Nog een hoofdstukje voor vandaag, morgen weer een nieuwe dag!:D
Laten jullie mij weten wat je er van vindt?

04.

Mijn hart bonsde in mijn keel, ik voelde klam aan. Zweet druppels vormde zich op mijn voorhoofd. Ik liep achter Acanthus aan naar een aparte zaal eenmaal binnen riep hij de bewakers weg. Ik liet mijn gezicht hangen en wist geen houding, had ik iets verkeerd gedaan? De bewakers waren weg en Acanthus gaf een ruk aan mijn arm, ik schrok me wezenloos bang voor een klap. "Praat nooit meer met gladiatoren over je aankomst hier!" ik keek Acanthus aan en zijn ogen stonden vurig, hij was kwaad. "Het spijt me heer.." ik kon nog net mijn zin afmaken toen ik een harde klap in mijn gezicht voelde. Ik viel bijna om, de pijn was vreselijk, mijn wang leek wel in vuur te staan. "Laat dit een les zijn.. " siste hij. Waarom mocht ik niemand over mijn aankomst vragen, over mijn ontvoering. Was het zo'n blunder van Acanthus? "Ja heer" zei ik zacht en keek hem voorzichtig aan, bang voor nog een klap. "Ga je nu omkleden, er komen straks een paar heren van het noorden. Ik wil dat je er op je best uit ziet, begrepen?" zijn stem was commanderend ik knikte en maakte een buiging. "Ga nu, over een uur moet je in de grote eetzaal zijn" ik knikte en liep vlug terug naar de gang. Ik wilde mij helemaal niet omkleden, ik wilde er niet op mijn best uit zien. En ik wilde al helemaal geen gedwongen huwelijk. Tranen sprongen in mijn ogen en er dwarrelde een paar tranen naar beneden. Snel veegde ik ze weg, ik moest sterk zijn. Ik liep de gang over en ik zag gezichten naar mij kijken, vlug liep ik naar het einde van de gang. Dat was nog een best stuk lopen. Achterin de gang was een aparte ruimte waar alle slavinnen hun onderkomen hadden. Ik klopte op de deur zodat de andere wisten dat er iemand binnen kwam, daarna volgde ik mij weg naar binnen. Amera zat op haar bed en keek me aan. "Wat is er meid?" ze klopte op haar bed als uitnodiging om naast haar te komen zitten. Ik ging zitten en liet een paar tranen weer lopen. "Acanthus" snikte ik. "Hij heeft me geslagen" stotterde ik. Amera haar gezicht betrok. "Ach nee, laat me eens kijken" ze hief mijn kin iets op en draaide mijn gezicht opzij. Langzaam stopte het snikken, Amera was een lieve vrouw en niet veel ouder dan mij. Ze was zorgzaam en vooral erg knap. Prachtig steil haar dat tot over het midden van haar rug liep. "Dat was een flinke klap, maar hij heeft je gelukkig niet verder toe getakeld. Wat was er aan de hand? " vroeg ze zachtjes zodat andere slavinnen er niet teveel van zouden horen. "Ik mocht niet met de gewonde gladiator praten" ik hief mijn schouders op en veegde de laatste tranen op mijn wangen weg, Amera glimlachte. "Kom laten we ons klaar maken voor de heren" ik knikte en liep naar onze kast. Daar hing mijn prachtig blauwe jurk. De jurk was veel mooier dan onze slavinnen jurk, de jurk die we nu droegen was faal van kleur, een beetje zand van kleur zonder enig model erin. Ik liet mijn jurk afzakken en stapte vervolgens in de licht blauwe jurk. Ik voelde mij gelijk een stuk vrouwelijker. Amera kwam achter mij staan om de jurk vast te strikken. "Je bent prachtig Aemillia" zei ze terwijl ze de eerste veters door de jurk haalde. "Dankje.." mompelde ik zachtjes, ik vond mijzelf totaal niet knap. Ik had lang krullend haar dat vaak meer ontploft was dan dat het echt mooi zat. Amera kwam alweer aan met de geurende olie en drupte wat in mijn hals en een druppel bij mijn decolleté. Een borstel volgde door mijn haren heen en ik genoot er van wanneer Amera mijn haren deed. Het voelde vertrouwd alsof ik haar al heel lang kende. Ze had prachtige schuifjes om mijn haar wat op te steken een paar plukjes liet ze los en ze glimlachte. "Zo, nu blaas je die mannen wel om ver" ze lachte zachtjes. Nee dat wilde ik niet. Ik wilde mijn eigen leven. "Amera, waarom ben jij nog niet gehuwd?" zei ik zachtjes en keek haar aan. Haar blik was veranderd en ze haalde haar schouders op. "Acanthus wil me niet weg geven" fluisterde ze zachtjes. "Waarom niet?" zei ik nog zachter terug, mijn nieuwsgierigheid werd steeds meer. Waarom zou Acanthus haar willen houden ? Alles draaide toch om geld bij hem? "Hij wil mij.. " ze keek wat ongemakkelijk. "Voor hem zelf" zei ze heel zacht en ze werd rood. Betekende dit dat Amera zijn erotische slaaf was? Dingen met haar deed voor alleen plezier. "Nee echt?" vroeg ik verbaasd. Ze knikte "helaas wel, die man kent geen liefde.." toen ze dat zei bleef ze wat verstijfd staan. "Praat hier met niemand over" zei ze gelijk, ik knikte "erewoord"

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen