Foto bij 57 Betrayal of the general

Sorry dat het zo lang duurde! Ik wist echt even niet meer welke kant ik op moest. Ik hoop dat jullie me na dit stukje vergeven(A)

“De kolonel spreekt de waarheid” herhaalde Julian nogmaals. Iedereen staarde hem niet begrijpend aan, verwachtend dat hij verder zou gaan met zijn verhaal.
“Ja, ga verder!” riep uiteindelijk iemand in de kamer ongeduldig.
“Ik……. Ik word ook gechanteerd door de generaal.” Beschamend keek Julian naar zijn voeten terwijl hij verder vertelde. “Ik had een keer verboden middelen het terrein op gesmokkeld. Wijn om precies te zijn. De generaal had me betrapt, maar was zo onder de indruk van de wijn dat ik elke week een doos mee naar binnen moest smokkelen. Als ik dat niet zou doen zou hij me degraderen. Ik doe al maanden wat hij zegt maar elke keer komt er een opdracht bij. Ik heb zelfs een prostitué naar binnen en buiten moeten smokkelen voor hem. Het gaat maar door, elke keer komt er iets bij”.
“Het is al goed Julian, jij bent niet de schuldige. De generaal is de schuldige, maar hieruit blijkt dat hij voor geen meter klopt” dacht ik hardop na. Als ik dit zo hoor krijg ik een vermoeden dat de ontvoering en de aanslag hier geen toeval was. Was er iemand hier die dienst had uit de uitkijk of soldaten daar had rondlopen?”
“De generaal had gezegd dat hij de uitkijk dienst had veranderd en dat mijn mannen niet meer nodig waren. Dat was op de dag van de ontvoeringen”. Ik knikte bevestigend, dit had ik al vermoed.
“En op de dag van de aanslag?” ik streelde mijn pijnlijke ribben bij de gedachte aan die dag.
“Ik moest mannen verminderen van de generaal. Hij zei dat enkele mannen van Kolonel Vasse de dienst wilde draaien” prevelde een kolonel wiens naam ik niet wist. Iedereen keek naar kolonel Vasse die meteen rood werd van alle aandacht.
“Jongens ik weet van niks. Dit is niet langs mij gegaan.
“Oke ik geloof dat we genoeg weten. De generaal is betrokken bij de ontvoeringen en bij de aanslag van vorige week. De vraag is wat hij nu gaat doen met ons. We weten nu waar hij toe in staat is.
“We moeten weg uit deze kamer” zei Alexander voor het eerst weer wat.
“No shit Sherlock” de geïrriteerde ondertoon droop over de opmerking van Julian. Iedereen was gespannen. We zaten opgesloten op de tweede verdieping in een loods zonder ramen. We wisten dat de generaal tot alles in staat zou zijn om zijn bedrog te maskeren.

Uur na uur ging voorbij. Iedereen was tegen een voorwerp aangeleund om de tijd te passeren. Ik hoorde magen knorren van de honger maar niemand klaagde. Mijn pijnstillers waren uitgewerkt, het voelde alsof mijn ribben door mijn middenrif zouden zetten maar ook ik klaagde niet. Alexander zat naast me met zo’n drie meter tussen ons. Hij had me verraden aan de man die ik hoopte nooit van mijn leven meer te zien. Ondanks dat had ik het vreemde verlangen om tegen hem aan te kruipen. Tegen de boekenkast viel ik langzaam in een lichte slaap waarin ik onbewust toch op mij hoede was.

Het was 3 uur ’s nachts toen ik wakker werd van officier Jones die op de deur bonkte. “Kom op jullie kunnen ons toch wel wat te eten en te drinken geven! We zitten hier al uren en het is snikheet”.
“Sorry officier, de generaal heeft het pand verlaten. Ik kreeg de opdracht tot zijn terugkeer er niemand of niks in of uit te laten”. Gefrustreerd ging ze weer zitten.

Het werd ochtend en opnieuw avond voordat de deur eindelijk opging. De soldaat voor ons was compleet in paniek. “De generaal heeft ons verlaten. Ver weg zie ik drie man op de loods af komen, wat moeten we doen?”

Reacties (6)

  • AmeranthaGaia

    Toen ze in Irak aankwam dacht ik echt “oké, Alexander gaat gewond raken en zij moet proberen hem te redden en dat gaat echt het meest verschrikkelijke zijn wat er zou kunnen gebeuren”. En nu zit ik hier echt zo van...........:S:|

    3 jaar geleden
    • Scenario

      Hahah dat was nooit de wending die ik in mijn gedachte had haha. Ik heb een hekel aan voorspelbare verhalen!

      3 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Ja, ik meestal ook, maar dit vind ik zo’n goed verhaal dat ik het niet erg zou hebben gevonden. Maar dit is natuurlijk als plot veel interessanter en unieker.

      3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Oke oke, dit is het plan. Haal eten, voedt jezelf bij, haal pijnstillers, en zorg dat enkele anderen een defenslinie opstellen. En hoe Jill in vredesnaam veilig

    3 jaar geleden
  • LarryNiam

    Blij datje er weer bent:)
    Goed hoofdstukje!

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Ik vergeef je!
    Vind het al super knap dat je zo verhaal kan schrijven!


    DAT IS LANDSVERRAAD MENEER DE GENERAAL!!
    Gvd!!
    Hij heeft Justin gehaald!!
    Ze verzwakt door ze geen eten en drinken te geven!!!
    Alexander verdedig jill!!! Anders doe ik je iets aan!!
    I Will Møre!!
    Kudo for you

    3 jaar geleden
  • VampireMouse

    Jaa weer een deeltje!!! Love it

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen