Foto bij * Chapter One *

"Je zult het naar je zin hebben bij je tante, neefje en nicht Queenie, echt ik beloof het" Mijn oudere zus Delilah probeerde me nog moed in te praten terwijl ik mijn koffer uit de auto pakte. "Maar wat nou als ik ze niet aardig vind, of dat ik weggepest word? Ik heb hier al mijn vriendinnen en nu moet ik daar opnieuw beginnen" Ik had een brok in mijn keel terwijl ik dit zei. Na het overlijden van mijn ouders moest ik bij mijn tante in Holmes Chapel gaan wonen met haar 2 kinderen, ik had hier echt totaal geen zin in, m'n tante, Anne, had ik leren kennen op de begrafenis van mijn ouders, maar haar kinderen had ik nog nooit gezien.
Ik wist dat ze een zoon van mijn leeftijd heeft en een dochter van 3 jaar ouder, het kon dus echt goed misgaan. Mijn zus woonde samen met haar vriend waardoor zij niet bij familie leden ondergebracht hoefde te worden tot haar 18de.
"Ik wil echt niet Dede" Dede is Delilah haar bijnaam die ik haar gaf toen ik net kon praten "Ik weet gewoon nu al dat ik niet welkom zal zijn, hoe moet ik het daar nog 3 jaar volhouden?" Dede keek me verdrietig aan en pakte m'n hand vast "Je gaat het geweldig vinden dat weet ik zeker Q, je bent een sterke meid en we kunnen elkaar blijven bellen en chatten, het komt echt goed dat beloof ik, en dan nog in December ben je hier weer voor 2 weken, leef daarnaartoe als je het echt moeilijk hebt" Ze kneep nu zachtjes in mijn hand en trok me in een knuffel "Ja maar dat duurt gewoon nog een half jaar, misschien houd ik dat niet eens vol" "Tuurlijk wel, de tijd zal voorbij vliegen en misschien wil je niet eens terugkomen naar Nederland voor de feestdagen" een korte giechel ontsnapte bij ons beide, er zou een wonder voor nodig zijn mocht dat echt gebeuren dat ik niet terug wilde komen.
"Je moet nu echt inchecken Q anders ben je te laat en mis je je vlucht, en ik weet dat dat eigenlijk ook de bedoeling is dat je die mist, maar je moet dit doen anders kom je tot je 18de in een pleeggezin Q en dat wil ik al helemaal niet" Ik knikte doevig en gaf m'n zus nog een knuffel voordat ik richting de incheckbalie liep.

*In het vliegtuig*
Ik pakte mijn boek en Ipod om lekker even te relaxen en mijn gedachte op 0 te zetten als ik uit mijn gedachte word gehaald "Reis je helemaal alleen lieverd?" vraagt een vrouw van rond de 40 aan me terwijl ze me liefelijk aankijkt "Ja mevrouw, en ook voor het eerst met een vliegtuig" "Als er iets is mag je het gewoon vragen of zeggen hoor, er is niks engs aan de vliegreis, ik weet zeker dat je je ogen uit gaat kijken van het mooie uitzicht" Ik knik liefelijk naar de vrouw en doe mijn riem vast voordat ik mijn oordopjes dan indoe en begin te lezen in mijn boek, veel gelezen heb ik niet want inderdaard het uitzicht is echt geweldig, ookal heb ik hoogtevrees, op de één of andere manier is dit heel anders.
Ik haal mijn oordopjes uit mijn oren en draai naar mijn buurvrouw toe "U had gelijk mevrouw het uitzicht is echt geweldig" De vrouw lacht even en knikt "Ik weet nog goed mijn eerste keer alleen in een vliegtuig, ik had een hele nare buurvrouw die alleen maar zeurde dat het lang duurde, ik heb me heel de reis op het uitzicht geconcentreerd om deze vrouw te negeren, het werkt rustgevend om de wereld onder je zo klein te zien" ze geeft me een knipoog en ik draai me terug naar het raampje.
Kon Dede dit maar zien, we hadden allebei nog nooit gevlogen dus ik voelde me schuldig dat ik de eerste was die zou vliegen. Dit uitzicht had ik zo graag met haar willen delen, deze hele vliegreis eigenlijk wel. Papa en mama vlogen heel vaak voor hun werk naar Londen en het idee dat mijn ouders ditzelfde uitzicht hebben gezien maakte me weer emotioneel. Hun laatste zakenreis naar Londen is niet goed afgelopen, op de terugweg naar huis crashte hun taxi waarbij de chauffeur en mijn ouders kwamen te overlijden. Tijdens hun zakenreizen sliep ik bij mijn opa en oma, het was dan ook wel schrikken toen de politie opeens binnen zat bij opa en oma toen opa mij naar beneden riep, oma zat te huilen en ook opa kon het niet meer drooghouden, ik weet niet waarom maar ik wist gelijk wat er gebeurt was.
De tranen stroomde over mijn gezicht terwijl ik naar het appartement van mijn zus en haar vriend rende. De politie was daar ook, ze wist het al, ik liet me huilend in haar armen vallen "Het komt wel goed" fluisterde ze nog terwijl ze door mijn haar streelde.
Ik werd uit mijn gedachte gehaald door de stewardes die meedeelde dat we onze riem weer aan moesten doen omdat we gingen landen. Pfff ik ging mijn neefje en nicht leren kennen, als ze me maar aardig vinden. De zenuwen speelde op en ik kon niets anders meer doen dan naar mijn voeten staren.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen