Foto bij O33 • Chaos

Rose Evergreen

Ik hoor Ethan zachtjes kreunen en voel de vibratie van zijn kreun tegen mijn lippen. Dit zorgt ervoor dat kippenvel zich over mijn huid verspreidt en dat ik me terug wil trekken. Ik durf te wedden dat hij de eerste seconden niet reageert omdat hij verbaasd is om wat ik heb gedaan.
Mijn handen leunen nog altijd op zijn bovenbenen en ik laat de spanning in mijn kuiten afzwakken zodat ik terug naar beneden ga. Tot mijn verbazing voel ik dat Ethan met me mee naar beneden gaat in plaats van dat hij zich weer terugtrekt.
Voorzichtig open ik mijn ogen en merk dat hij zijn grijze ogen op mij heeft gericht. In plaats van dat hij me loslaat, legt hij één hand in mijn nek en laat hij de andere tegen mijn hals rusten. Ik dacht dat ik bang zou zijn voor zijn aanraking, maar dat gebeurt niet. Er flitsen geen flashbacks door mijn hoofd en ik word niet onaangenaam warm. Nee, in plaats daarvan hunker ik naar nog maar aanrakingen van hem.
“Rose,” fluistert hij. Er volgt een korte stilte. Daarna nog een keer: “Rose.”
Hij buigt zich opnieuw naar voren en deze keer is hij diegene die zijn lippen op de mijne drukt. Onze lippen bewegen synchroon met elkaar en opeens strijkt zijn tong tegen mijn onderlip. Ik heb niet veel ervaring met zoenen, maar ik weet wel wat hij bedoelt en gewillig open ik mijn mond zodat ik hem de toestemming kan verlenen om met zijn tong mijn mond binnen te gaan.
Onze hoofden bewegen zich automatisch naar tegengestelde richtingen zodat het moment niet verbroken wordt door iets stoms zoals onze neuzen die tegen elkaar zouden botsen en de kus wordt alsmaar inniger. Mijn hart bonst hard tegen mijn borstkas en als ik één hand tegen zijn borst leg voor ondersteuning, voel ik dat de zijne ook tekeergaat.
Ethan verbreekt de kus na enkele seconden en terwijl hij op adem probeert te komen, laat hij zich langzaam van de tafel zakken. Hij pakt mijn hand vast, trekt me naar de bank die zich in de woonkamer bevindt toe en gaat zitten. Ik voel mijn wangen rood worden als hij me op zich trekt zodat mijn benen aan weerszijden van zijn dijen bevinden, maar vergeet mijn verlegenheid als hij me weer naar zich toetrekt en me opnieuw kust.
Mijn hart bonkt harder tegen mijn borstkas als zijn handen zich naar boven bewegen en via mijn bovenbeen naar boven glijden. Ik dacht dat ik het zou haten om daar opnieuw een aanraking te moeten verwerken van een jongen, maar de opwinding die ik voel als Ethan alsmaar hoger gaat mijn zijn handen heb ik nog nooit eerder meegemaakt.
Onze lippen zijn nog steeds aan elkaar gekluisterd als Ethan een tikkeltje twijfelachtig zijn handen langs mijn heupen naar boven laat gaan. Ik sis zachtjes tussen mijn tanden door als zijn vingers de gevoelige huid van mijn zij raken en sluit genietend mijn ogen als hij zijn mond van mijn lippen naar mijn hals verplaatst.
Ik laat mijn hand over zijn torso naar beneden glijden en ontwijk daarbij zorgvuldig zijn wond. Mijn hand vindt zijn broek en ik hoor hem zacht kreunen als ik mijn hand op één bepaalde plaats zet.
Zijn handen zijn ondertussen helemaal omhoog gekropen en hebben de welving van mijn borsten gevonden.
“Ethan,” fluister ik zachtjes in zijn oor als hij zijn handen naar achteren beweegt zodat hij mijn BH los kan maken.
“Fuck,” kreunt hij.
Eerst denk ik dat het is omdat hij opgewonden is en omdat het lekker vindt wat ik doe, maar dan voel ik hem opeens onder me verstijven. Zijn alerte houding zorgt ervoor dat ik vergeet wat hij aan het doen is en verbaasd zijnde buig ik naar achteren toe zodat ik zijn gezicht kan zien.
Hij heeft zijn ogen gesloten en hoewel zijn handen nog steeds op mijn rug liggen, bewegen zijn vingers niet meer. Het lijkt net alsof hij een innerlijke strijd aan het voeren is en voorzichtig leg ik mijn hand op zijn wang.
“Ethan?”
Ik kan het niet helpen dat mijn stem een lichte angstige ondertoon heeft. Zijn ogen openen zich en de zachte blik die ik daar net nog in zag, is nu verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor een verwarde uitdrukking.
“Rose, ik..”
Hij schudt zijn hoofd. Het plezierige gevoel dat zich nog geen halve minuut geleden door mijn lichaam verspreidde, maakt opeens plaats voor onrust.
“Wat is er? Deed ik iets verkeerds?”
Ik merk geërgerd op dat mijn stem gejaagd klinkt.
“Nee, je deed helemaal niets verkeerds. Het is gewoon…”
Hij schudt opnieuw zijn hoofd en ik trek mijn wenkbrauw naar hem op. Als ik niets verkeerds doe, wat is er dan aan de hand?
“Ik kan dit niet, Rose,” zegt hij. “Dit voelt niet goed aan. We kennen elkaar nauwelijks en ik wil geen domme fouten maken.”
Ik weet dat het kinderachtig en misschien zelfs lichtelijk egoïstisch van me is, maar zijn woorden breken mijn hart. Figuurlijk dan.
“Maar ik dacht dat je dit ook leuk vond.” Mijn stem klinkt zacht. “Ik dacht dat we hetzelfde voelden.”
Ethan schudt zijn hoofd en deze keer is zijn blik geërgerd.
“Hoe kan ik op zo’n korte tijd nu iets voor je voelen?” Zijn toon klinkt bot. “Dit was gewoon stom, Rose. We hebben ons laten meeslepen door onze emoties. Er is op korte tijd gewoon ontzettend veel gebeurd en we verloren de controle even over onszelf.”
Bewegingloos zit ik op zijn dijen, een hand op zijn wang en de andere nog steeds in zijn schoot.
“Dus je voelt niks voor me?” Ik kijk hem ongelovig aan. “Dit was gewoon omdat je er nood aan had?”
“Ik...” Hij zucht geïrriteerd. “Ik ben gewoon in de war, oké?”
Ja, ik nu ook, dankzij hem. En ik voel me gekwetst, ook al weet ik dat hij ergens wel gelijk heeft. En ik weet ook dat het gemeen van me is om zo’n beschuldiging op hem af te vuren terwijl ik net letterlijk heb toegegeven aan mezelf dat ik nood had aan zijn aandacht, op welke manier dat dan ook was. Misschien ben ik wel diegene geweest die hem gebruikte en niet andersom.
Ik besef me dat ik nog altijd op hem zit en dat zijn handen nog altijd op mijn rug liggen. De lust die ik net voelde, is op slag verdwenen en ik kan mijn vinger niet goed leggen op wat ik nu voel. Ik voel me boos en geïrriteerd, maar ergens ook wel verdrietig. En dan is er nog dat vreemde gevoel dat ik niet van me af kan schudden.
“Ik ga maar eens kijken wat we voor een voorraad aan eten hebben en of ik misschien iets kan klaarmaken.”
Mijn stem klinkt vreemd en de bezorgdheid keert weer terug in de blik van Ethan, maar ik wil het niet zien. Ik scheur mijn blik van hem los en trek zijn handen onder mijn jurk uit. Ik sta op en fatsoeneer met een rood hoofd mijn jurkje terwijl ik mijn best doe om niet in huilen uit te barsten.
“Rose,” hoor ik hem nog zeggen, maar ik wil het niet horen.
En toch heb ik het gevoel alsof van deze situatie weglopen een grote fout is. Ik herinner me het gevoel van zijn lippen op de mijne en zijn handen over mijn lichaam weer en deze keer is het niet alleen lust dat opspeelt, maar ook een ander gevoel.
Een gevoel dat me fataal kan worden als hem ooit iets zou overkomen.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Jeeeeeeeezus, Ethan. Niet te geloven dit! Ik dacht eerst “yessss”, maar... nee!
    Jullie kennen elkaar redelijk goed. Dit is praktisch een oorlogssituatie. Al na een tijdje vinden soldaten in een oorlogssituatie dat hun kameraden meer als hun broers voelen dan hun echte broers.
    Conclusie: alsjeblieft???

    2 jaar geleden
    • Dragonrage

      Jij bent zo echt één van die lezers die sexy time stiekem heel hard promoot, haha.

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      **kijkt schichtig om zich heen** Nee, hoor.

      **fluistert in microfoon verstopt in kraag van mijn jasje, die ik blijkbaar met dit weer aanheb** Ze hebben ons door. Zet plan F-79 in werking.

      2 jaar geleden
    • Dragonrage

      Omg, please blijf een trouwe fan van mijn verhalen, hahaha

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Natuurlijk. Ik heb vrij weinig anders te doen en jij bent zeker een van de betere schrijvers op Quizlet.

      2 jaar geleden
    • Dragonrage

      Dankjewel!!!

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen