Foto bij 12.

Lenna Parker

Isaac en ik zijn nu twee weken getrouwd, we zijn nu twee maanden verder. We hebben niets meer van de wolf gezien of gehoord, geen dieren die aangevallen zijn, geen mensen. Het is vreemd, Isaac en ik zijn nog voorzichtiger geworden omdat we uit ervaring weten dat we nooit veilig zijn. Ik heb met Isaac afgesproken om straks naar de stad te gaan om het laatste te kopen voor de jaarmarkt, ik neem de telefoon op en hoor dan dat het Henri is. "Lenna, ik hoop dat je slechte kleren aan hebt want je moet komen helpen met kalveren." "Ik kom eraan." Ik leg de telefoon weer neer en spring in mijn overal, ik ga het kantoor uit en loop naar de stallen. Ik kom bij Henri en zie dat hij de kettingen is aan het vast maken om de koe te laten kalveren, "Waar is Isaac?" Vraag ik hem, "Hij is op het land bezig met de paarden en schapen binnen te drijven die moeten bevallen." En ik knik, ik neem de ketting van hem over en help met trekken. "Verdorie dat is een grote." Puf ik en trek nog een laatste keer aan de kettingen, ik val bijna achterover als het kalf eruit komt. Henri maakt de luchtwegen vrij en ik maak de kettingen los, als de koe los is verzorgt ze het stieren kalf meteen. "Dat is al één, nu nog een hele hoop te gaan." Het zweet veegt hij van zijn hoofd en zet zijn pet terug op, ik kijk even door de stal en zie toch nog vijftien koeien staan die binnen dit en twee dagen moeten kalveren. Ik hoor gefluit en ik zie dat Isaac en Jake binnenkomen met de paarden en schapen, de honden van Jake leiden de schapen naar hun gedeelte in de stal en de paarden lopen al binnen waar ze thuis horen. "We missen er één Isaac, waar is Lady Grace?" Vraagt Henri dan, Isaac kijkt meteen tussen de paarden en ik volg zijn blik, inderdaad. De merrie van Grace staat er niet tussen, "Verdomme." Hij draait zijn vosse paard Bandit om en rijd weer terug waar hij vandaan komt, ik ga de paarden sorteren op wie eerst zou moeten veulen geven. Als dit klaar is zie ik dat Isaac nog steeds niet terug is, ik hoor hoefgetrappel en hoor Jake roepen. Ik ren naar buiten en zie dat Bandit met Lady Grace aan het zadel gebonden terug naar de stal loopt, enkel is Isaac nergens te bespeuren. Jake neemt Bandit vast en kalmeert hem en Henri neemt Lady Grace mee naar de stal, "Hij valt nooit van zijn paard." Zegt Jake dan, meteen gaan alle ramp scenario's door mijn hoofd, de wolf. Het is te lang goed gegaan, "Ik ga hem zoeken." Ik trek mijn overal uit en neem ga naar het bureau, ik neem de sleutels en negeer Grace, ik loop naar de truck en start deze. Met een rotvaart rij ik naar de route die we altijd nemen naar het land waar de paarden staan, ik zie dat de paarden redelijk in paniek rond lopen. De motor valt stil en ik stap uit de truck, ik ruik even en meteen ruik ik Isaac zijn bloed. Mijn ogen gloeien en ik ren naar de rand van het land waar het bos begint, het begint te schemeren en ik blijf rennen tot ik verstijf van een wolven gehuil. Het is niet Isaac maar ik ruik hem wel, zachtjes ga ik verder, bang om te ademen en geluid te maken. Ik kom nog dichter bij de oorsprong van de geur en ik hou mijn adem in, ik sluit mijn ogen en probeer alles in mij op te nemen door mijn geur. Isaac ligt op de grond, en er loopt een wolf om hem heen. Ik hoor dat de wolf transformeert naar een mens, fijn ga ik een naakt persoon zien. Ik open mijn ogen weer en kom van achter de boom vandaan en stap in de richting van de volgens mij naakte persoon, ik kom oog in oog te staan met fel rode ogen van een man die ik in het dorp gezien heb. "Wel was ik toch aan het juiste adres." De man zijn stem is zwaar en giftig. "Wat heb je met hem gedaan." Sis ik half grommend, "Hij is enkel een afleidingsmanoeuvre, het is jou dat ik wil." Zijn ogen gloeien weer rood en de mijne fel groen, mijn slagtanden en klauwen komen uit en ik grom naar hem, "Waar is je pack?" Vraag ik hem, "Momenteel zijn deze op weg naar hier." Ik grom en hij brult, ik brul terug en vlieg op hem. Ik ontwijk zijn klauwen en raak hem in zijn been, hij gromt en gooit me dan naar achter. Ik kom tegen een boom terecht en grom van pijn, ik schud met mijn hoofd en sta terug op. De alfa komt weer op me af en ik duw me af van de boom ik haal uit naar zijn arm en ik raak hem, maar hij raakt me ook in mijn schouder. Grommend neem ik mijn schouder vast. Ik hoor Isaac terug bij bewust zijn komen, de alpha kijkt van hem naar mij en weer terug. Zijn klauwen schieten in de richting van Isaac maar ik spring er tussen, “Je raakt mijn man met geen vinger of klauw aan!” Ik geef hem een trap op zijn knie en ik hoor deze pijnlijk kraken. Ongetwijfeld uit de kom, dat geluid ken ik uit duizende. Hij zakt door zijn knieën en brult van pijn, ik kniel bij Isaac neer en neem zijn pijn weg. Zijn goud-gele ogen komen tevoorschijn als ik zijn genezingsproces in gang zet, ik blijf me focussen op zijn ogen en ik probeer hem duidelijk te maken dat hij zo snel mogelijk moet opstaan. Wanneer hij het door heeft laten onze ogen elkaar los en kijk hij naar we alpha die zijn knie terug op zijn plaats zet. Isaac kruipt overeind en gaat beschermend voor me staan, zijn klauwen komen te voorschijn en hij brult naar de alpha. “Je bent maar een bèta, wat denk je te bereiken? Mijn bèta’s zijn meer ervaren als jij en deze zullen er ook wel ieder moment aan komen.” De stem zit vol gif en ik grom naar hem. “Isaac doe het, we kunnen geen hele pack aan. “ Zeg ik hem, de alpha grijnst en Isaac komt in beweging “Jij en je pack gaan hier geen problemen komen veroorzaken.” Isaac stampt de alpha weer op zijn knie en deze brult het uit, Isaac zijn klauwen gaan de borst van de alpha in en langzaam verlaat alles de alpha zijn lichaam. “Dat had ik niet verwacht.” Zijn de laatste woorden voor Isaac zijn klauwen terug trekt. De alpha zak volledig in elkaar en Isaac draait zich naar me om, ik ga naar hem toe en sla mijn armen stevig om hem heen. Ik begraaf mijn hoofd in zijn nek en zijn armen komen op hun vertrouwde plaats rond mijn middel, “De anderen zijn dood ongerust.” Meld ik en we laten elkaar los, hij drukt zijn lippen nog snel even op de mijne als we verschillende voetstappen horen naderen. Het klinkt niet als bekende voetstappen dus ik denk dat we ons best uit de voeten kunnen maken, Isaac en ik rennen terug naar de truck en stappen in, Isaac scheurt er vandoor en stopt na een tijdje zodat we onze bebloede kleren kunnen wisselen voor schone. “Wat gaan we zeggen?” Vraag ik hem dan, “We zeggen dat ik het hek aan het sluiten was en dar Bandit door een insect werd gestoken en er vandoor ging.” Beantwoord hij mijn vraag. We komen weer aan op het bedrijf en meteen komt iedereen naar de truck, Grace trekt Isaac al in een knuffel voor dat hij nog maar deftig uit de truck is gestapt, "Isaac jongen, doe ons nooit meer zo schrikken!" Zegt ze en Isaac slaat ook een arm om haar heen, "Ik zal mijn best doen." Beantwoord hij haar en ze laten elkaar los, ook Henri en Jake omhelzen hem. "Wat is er nu eigenlijk gebeurd?" Vraagt Henri hem en Isaac verteld de leugen die hij in de auto vertelde, ik bijt op de binnen kant van mijn wang. Denkend aan wat de pack van de nu vermoorde alpha zal doen, Grace staat erop dat we allemaal blijven eten en dan pas naar huis mogen gaan. Ze is echt veel te lief, ik help haar met koken en de mannen zetten de tafel. Samen met Grace zet ik de potten op tafel en iedereen schept zijn bord vol, wanneer we aan het eten zijn horen we wolven huilen. Ik verstijf volledig en laat mijn bestek vallen net zoals Isaac en Jake, we springen allemaal recht en meteen kijken Grace en Henri ons vragend aan. Isaac en ik kijken ook verbaast naar Jake, hoe kan hij dit gehoord hebben? De huil klonk van ver weg, ik stel me momenteel niet te veel vragen en we gaan naar buiten. Isaac, Jake en ik nemen een jachtgeweer en ik laad meteen mijn wapen. We zetten ons voor de poort en doen de lichten aan, ik speur het land af op zoek naar de bèta's. Ik hoor gegrom en zie dan iets bewegen ik laat mijn ogen gloeien om zeker te zijn voor ik een schot los, ik zie dan effectief de goud-gele ogen van een bèta en los mijn schot. Een brul weerklinkt en meerdere schoten worden door ons gelost, jammer genoeg houden de kogels de bèta's niet tegen, ik laat mijn ogen opnieuw gloeien, mijn slagtanden en klauwen komen tevoorschijn. Ik grom naar de jonge bèta die op me afkomt, ik sla hem neer met het wapen en hij gaat K.O. Ik hoor een brul die niet van Isaac komt en ik zie dat de ogen van Jake blauw oplichten ook hij laat zijn wapen voor wat het is en gaat de bèta's met de hand te lijf. Een volgende bèta komt op me af en dit is een meisje ik ontwijk haar klauwen en raak haar in haar been en dan sla ik haar ook tegen de grond. Isaac blijft schieten, waarom veranderd hij niet? Veel tijd om na te denken heb ik niet want alweer komen er bèta's naar me toe, hoe groot was zijn pack? Ik voel klauwen over mijn buik gaan en ik brul het uit, ik probeer mezelf te verdedigen maar deze weten duidelijk wat ze doen. Ze stoppen pas als een luide brul over het land heen gaat, ik ken de brul maar ze klinkt anders dan anders. De bèta's kijken naar de oorsprong van het geluid en ook ik volg deze, alle gloeiende ogen zijn gericht op Isaac. Hij heft zijn hoofd op en dan zie ik zijn ogen, deze zijn fel rood. Hij kijkt dreigend naar de bèta's die me vast houden, ze laten me meteen los en ik zak door mijn knieën. Mijn armen sla ik rond mijn middel en laat het genezingsproces beginnen, één van de bèta's wil naar Isaac toe gaan met zijn klauwen in de aanslag maar deze wordt gestopt door een schot die gelost wordt. Ik hef mijn hoofd op en zie dat Henri samen met Grace in de deur opening staan, Henri heeft zijn jachtgeweer nog steeds in de aanslag. "Wat heeft dit allemaal te betekenen!?" Roept hij en zet een stap naar voren de eerste trede af, Isaac kijkt de bèta's aan "Vertrek." Gromt hij, "Jij hebt onze alpha vermoord!" Gromt een bèta met blauwe ogen, "Het was hij of ik." Beantwoord Isaac het verwijt, de bèta gromt. "Waag het niet!" Roept Henri en laad zijn wapen weer, ondertussen staat hij onderaan de trap. "Ga nu, ik sta niet in voor de gevolgen." Isaac staat dreigend voor de bèta en hun ogen lijken een strijd te voeren, uiteindelijk geeft de bèta op en zet een stap naar achteren. "Dit is nog niet voorbij." Sist deze, "Dat is het wel." Isaac kijkt hem uitdagend aan voor de bèta zich omdraait en de andere er ook vandoor gaan. Als ze allemaal het land af zijn helpt Isaac me recht, ik kijk hem aan in zijn nu terug grijs-blauwe ogen. "Durfde je niet te transformeren?" Vraag ik hem en hij knikt dan, hij slaat zijn armen om me heen en ik begraaf mijn gezicht in zijn nek, "Sorry dat ik niet vroeger ingreep." Ik schud mijn hoofd en zeg dat het goed is, ik duw hem dan van me af en kijk achter Isaac naar Jake die zijn wapen van de grond pakt. "Jij bent een Weerwolf? Hoe kunnen wij dit niet geroken hebben?" Vraag ik hem, "Ik ben geboren als Weerwolf ik kan mijn geur verbergen." Beantwoord hij me en dan kijk ik naar Henri en Grace. "Voor je iets vraagt, ja ze weten wat er allemaal gaande is." Zegt Jake en mijn mond valt open, ze wisten de hele tijd dat we geen normale mensen waren en hebben niets gezegd. Grace komt naar me toe en bekijkt me even, "Alleen van jou waren we niet zeker wat je was, nu weten we dat wel. Lenna je bent zo uniek." Ze glimlacht naar me en kijkt dan naar Isaac, al is het Henri die spreekt, "Isaac jongen, je bent een krachtig persoon en je zal een goede alpha zijn." Hij geeft Isaac een schouder klopje en dan gaan we met z'n allen terug naar binnen om het ondertussen koude eten terug op te warmen en op te eten.

Reacties (1)

  • Luckey

    geem geheimpjes meer daarxD

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen