Ik was aan de keukentafel gaan zitten met mijn boek en zat er suf naar te staren. Mijn concentratie was niet opperbest, maar het kon erger. Toen ik me eenmaal realiseerde dat ik een ander boek ook nog nodig had en te lui was om op te staan keek ik even lief naar Harry die net aan kwam lopen.
"Wat heb je nodig?" vroeg hij me nu.
"Kun je mijn advanced psychology boek uit mijn tas halen?" vroeg ik hem nu.
Hij liep naar mijn tas toe en begon er in te rommelen, op zoek naar het boek. Zodra hij met het boek terug kwam, zag ik dat hij nog iets anders vast had. Ik wou enorm luid zuchten, maar dat leek me ietwat asociaal.
"Louis, waarom heb je de muesli reep nou nog niet gegeten?"
Ik keek hem onhandig aan "ik heb geen honger".
"Je hebt al meer dan 24 uur geen honger? Ik vind het niet eens vreemd dat je moe bent als je niets eet" zei hij nu terwijl hij de muesli reep voor me neerlegde.
"Kom op, je moet iets eten. Al is het maar iets kleins" zei hij nu.
"Misschien heb ik wel gewoon lunch gehad in de pauze" zei ik als slap verweer.
"Ik weet dat dat niet waar is. Ik was toeziende leraar, weet je nog?"
Ik kon mezelf wel voor m'n kop slaan. Dat had ik aan kunnen zien komen.
"Kom op, je hebt het nodig om fatsoenlijk te kunnen studeren" zei hij nu. Ik kreunde ongemakkelijk en keek naar de muesli reep. Ik hield niet eens van muesli repen.
"Is er iets anders waar ik je gelukkig mee kan maken? Je moet iets eten" ging hij verder. Met er over kappen? Dat zei ik hem niet, maar dat dacht ik wel.
"Een appel?" zei ik maar gewoon. Harry haalde zijn schouders op en haalde me een appel. "Wil je ook nog dat ik hem schil en snijd?"
"Doe eens maf". Harry grinnikte en begon te appel te schillen en te snijden. Ik voelde me net een klein kind die een snack voorgeschoteld kreeg na schooltijd.
"Alsjeblieft" zei Harry zodra hij het bord met appelstukjes voor mijn neus zette. Ik bedankte hem en staarde weer naar mijn boek. Hij bleef staan. Ik dacht dat het maar even aan zou houden, maar na 2 minuten stond hij nog steeds voor me. Ik keek hem fronsend aan.
"Ik ga niet weg voordat je iets eet" zei hij nu streng. Ik rolde met mijn ogen en nam een stukje appel, waarna ik er langzaam op herkauwde. Het voelde onderhand als een aanslag op mijn maag omdat ik al zo lang niets meer gegeten had. Harry knikte tevreden "en nu de rest nog".
Hij liep weg, maar kwam al snel weer terug lopen met zijn laptop en ging tegenover me zitten. Ik werd in de gaten gehouden, dat was duidelijk.
En dus at ik nog maar een stuk appel terwijl ik mijn boek doorlas. Het hielp ietwat met de concentratie, dat gaf ik eerlijk toe. Ik ging ietwat in mijn boek op nu, nog niet eens nadenkende over de overige stukken appel.
Een half uurtje later keek ik op, ietwat uit mijn trans gehaald. Harry keek op zodra hij opmerkte dat ik ook opkeek. Hij fronste naar me "je kijkt alsof je net iets belangrijks te binnen gevallen is".
Ik grinnikte en schudde mijn hoofd, waarna ik me uitrekte 'ik wil een pauze".
Harry keek naar de appels, die overduidelijk ietwat verkleurde inmiddels. Vervolgens keek hij naar mij met een frons. Ik keek weer naar de appels "die zien er echt niet meer smakelijk uit".
Ik legde mijn hoofd op tafel en zuchtte gefrustreerd.
"Oké ik ga zo eten koken. Van mij mag je een pauze nemen, maar dan eet je zomenteen wel iets" zei hij nu, nog steeds ietwat steng. Ik voelde me net alsof ik de les gelezen kreeg.
"Yes daddy" zei ik gehoorzaam.
Harry keek me in eerste instantie fronsend aan om die naam, maar vervolgens ontstond er een grijns op zijn gezicht. "Ik kan niet zeggen dat ik die naam niet interessant vind klinken".
Ik gaf hem een speelse stomp en stond op, waarna ik naar de slaapkamer wou lopen. Ik draaide me om naar Harry, die weer op keek van zijn laptop.
"kom je mee?" vroeg ik nu zielig. Harry keek naar zijn laptop en toen weer naar mij.
Ik liep terug naar hem toe en kroop op zijn schoot "moet het morgen af zijn?"
"... nee" zei hij langzaam.
"Kun je er vanavond aan werken?" vroeg ik nu.
"Als ik dat wil, ja" antwoordde hij. Ik glimlachte en frunnikte aan de kraag van zijn blouse "please daddy?"
"Als ik niet beter zou weten, leek dit op een heel ander verzoek" zei Harry nu zachtjes.
"Daar ben ik te moe voor, misschien daarna, oké?"
Harry haalde zijn schouders op en keek naar de laptop, voordat hij deze langzaam sloot. Ik maakte een enthousiast geluid en nam hem mee naar de slaapkamer.

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    I am confused... Lou stop being an idiot

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen