Foto bij * Chapter Sixteen *

Ik had heel de middag thuis gezeten met Robin, Anne en Harry, Gemma zou later komen, samen met Anne en Harry had ik naar appartementjes gekeken, waardoor ik er wel zin in kreeg om toch naar Londen te verhuizen. We hadden het ook over de volgende tour van de jongens gehad en het voorprogramma 5 seconds of summer "Je moet ze echt een keer leren kennen Queenie, het zijn hele leuke jongens, wel jong maar ik weet zeker dat jij gelijk de grote zus gaat spelen voor ze" ik lach even door de uitspraak van Harry, hij had gelijk want zo ben ik.
"Ik ga me alvast omkleden en m'n haar doen" ik stond op van de bank en liep de trap op, we zouden nog samen uit eten gaan voordat we naar de film zouden gaan "Queen wat moet ik aandoen?" geschrokken kijk ik om vanuit m'n kast.
"Doe gewoon iets aan waar je je goed in voelt, al is het een simpele trui met jeans, ik heb ook gewoon een skinny jeans aan met een blousje, niet teveel bijzonders hoor" Harry kijkt me bedenkelijk aan en gaat even met z'n handen door z'n haren. "Ik weet het niet" Lachend schud ik m'n hoofd "erger als een vrouw jij echt waar" Gelijk krijg ik een kussen naar mijn hoofd gegooid.

"Queenie? zou je alsjeblieft even naar beneden kunnen komen? Alleen?" Harry trekt z'n wenkbrauw op maar knikt dan dat het goed is, 1000en gedachtes gaan door m'n hoofd, waarom willen ze me apart spreken? wat is er? een misselijk gevoel komt naar boven terwijl ik de trap afloop.
"Ga zitten schat" zegt Anne lief als ze me in de deuropening van de woonkamer ziet staan "We hebben iets belangrijks met je te bespreken" Robin kijkt een beetje droevig, hij heeft een glimlach maar zijn ogen verraden hem.
"Wat is er Anne? Je maakt me best wel bang" zeg ik nog grapend "Queen, je weet dat we veel van je houden toch? en je ouders hielden ook zielsveel van je" Ik knik ter bevestiging, ik heb me altijd geliefd gevoeld zeker, maar wat is er zo ernstig. Ze pakt een map met papierwerk "Ik heb deze map gekregen na het overlijden van je ouders, dit zijn alle belangrijke papieren dat met jou te maken heeft" Er komt een frons tevoorschijn op mijn voorhoofd
"Wil je het even rustig lezen of moet ik het gewoon even uitleggen?" Ja ik heb geen idee waar ze heen wilt "Nee leg maar uit, dat ziet eruit alsof ik nog uren aan het lezen ben" Anne grinnikt even maar de ernstige blik kom weer terug op haar gezicht "Dit is heel moeilijk voor me Queenie, maar eigenlijk, zijn we geen familie" Ik zie dat ze moeite heeft met wat ze probeert te zeggen "We zien je natuurlijk nog altijd als ons nichtje dat zeker, en je ouders hadden je dit na je 18de verjaardag zelf willen vertellen, maar zover is het helaas niet gekomen"
Ik blijf der vragend aankijken, en ik snap er nog steeds niks van "Je ouders konden zelf geen kinderen krijgen" Wacht wat? Ik voel de tranen achter mijn ogen branden "Na 2 jaar proberen op de natuurlijke manier een kindje te krijgen besloten ze de hoop op te geven en ze keken naar andere mogelijkheden, de mogelijkheid adoptie sprak hun het meest aan, een kind de toekomst bieden die hun biologische ouders niet kunnen geven" Ze stopte weer even en keek weer naar de map "Toen je zus 4 was besloten ze om nog een kindje te adopteren, ze werd gekozen door een tienerstel uit Londen, zij waren nog niet klaar om ouders te worden dus kozen ze je ouders uit om hun baby te adopteren" Ze komt de map aangeven "Hier zitten alle documenten in, je geboorte akte, adoptie papieren, foto's van je biologische ouders" ze pakt m'n hand vast en knijpt er even in, ondertussen stroomde de tranen over mijn wangen, maar ook over die van haar en Robin die ondertussen naast me was komen zitten en een arm om me heen had geslagen "Queenie, je bent geadopteerd, we zijn geen echte familie, niet qua bloed" Vreemd maar er komt gelijk een golf van opluchting door mijn lichaam wegens het voorval met Harry, maar ik had nooit doorgehad dat mijn ouders niet mijn ouders zijn, dat mijn zus niet mijn zus is.
Ik gaf Anne en Robin een knuffel voor ik opstond "Vinden jullie het goed dat ik naar boven ga? dit even verwerken voordat we vanavond weg gaan" Duidelijk niet verwacht hebbende dat ik toch nog op pad wilde die avond gaf Anne me nog een kus en knikte lief "Natuurlijk schat, ondanks dat we geen echte familie zijn ik zal er altijd voor je zijn"

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen