Foto bij 411.  Yasmin Evans

Het was een verademing toen Severus ein-de-lijk weer in staat was om zijn kamer te verlaten. Ik moet wel toegeven dat het met momenten een beetje als een domper op de sfeer kon zijn want Severus leek niet van plan te zijn om zijn om echt bevriend te worden met wie ik ook uitnodigde. Zoals Harry, of Neville -op een van de weinige momenten dat hij zich kon afscheuren van de werken die Hogwarts nog nodig had. Tegenover Draco was hij natuurlijk wel heel vriendelijk maar het kon mij met momenten irriteren. Toen ik hem erover wou spreken, klapte hij het bovenste deel van zijn daily prophet op een uiterst interessante manier naar beneden zodat ik hem recht kon aankijken.
"Ik dacht dat jij zo'n fan was van mijn charme." plaagde hij. Ik rolde met mijn ogen.
"Van die charme van je wel, maar moet je iedereen die de kamer binnenloopt doen bibberen?" vroeg ik, een beetje uitgeput van de gespannen sfeer die in de kamer had gehangen toen Harry, Ron en Hermione eerder langs kwamen. Severus had als een donderwolkje in de hoek gezeten met zijn krant, af en toe snuivend en af en toe commentaar gevend op het trio.
"Ik dacht dat dat deel van mijn charme was." hij had nu een veel zachtere gezichtsuitdrukking, waardoor het allemaal niet zo hard klonk, en ik moest toegeven dat Sev wel aandoenlijk was. Ik boog me naar hem toe en kuste hem. Achter me hoorde ik een geschrokken gekuch. Draco keek meer dan een beetje awkward weg, en Astoria leek niet te weten waar ze moest kijken.
"Professor...s?" kwam er uiteindelijk uit, hoewel ze mij zo meestal niet noemde.
"Ik ga ervan uit dat jullie de deur vinden, Draco, miss Greengrass." mompelde Severus, zonder veel venijn bedoelt hebben, maar de jongeren waren zo weer buiten. Severus trok me terug tegen me aan.
"Misschien moeten we maar eens ons eigen plekje vinden, zoals Lucretia ons elke morgen bij het ontbijt aan herinnert." merkte hij op. "Zodat we op zijn minst niet meer zo gestoord worden."
Ik kon hem geen ongelijk geven: we waren al veel te lang te gast bij tante, en inderdaad, de hoeveelheid mensen die langs alle kanten leken te blijven binnenvallen was overdadig. Hoewel de oorlog achter ons lag, leek rust een van de laatste dingen te zijn die terugkeerden naar Greengrass Manor.
"Waar denk je dan heen te gaan?" Vroeg ik me af. "Spinners End is niet meteen waar ik dacht terug te keren met kinderen." Hoewel hij zijn best deed om geen kik te geven, was het duidelijk dat hij het helemaal met me eens was dat dat niet was waar we heen konden. "En of mijn appartement nu de beste plaats is..."
"Kunnen we daar überhaupt met 4 in?" Mocht je Severus niet persoonlijk kennen zou je er vanuit kunnen gaan dat hij hoogst ongelukkig was met het gesprek, maar dat was nu eenmaal hoe Severus was. En hij bedoelde het niet helemaal niet zo erg als het klonk, of dat hoop ik toch.
"Heb je een ander voorstel?" Afkraken is makkelijk, maar iets constructief aandragen...?
"Minerva." was het enige dat Severus zei. Ik deed mijn best om geduldig te wachten op meer maar daar hield hij het bij.
"Wat is er met Minerva?" uiteindelijk beet ik altijd.
"Ze vroeg of ik met je kon praten..." vertelde hij me. Ik rolde met mijn ogen.
"Ze heeft het onderwerp geloof ik al voorzichtig aan proberen te dragen. Ze vroeg mij hetzelfde te doen bij jou." Lachte ik. Severus keek niet eens verbaast.
"Minerva is hopeloos op zoek naar leerkrachten, zodat ze zoveel mogelijk van de verloren tijd kan inhalen." legde hij uit. Ik had niet het idee dat Minerva het zou gehad hebben over verloren tijd, als ze het over zijn debuutjaar als Headmaster had, maar ik snap wel dat Severus het zo zag.
"En jij...overweegt haar idee wel." voorspelde ik. Die blik in zijn ogen zei genoeg.
"Het mag sommigen verbazen, maar ik woon er zowat sinds mijn elfde. Het lijkt minder.... makkelijk dan gedacht om dat zomaar mijn rug toe te keren." gaf hij toe. Ik snapte wel wat hij bedoelde, Hogwarts was voor zowat elke Witch of Wizard uit de buurt een thuis. Of toch op zijn minst de plaats waar ze opgroeiden. Severus was -buiten de vakanties om- niet erg veel buiten Hogwarts te vinden, of toch niet voor lange periodes.
"Dus eigenlijk wil je wel terug naar Hogwarts maar je vertikt het om het gewoon zo rechtuit te zeggen?" plaagde ik.
"Ik heb een reputatie, Yasmin." grapte hij. Ik rolde met mijn ogen.
"Dus jij gaat naar Hogwarts? Wat gebeurd er dan met mij en de babies?" vroeg ik me af. Ik had geen zin om als een brave huisvrouw ergens in een huisje gedropt te worden tot onze kinderen elf waren. Severus keek me vreemd aan, bijna alsof mijn vraag helemaal niet logisch was. Hij blijf nog een tijd stil alsof het antwoord dan maar uit de lucht zou komen vallen, en toen mijn maar Gallion niet viel, zuchtte hij.
"Ten eerste, Minerva heeft leerkrachten nodig, dus ze wil zowel jou als mij terug hebben." Legde hij uit alsof ik een eerstejaars in zijn potions les was. Ik staarde hem alleen aan. Dat was deel 1 van mijn vraag, maar ik vroeg me nog steeds af wat hij met onze tweeling van plan was.
"Bij Pureblood families gebeurd het vaak dat wanneer ouders druk zijn, de house elves de kinderen in de gaten houden." Ik geloof dat mijn gezicht genoeg verbazing toonde want Severus hield meteen zijn hand op om gelijk welke commentaar van mij tegen te houden.
"Ik zeg niet dat we de babies in de keukens droppen en ze in de vakantie ophalen. Ik zeg dat op momenten dat we allebei les hebben, er een huiself voor hen kan zorgen tot een van ons terug is." legde hij iets duidelijker uit.
"Ik weet niet..." bracht ik uit, maar Severus viel me meteen in de rede.
"of je een huiself met je babies vertrouwt... Het is vrij gebruikelijk. Kijk naar Draco, hij is bijna alleen maar door huiselfen opgevoed. Wel, dat en Lucius' pureblood idealen hier en daar, maar je kan niet zeggen dat hij geen opvoeding heeft gehad. Het zou me zelf niet verbazen mochten je tante en moeder opgevoed zijn door huiselfen. Dus ik denk dat ze een uurtje of twee babysitten ook wel aankunnen." hij leek erg zijn best te doen om me te overhalen.
"Je wil dit wel heel erg graag."
"Dat klonk als een beschuldiging." pareerde hij, al glimlachte Severus wel.
"Ik zeg gewoon dat het een optie is." hield hij vol.


Jullie hebben weer een tijdje moeten wachten, ik weet het. Moest er even emigreren tussen gooien dus ik was een beetje druk met papieren en zo. ^^

Reacties (1)

  • angeljdk

    Emigreren? Waar daar toe dan? (of is dat te persoonlijk)

    2 jaar geleden
    • Romanov

      Hoi, is helemaal niet zo persoonlijk hoor. Ik ben van België naar Nederland verhuist.;)Dus niet zo heel ver maar geheel trouw aan de Belgische bureaucratie was dat dus een hele hoop papierwerk en zo ^^

      2 jaar geleden
    • angeljdk

      Ik wist niet dat België moelijk zou doen als je binnen de EU emigreert. Succes met de verhuizing dan! En welkom in Nederlands en maak je niet te druk over de cultuurshock.

      2 jaar geleden
    • Romanov

      -oeps...beetje laat met mijn antwoord, sorry -
      België is gewoon een enorme bureaucratie... formulieren hier en formulieren daar en dan uitschrijven bij de gemeente en daarna inschrijven bij het consulaat en alle gegevens updaten als er iets veranderd en....pffff...
      Dank je!
      Cultuurshock valt tot nu toe nog mee.... behalve op oudejaarsavond met al dat vuurwerk;)

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen