Foto bij 408. Severus Snape

Draco keek me licht geallarmeerd aan en leek zijn hand op een 'geruststellende' manier naar me uit te steken.
"Laten we eerst proberen te zorgen dat je toestand stabiel is, voor je je gaat opwinden." probeerde hij nog. Het maakte me alleen maar meer bezorgd. Was er iets dat ik niet mocht weten? Was er wat aan de hand? Waren we in gevaar? Draco maakte mijn bezorgdheid erger in plaats dan beter, ook al was dat dan niet zijn bedoeling.
"Severus, probeer rustig te blijven.." maande de jongen me aan. Want dat hielp natuurlijk altijd.
"Draco, ik moet gewoon weten wat er aan de hand is." knarste ik tussen mijn tanden door terwijl ik probeerde recht te zitten. Draco zwaaide een paar keer met zijn wand, leek te overwegen om nog wat meer potions te maken maar ging uiteindelijk voor een derde optie: hij zette zijn keel open.
"Lucretia!" bulderde de jongen zowat in mijn oor. Wel, dat was iets, zou je kunnen zeggen. Als Lucretia Greengrass in de buurt was, was de kans iets kleiner dat ik in Sint Mungo's was of in Ministry care. De kranige oude dame kwam de kamer binnen in versnelde pas.
"Yasmin zal niet blij met je zijn als je weer naar beneden komt, Draco. Evander sliep nét." tikte ze de jongen op de vingers, waarna ze zijn half panikerende blik volgde. Haar ogen landden op mij.
"Ah, Severus." was het enige dat ze uitbracht. Draco keek met grote ogen toe. De dame in kwestie kwam tot aan de rand van het bed en leek me gewoon te bestuderen, alsof ze het resultaat van een spell of potion bekeek, alsof ik een dier in de zoo was.
"Nja, ik had je liever nog even laten slapen, gezien je toestand, maar ik vrees dat Yasmin ook niet erg gelukkig met mij zou zijn als ik dat zou proberen." mompelde ze tegen niemand in het bijzonder, waarna ze zich naar Draco draaide. "Wel, jongen, waar wacht je op? Wat heb je tot nu toe gedaan en geprobeerd en wat is het probleem?" porde ze de jongen aan. Draco stak meteen af in hoop medisch gebrabbel over potions en effecten en een heleboel 'de patient reageerde..' gericht tegenover Lucretia alsof ik hier niet eens lag. Ik schraapte mijn keel. Na even leek ik toch weer hun attentie terug gewonnen te hebben, en richtten ze zich op mij. dacht ik. Uiteindelijk had ik mezelf alleen maar weer subject gemaakt tot hun onderzoekende blikken.
"Waarom zijn de waarden van je patient dan zo verschrikkelijk overhoop?" vroeg Lucretia mijn peetzoon.
"Omdat ik wil weten wat er aan de hand is en hij me maar niets wil zeggen." snauwde ik tussen hun gesprek ik.
"Ah zo. Draco, je intentie was goed maar als de patiënten vragen hebben is het beter om die te beantwoorden in de mate van het mogelijke om geen stressreactie uit te lokken." Alsof ze Draco aan het lesgeven was. Het drong tot me door dat dat misschien wel een mogelijkheid was.
"Dus...." spoorde ik het duo voor me aan, in de hoop dat toch iemand zijn mond zou opentrekken.
"Alles is in orde, Severus, niets om je zorgen over te maken. Nu, als je weer zou willen neerliggen zou dat je genezingsproces bevorderen." probeerde Draco diplomatiek te doen. Lucretia rolde met haar ogen.
"Voldemort is dood, Yasmin heeft het gevecht overleefd, de tweeling doet het goed. Kingsley heeft het ministerie overgenomen en Mister Potter geniet nog minder van zijn heldenstatus. Yasmin spreekt af en toe met Kingsley als je verdediging en ... de meeste van de Death Eaters worden gevangen of opgejaagd." ratelde de vrouw. Het ging niet helemaal zoals ik verwacht had dat het zou gaan en het was een hele brok informatie in één keer, maar het klonk alsof de battle behoorlijk goed was uitgedraaid voor onze kant. ik knikte de vrouw toe en probeerde me voorzichtig weer neer te leggen, zoals eerder gevraagd werd.
"Nu, voor de meeste patiënten zou ik niet zo uitgebreid geweest zijn maar ik ben zeker dat Severus extra informatie kon waarderen." zei ze met een klein glimlachje, waarna ze zich omdraaide en de kamer leek te verlaten.
"En nu?" vroeg Draco, kalmer en een tikkeltje minder zeker.
"Ik verklaar dat bezoekrecht toegekend wordt. Yasmin komt vast zo langs." hoorde ik haar zeggen voor de deur sloot. Ik richtte mijn aandacht op Draco.
"Zal ik er maar vanuit gaan dat jij een toekomst in healing op het oog hebt?" Draco knikte schaapachtig. Ik had hem er nooit eerder over bezig gehoord, maar het is aannemelijk dat het een recente interesse geworden was. Als hij er niet vanuit gegaan was dat hij een toekomst had na de Dark Lord, dan kan ik me inbeelden dat de toekomst hem weinig interesseerde.
"Dus...als alle death eaters opgejaagd worden..." begon ik voorzichtig. Draco keek naar beneden.
"Ik ben tijdelijk minderjarig verklaard: ik heb gelukkig de trace niet opnieuw gekregen, maar Yasmin is aangesteld als mijn Guardian." legde hij uit. "Vader is tijdelijk in Azkaban opgesloten, tot zijn proces. Moeder is thuis, onder huisarrest." daarna volgde wat gebrabbel. Ik keek de jongen vragend aan, Draco Malfoy brabbelt niet zomaar. Mijn wenkbrauw ging vragend de lucht in.
"Potter, fabulous Potter heeft het voor haar opgenomen vlak voor ze naar Azkaban werd gestuurd. Iets over dat ze hem geholpen had op het moment dat hij het nodig had..." gaf hij toe.
"Mister Potter lijkt me heel druk met van alles en nog wat."
"Voornamelijk rondparaderen." Draco leek zich zijn eerdere irritatie met zijn leeftijdsgenoot te herinneren.
"Het is altijd al zijn sterktepunt geweest." paaide ik mijn peetzoon. Draco glimlachte kort.
Ons gesprek werd onderbroken, gelukkig niet door het onderwerp zelf, maar door Yasmin die met grote ogen in de deuropening stond. Ze zag er nog indrukwekkender uit dan ik voor mogelijk had kunnen houden: mijn geheugen deed tekort aan haar. Draco's ietwat gegeneerd gekuch deed me eraan herinneren dat we niet alleen waren, en ik wist niet wat Draco wist of mocht weten. Wat wist hij van Yasmin en ik? Wat wist hij over de vader van Evander en Elvina? Nog voor ik de kans had om het me allemaal degelijk voor te stellen en af te vragen, zat Yasmin met een grote grijns op de rand van mijn bed.
"Ik wist wel dat je niet zo makkelijk klein te krijgen was." lachte ze terwijl ze naar mijn hand greep. "Al heb je me wel een poos laten wachten." Ze drukte haar lippen tegen mijn hand aan.
"Ik was druk." grapte ik zacht. Vanuit mijn ooghoek zag ik Draco hoofdschuddend de kamer verlaten.
"Draco, veel plezier om Evander weer in slaap te krijgen. Jij hebt 'em wakker gemaakt." Draco stopte een halve seconde in de deuropening maar liep gewoon de kamer uit.
"Je kan hem vinden bij Harry!" riep ze nog achter hem aan. We konden een vaag gevloek uit de hall horen.

Reacties (1)

  • angeljdk

    OMG, heerlijke stukken weer om te lezen.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen