Foto bij Aemillia 01

Wat super tof, al 4 abbo's en erg leuke reacties!
Hierbij het eerste hoofdstuk.

Ik hoop dat jullie veel lees plezier hebben,
Groetjes Janine.

01

Het licht van de fakkels verlichten de kamer, het was er wat minder stoffig maar ze kon als nog niet zien waar ze zich nu bevond.
Er stonden twee andere meiden iets jonger als haar bij een bad, ze hadden twee kruiken vast. Een van hen keek mij keurend aan en keek naar de bewakers. "Willen jullie de ruimte verlaten? " De mannen knikten en verlieten de ruimte, de andere wenkte mij. Voorzichtig liep ik naar ze toe maar durfde ze niet aan te kijken. "We zullen je even schoonmaken, je bent erg vuil. Trek je jurk maar uit we hebben wel iets anders" vertelde het ene meisje aan haar. Ik knikte en liet langzaam mijn jurk zakken, voorzichtig zette ik mijn voet in het bad, het voelde erg koud aan maar had ik een keus? Nee ik moest gewassen worden ik zag er eigenlijk ook echt niet uit. Toen ik net zat kon ik wel gillen, één van de meiden gooide het ijskoude water over haar blote lichaam heen. Mijn hele lichaam trilde het was een klap en daarna kwam de volgende kruik al. Ze hadden linnen om mijn lichaam te wassen. Bibberend zat ik daar ik probeerde mijn lichaam wat te bedekken maar dat werd niet gewaardeerd zonder pardon trokken ze mijn handen voor mijn borsten weg en wasten ze grof mijn oksels. Nadat ze mij nog een paar keer hadden na gespoeld met het koude water kwam er nog een vrouw aan, ze was duidelijk al ouder als mij. Ik schatte haar zo rond de eind twintig ze was erg knap. Ze glimlachte en stak haar hand uit. "Kom we gaan je even afdrogen en nieuwe kleren aantrekken" voorzichtig pakte ik haar hand aan en stapte het bad uit, de heerlijk ruikende doeken voelde goed en warm aan. Dat kon ik wel gebruiken, nadat mijn lichaam weer droog gewreven was kon ik de jurk aan trekken. Ik moest bekennen, het was een erg mooie jurk voor een slaaf, het was een prachtige kleur blauw, niet te fel. Aan de achter kant van de jurk kon je hem dicht snoeren met veters, en ook kreeg ik een nieuw paar sandalen. "Zo zie je er al een stuk beter uit" knikte de vrouw. "Ga maar" zei de vrouw tegen de andere twee meiden die gelijk de ruimte verlieten. "Zeg eens, wie ben je? " sprak de vrouw gelijk zodra de meiden de ruimte uit waren. Voorzichtig trok ik iets mijn lippen van elkaar en kwam er een zacht "Aemillia" uit. De vrouw knikte en bekeek haar eens goed. "Prachtige naam, mij kun je Amera noemen" ze glimlachte weer.

Nadat ze nog wat geurende olie achter mijn oren had gedept was het tijd om te gaan. "Laten we maar naar Acanthus gaan zoals hij had gezegd" ik knikte "Mag ik wat vragen? " vroeg ik zachtjes. Ze draaide zich om en keek met haar vriendelijke ogen mij aan, "Natuurlijk mag dat, maar of ik ze kan beantwoorden is vraag twee" lastig als ze niet alles kunnen beantwoorden maar goed, wie weet wist deze Amera wel meer over dit gebeuren hier, en wat er met haar gebeurd was. "Wat is dit hier? En waarom ben ik door een fout hier? " De vrouw trok een opgetrokken wenkbrauw en hield even haar mond. "Je bent hier omdat Acanthus dat wilt, en ik heb eigenlijk geen idee hoe je hier bent beland" dat was niet de reactie waar ik op had gehoopt. "Kom" zei Amera en ik liep voorzichtig achter haar aan. We liepen een trap op en ik zag het dag licht mij tegemoet komen. Wanneer we weer boven waren zag ik een prachtige plek, een tuin vol met fruit vrouwen mannen in prachtige kleden. Het leek hier wel een klein paradijs, toen ze wat verder om haar heen keek zag ze dat er een gigantisch huis stond en naast dat huis stond er nog een heel ander gebouw, ze hoorde om haar heen wat gepraat en ik wist niet waar ik kijken moest. "Kom" zei Amera wanneer ik stil stond, snel volgde ik haar passen en gingen we een hele grote hal in, prachtige kruiken en vazen en overal stonden wel bediendes en bewakers. Ik wist dat mijn komaf al erg van hoge stand was, maar dit was veel meer dan wat ik kende. Wanneer we stopten voor een grote deur voelde ik mijn hart gespannen raken. Was hier Acanthus? De bewakers opende een deur en Amera keek me aan, ze pakte mij bij de schouders en fluisterde mij zachtjes in "Ik weet niet wat hij wil, maar alsjeblieft.. doe wel wat hij zegt dat je moet doen" de krop in mijn keel werd steeds groter en ik voelde me machteloos. Amera liep weg en ik volgde de passen naar binnen. De deur werd achter mij dicht geknald en daar zat hij, Acanthus.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen