie overhandigde me de telefoon. Liam zat verderop op de bureaustoel en keek fronsend naar me. Ik keek naar de display. Harry. Al 3 gemiste oproepen. Ik fronste.
"Ja, dat is hoe lang we al een reactie proberen uit te lokken" zei Jamie nu. Ik belde Harry terug.
"Hey Lou" klonk zijn stem vrijwel gelijk.
"Hey" zei ik ietwat hees terug.
"Ik wacht op je in de auto, kom je?" vroeg hij nu. Ik keek op mijn telefoon display. Kwart voor vijf. Oeps?
"J-Ja ik kom er aan, geef me 10 minuten" antwoordde ik.
"Is goed, zie je dan" antwoordde hij voordat hij het gesprek beëindigde. Ik kwam overeind en rekte me uit, waarna ik mijn boekentas nam en mijn schoenen aan trok.
Jamie en Liam keken me na, nog steeds met studieboeken in handen. Ik draaide me naar ze toe "geen zorgen, ik zal jullie nog wat extra privacy geven".
"Niet alsof we die zojuist nog niet hadden" zei Liam grinnikend. Ik glimlachte en verliet de slaapkamer toen, om vervolgens het gebouw uit, richting de parkeergarage, te lopen. De auto stond op dezelfde plek als waar we deze vanmorgen hadden geparkeerd, dus dat was gemakkelijk terug te vinden.
Harry glimlachte naar me zodra ik ingestapt was. "Je ziet er uit alsof je zojuist wakker geworden bent".
Ik grinnikte "nou ja, dat klopt dan ook wel".
"Waarom ben je ineens zo moe?" vroeg hij me nu. Ik haalde mijn schouders op en friemelde weer aan mijn trui. Het was nog steeds stikheet, maar goed.
Harry neuriede zachtjes mee met de radio terwijl we naar zijn appartement reden. Het was niet eens een vraag geweest of ik daar heen wou gaan, het was gewoon een gegeven. En klagen deed ik sowieso niet. Ik was daar liever dan op het campus.
"Dus, wat is je plan voor vanavond?" vroeg hij me nu.
"Leren" kreunde ik geërgerd. Ik had per slot van rekening toetsen. En daar moest ik echt wel goed voor leren.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen