Met lood in mijn schoenen stond ik voor Grandview Medical Centre. Ik haalde mijn handen door mijn haren voordat ik de moed bij elkaar kon rapen om überhaupt de deuren door te lopen. Dit keer kon ik het niet opbrengen om Sylvie mijn meest charmante glimlach toe te werpen. Ik liep met tegenzin richting de balie. De verpleegster van mijn moeder keek me met een voorzichtig glimlachje in de ogen.
‘ Hey. Ik kom voor meneer Michaels? ‘
Sylvie knikte me bemoedigend toe. ‘ Rechtsaf en dan de eerste deur naar links. ‘
Zonder meer woorden vuil te maken liep ik de gang op. Binnen enkele seconden stond ik voor een intimiderende rode deur. Het donkerblauwe bordje met witte letters herinnerde me er opnieuw aan waarom ik me op dit punt bevond. Financiën. Ik wilde niet weten wat ik dit keer moest betalen. Voorheen hoefde ik nooit contact op te namen met die financiële afdeling van de kliniek. Een gebroken vaas of kapotte stoelpoot kon ik me gemakkelijk veroorloven. Dit was echter een heel ander verhaal. Mijn moeder had haar gehele kamer naar de tering verholpen. Ik zou willen dat ik het netter kon benoemen, maar dit was gewoonweg geen optie. Ik klopte op de deur en opende voorzichtig de deur. Dit keer zou mijn sarcastische karakter me niet kunnen redden. Achter het te kleine bureau zat een veel te grote man. Zijn vette, dunne haar was onhandig over een kalende plek gekamd en zijn gezicht was knalrood. Het was overduidelijk dat hij zich met moeite in zijn maatpak had gewerkt. Voor zijn neus lagen lege snoepgoed papiertjes en een stapel documenten. Het was net de grotere versie van Donald Trump. Ik slikte de brok in mijn keel met moeite weg en plofte zo galant mogelijk op de stoel tegenover hem.
‘ Tristan Fuentes. ‘ Ik stak mijn hand op mijn vriendelijkst naar hem uit. Meneer Michaels pakte hem stevig beet met zijn zweethand en knikte me begroetend toe. Zodra ik de kans kreeg trok ik mijn hand los en veegde hem zo onopmerkzaam mogelijk af aan mijn broek.
‘ Gary Michaels. Financiën. ‘
Goh. Ik had geen idee. Ik slikte mijn onnodige opmerking met moeite in.
‘ Dus. ‘ Begon ik zo zelfverzekerd mogelijk. ‘ Wat is de schade? ‘
Meneer Michaels knalde met een vlakke hand een rekening voor mijn neus. Gary winde er geen doekjes om. Als ik nog kon huilen om grote bedragen, had ik dit zeker gedaan. In plaats daarvan begonnen de cijfers in mijn gezichtsveld te dansen. Ik knipperde een paar keer met mijn ogen om de waas te laten verdwijnen. 3500 Dollar. Ik bracht mijn vingers naar mijn lippen en wreef zenuwachtig langs mijn kin.
‘ Was dat het? ‘ Ik wist hoe zulke gozers in mekaar zaten. Dit ging absoluut niet uitpakken in mijn voordeel.
‘ Hier komen ook de kosten voor de ambulance en het ziekenhuis bij. Aangezien je niet verzekerd bent en je moeder geen Amerikaans burgerschap bezit , zal dat ook aanvullende kosten hebben. Plus 500 Dollar voor de overlast van het personeel. ‘
Mijn hand verplaatste zich naar de achterkant van mijn nek. Ik voelde het bloed rap uit mijn gezicht trekken en wist niet welke kant ik op moest kijken. Ik had een hoog bedrag verwacht, maar dit kon ik nooit betalen. Ik had een heel groot probleem. Hoe ging ik me hier onderuit lullen?
‘ Kan ik dit betalen in termijnen? ‘ Ik was oprecht de wanhoop nabij.
‘ Natuurlijk. Maar de kosten dienen wel binnen te zijn over een half jaar. ‘
‘ Met zo’n verschrikkelijk hoog bedrag? ‘ Vroeg ik hem verbaasd. ‘ Is dat niet een beetje veelgevraagd? ‘
‘ Dat ligt eraan. Ik kan ook ICE bellen. ‘
‘ Immigratie? ‘ Riep ik verontwaardigd uit.
‘ Dat is nu eenmaal het beleid jongen, je hebt zelf twee jaar geleden een contract getekend. ‘
Contract? Ik probeerde wanhopig te achterhalen wanneer ik in vredesnaam een contract heb moeten tekenen voor de maandelijkse betalingen. Shit. Dat was na mijn eerste avond dealen. De ochtend nadat ik halfnaakt op de bar van Lux heb staan dansen terwijl ik onder invloed was van die nieuwe vorm van cocaïne die in absoluut uit moest proberen van Darren. Ik had dat contract waarschijnlijk niet eens gelezen.
‘ Gaat het wel met je? ‘ Vroeg Gary met een frons. Ik knikte hem mechanisch toe, greep met beide handen de documenten en snelde het benauwende kantoor uit. Ik vluchtte naar buiten en gaf prompt over in de bosjes.

Reacties (2)

  • Luckey

    gaat het wel met je?
    WAT DENK JE ZELF LUL!!!
    hij moet even een groot bedrag gaan ophoesten
    misschien kan de bar hem helpen
    gewoon vertellen!!

    3 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    'Gaat het wel met je? ‘
    Echt, wat een cranberry f*cknut. Nee, tuurlijk gaat het niet. Dat is super veel geld. Kan hij misschien niet voorkomen dat hij met de ICE te maken krijgt door Kate te trouwen? (Of Will natuurlijk, dat zou ik ook zeker leuk vinden, maar het blijft Amerika.) Ik weet zeker dat Kate het er wel voor over zou hebben en op die manier hoeft hij zich geen zorgen te maken over het land uit gezet te worden. Dat is natuurlijk ook echt een probleem, zeker als hij in die drugswereld zit.
    Zo zie je maar weer.... America: freedom and justice for all some!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen