Foto bij * Chapter Two *

Het vliegtuig was geland en ik stond te wachten op mijn koffer, en dat duurde naar mijn zin echt veels te lang, wat moest m'n tante wel niet denken.
Toen ik dan eindelijk mijn koffer had kwamen de zenuwen weer naar boven, ik werd er zelfs misselijk van, met tegenzin liep ik richting de aankomst hal waar mensen elkaar stonden op te wachten, ook mijn familie.
Het enige pluspuntje dat ik op dit moment kon bedenken is dat Engels mijn favoriete vak was en ik altijd goeie cijfers haalde, meer positieve dingen kon ik niet verzinnen. Ik keek op uit mijn gedachte en zag in de verte mijn tante al staan met een lach van oor tot oor, is er iniedergeval iemand blij om me te zien. Achter m'n tante stonden een jongen en meisje te praten en ze keken lachend naar hun moeder "Queenie je bent er echt" ik word gelijk in een knuffel getrokken door de vrouw en ze laat me voor mijn gevoel veels te snel weer los "Hoe was de vlucht schat?" de vrouw sloeg een arm om m'n schouder en begeleide me naar de uitgang en naar haar auto "De vlucht ging goed, dat was mijn eerste reis in een vliegtuig dus ik vond het wel heel spannend" Ze kijkt me met een lach aan, dan stopt ze abrupt en draait om "Sorry Queenie, ben helemaal vergeten om je neefje en nicht voor te stellen aan je" Ze wijst naar de jongen en het meisje "Dit zijn Gemma en Harry, je nicht en neefje" zegt ze vol trots. De jongen kijkt verveeld maar het meisje geeft me gelijk een knuffel "Het spijt me zo erg van je ouders Queenie, ik ben blij dat mama heeft gezegd dat ze je onderdak wilde bieden, want ik heb echt zoveel ideetjes al om samen te doen, zo heb ik toch nog een beetje het zusje dat ik altijd al wilde hebben"
We lopen verder naar de auto en stappen in, de jongen, Harry, had nog steeds geen woord gezegd en ik wist gewoon dat hij het me niet makkelijk ging maken.

Anne had super lekker gekookt voor het avondeten en het was ook nog gezellig, Harry besloot om na het eten af te spreken met vrienden, Gemma ging haar huiswerk afmaken en ik besloot nog even met mijn zus te chatten.
Queenie (L)Daddy's Little Girl(L) : Haay Dede, net voor het eerst hier gegeten met onze tante, neefje en nicht, het was best gezellig, alleen weet ik zeker dat Harry me niet mag:(
Hey there Delilah : Heej Q, fijn om te horen dat je eerste avond gezelliger was dan wat je verwacht had, zie je wel dat je het gewoon naar je zin gaat hebben daar;)
Queenie (L)Daddy's Little Girl(L): Ja helaas had je weer eens gelijk, zoals altijd:(Toch mis ik thuis enorm erg, nu al. Anne doet er alles aan om me hier thuis te laten voelen, heb een mooie slaapkamer met nieuwe meubels maar toch voelt het niet als thuis :'(
Hey there Delilah: Nee gekkie dat is toch ook normaal, je bent er net een paar uur, ik weet zeker dat dat nog wel komt hoor:)En gewoon de kerstvakantie in gedachte houden, dan ben je weer hier bij mij! (L)
Queenie (L)Daddy's Little Girl(L): Ja okee, dat houd ik ook echt in gedachte, kan nu al niet wachten!:)Maar ik ga weer naar beneden naar Anne en Gemma:)Hou van jou Sis (L)(K)Spreek je snel weer (L)(L)(L)(L)
Hey there Delilah: Is goed meis spreek je snel, hou ook van jou Q (L)(L)(K)(K)(L)(L)

Ik voelde me na dat korte gesprekje weer zoals in het vliegtuig. Ik wilde terug naar huis, ik wil niet hier zijn. Volgende week begin ik hier op school en moet ik nieuwe mensen leren kennen en vrienden maken, terwijl mijn vriendengroep thuis goed was, ik wil geen andere vrienden!

"Denk je dat ze het hier naar der zin gaat hebben Gem?" Hoorde ik Anne vragen voordat ik de woonkamer inliep, ik stond gelijk stil om het gesprek af te luisteren "Ik hoop het mam, en ik hoop helemaal dat Harry het haar niet te moeilijk gaat maken, hij is al jaloers omdat ze allemaal nieuwe meubels heeft en een grotere slaapkamer dan hem" Pfff lekker dan, Harry mocht me niet omdat ik waarschijnlijk de slaapkamer heb die hij wilde hebben. "Als ik merk dat Harry het haar moeilijk maakt dan mag hij voorlopig geen bandrepetities bijwonen en blijft hij elke avond gezellig thuis bij ons" allebei de dames schieten in de lach.
Moet ik nou naar binnen lopen of terug naar boven, ik voel me nu zo ongemakkelijk. Maar ik heb dorst dus besluit toch maar gewoon de woonkamer binnen te lopen. "Queenie daar ben je, heb je zin om morgen te gaan shoppen? We kunnen schoolspullen kopen en misschien een paar nieuwe outfits voor school"
Was dit nou een belediging op mijn kledingkeuze? Ik keek verward naar Gemma "Nee ik bedoel het niet negatief, maar zo zorg ik voor mezelf dat de eerste paar dagen tenminste minder lastig zijn, je kan er naar uitkijken om je nieuwe outfits te dragen" ze giechelt even en Anne geeft een nep tikje tegen der achterhoofd "Ja ik zie dat wel zitten, ik heb nieuwe kleding nodig en schoolspullen lijken me wel handig als ik weer naar school moet, helaas" Ik heb school altijd een verschrikking gevonden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen