Foto bij Aemillia 02

Hoihoi!
Weer een hoofdstukje voor vandaag, laat me weten wat je er van vindt!:D

02.

"Kom maar dichterbij" hoorde ze Acanthus zeggen, ze knikte en liep voorzichtig richting de man toe. De woorden van Amera spookte door haar hoofd. "Doe alsjeblieft wat hij je vraagt" Acanthus wees naar de zetel die naast die van hem stond. Voorzichtig ging ik er op zitten ik durfde hem helemaal niet aan te kijken. Ik was zo zenuwachtig. Deze man kon alles maken, dat wist ze nu wel zeker. "Zo, vertel me je naam eens" vroeg hij met een rustige toon. Het was even stil totdat ik hem durfde aan te kijken. "Aemillia" zei ik daarop. Hij knikte "Dat is een erg mooie naam Aemillia" hij boog zich wat dichter naar mij toe en hief mijn kin de lucht in zodat onze ogen elkaar kruisten. "Ik wil.. dat je mij altijd in de ogen aankijkt als ik je wat vraag. Begrepen ? " Ik knikte snel, bang omdat de manier waarop hij dat zei mij vreselijk bang maakte. Acanthus stond op uit zijn zetel en liep een rondje om mij heen. De voet stappen gingen erg langzaam ik voelde zijn ogen overal op mijn lichaam brandden. "Je bent mooi Aemillia" hoorde ik hem in mijn oor fluisteren, zijn hand gleed over mijn wang heen naar mijn kin toe. Toen begon hij zachtjes te lachen, wat viel er te lachen? "Je hoeft niet zo verlegen te zijn hoor, ik doe je niks, zolang je maar naar mij luistert" ik knikte "Oke, dat zal ik onthouden heer" hij knikte overdreven en liet een opgeluchte zucht klinken. "Weet je Aemillia, het was niet de bedoeling dat je hier was. Maar eigenlijk ben ik er wel erg blij mee" hij stond met de rug naar mij toe en ik snapte hem niet. Het was niet de bedoeling en toch was hij er blij mee? De frons op mijn voorhoofd was vast duidelijk zichtbaar aangezien Acanthus mij alweer aan keek "ja het is een beetje verwarrend allemaal, maar.. het zit zo" hij liep een paar langzame rondjes door de hal heen voordat hij verder begon met praten. "Ik krijg hier vaak rijke jonge mannen, en die mannen zullen vast wel iets willen geven aan zo'n mooie vrouw als jij" sprak hij nou over mijn huwelijk? Dat kan toch niet zomaar? "Hoe bedoelt u? " Stotterde ik zachtjes. "Nou mannen willen gewoon een prachtige vrouw, en aangezien jij vast en zeker nog niet getrouwd bent, en dat je een maagd bent staat dan ook zeker vast. Dan ... dan ben je gewoon een fortuin waard" hij glimlachte van oor tot oor. Ik voelde de grond onder mijn voeten weg zakken, had ik helemaal geen invloed meer over mijn eigen leven? "Wees niet getreurd Aemillia, ik geef je niet gelijk weg hoor. Alleen aan de man die het best betaald, en die goed voor je is" ik voelde zijn hand over mijn schouder heen glijden. Een vreselijk gevoel bekroop mij, ik kon wel huilen. "Laten we niet te ver op de zaken vooruit lopen, je gaat als eerst als slaaf aan de slag, je zorgt voor de tevredenheid van mij en mijn vrouw en de gasten die wij ontvangen" zijn stem klonk nu veel harder ik keek hem aan en knikte. "Deze jurk die je nu aan hebt, is alleen wanneer er huwelijks kandidaten komen. Deze gaat straks uit en je ontvangt je dagelijkse jurk" ik wist dat deze jurk vast niet voor normaal kon wezen, het was immers te mooi om waar te zijn. Een zacht blauwe jurk voor een slaaf, met een prachtige sluiting nee dat kon ook niet. "Daarnaast, hebben wij een paar regels.. " Acanthus zat weer terug op zijn zetel en ik bleef hem maar aan kijken voor het geval hij boos zou worden, ik was nu wel erg benieuwd naar wat de regels waren. "Ten eerste, je spreekt mij altijd aan met Heer. Mijn vrouw Imera dien je altijd te gehoorzamen" hij keek me strak aan en ik voelde me vreselijk ik knikte opnieuw. "Daarnaast wil ik dat als wanneer het moet, je de doktoren ondersteunt voor zorg bij de gladiatoren" zorg bij de gladiatoren? Waren die hier? En zo ja, waar? Ik had echt niks met gladiatoren het was vreselijk mannen die vechten voor hun vrijheid en dat voor het plezier van mannen zoals Acanthus. "En deze regel mag nooit maar dan ook nooit verbroken worden, een geliefde worden van iemand dat niet jouw huwelijks kandidaat is" hij keek me vol haat aan alsof hij me daarvoor nu al wilde straffen, waarom? "Als ik je daar op betrap Aemillia, dan betaal je dat met je leven " siste hij.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen