"Ehm.. Gaat het Lou?" vroeg Harry onhandig terwijl hij naar de bank toe liep in zijn handdoekje. Ik knikte maar en liet me onderuit zakken, hem aan starende.
Harry keek even naar de emmer en toen weer naar mij "en daar gaat het hele ontbijt weer".
Ik kuchte ongemakkelijk "s-sorry Harry. Ik heb echt niet mijn vinger in mijn keel gestoken of zoiets als je dat soms dacht-".
"Ik geloof je" zei hij nu terwijl zijn vingers over mijn benen streken. "Gosh Lou, dit is erger dan gedacht. I-Ik weet niet of ik degene ben die het allemaal op kan lossen in mijn eentje".
Ik keek hem ietwat bang aan en slikte. Hij wou me naar een professional sturen? Ik had daar geen geld voor. Laat staan dat ik dit niet tegen mijn vader wou gaan vertellen.
"Nou ik wou een verrassing plannen vandaag terwijl je naar school zou zijn. Maar gezien je hier bent had ik de plannen al ietwat aangepast. Ziek echter, past niet echt in het schema".
Ik keek hem fronsend aan "j-je had een verrassing gepland? Well fuck".
Harry haalde zijn schouders op. Net op dat moment ging de deurbel. Hij zuchtte en ging met zijn handen door zijn gezicht "well.. te laat om nu af te zeggen".
Ik keek hem nog steeds verward aan. Harry liep naar de voordeur en opende de deur. De stem aan de andere kant herkende ik uit duizenden. Maar natuurlijk voelde ik de behoefte om ietwat overeind te komen en over de rugleuning van de bank te kijken, om mijn vermoeden te bevestigen.
"Hey Lou!" klonk de stem zodra ik haar de hoek om zag komen. Ik glimlachte "hey Lottie! Wat brengt jou hier?"
Ik wou overeind komen maar Harry hield me snel tegen "blijf nu eens even rustig liggen, je wil het niet nog erger maken".
Lotties blik veranderde naar bezorgd en zodra de emmer zichtbaar werd viel haar mond ietwat open "wow shit Lou, gaat het?"
Ik knikte "het gaat wel".
"Wat is er gebeurd?"
"Voedselvergiftiging" zei ik nu gelijk. Harry's blik was net ietwat té verbaasd, en dus niet overtuigend.
Lottie trok een wenkbrauw op "ik geloof je niet".
"W-waarom zou ik liegen?"
Op dat moment ging weer de deurbel. Harry kuchte ongemakkelijk en liep naar de deurbel. Al vrij snel klonk een andere vrouwelijke stem. Gemma. Wat was hier gaande?
"Harry what the actual fuck.. trek kleding aan" klonk Gemma's afkeurende stem. Het liet me grinniken. Typischer kon het niet.
Harry kwam langs lopen, gelijk naar de slaapkamer gaande. Gemma had wel degelijk een autoritaire invloed op hem. Gemma kwam naar ons toe gelopen nu.
"Hey Lou!" zei ze enthousiast. Ze was altijd enorm blij om me te zien. En dat deed me goed, ik had het gevoel dat ze me echt wel mocht.
"Hey Gemma" zei ik even enthousiast terug. Ik mocht dan niet overeind komen; ik voelde me wel weer oké. Moe, natuurlijk. Maar een stuk minder misselijk dan voorheen.
"Hey" zei Gemma nu tegen Lottie, zich voorstellend. En gelijk werden outfits gecomplimenteerd. Dat deden Jamie, Dave en ik nu nooit. Ik kon me er niets bij voorstellen, om eerlijk te zijn.
"Dus," klonk een stem verderop weer. Harry kwam weer binnen lopen, zijn blouse half dicht knopend.
Ik werd spontaan zwak van het gebaar. Hij zag er zo sexy uit als hij dat deed. I mean, ja hij was een paar minuten geleden nog helemaal topless en vannacht ook, maar hoe hij zijn blouse dicht knoopte zag er ietwat meer uit alsof er nog meer te ontdekken was wanneer je het stof opzij zou schuiven. Ik had gekreund als dat niet hartstikke ongemakkelijk was geweest.
"Dus.. wil iemand een kop koffie?"
Iedereen keek hem een beetje lomp aan.
"Oh kom op dames het is nog te vroeg voor alcohol" zei Harry nu.
Gemma rolde haar ogen "fine... Opa".
Harry begon te grinniken en liep naar de keuken om koffie te zetten.
Zowel Gemma als Lottie nam plaats op de bank. Ik trok mijn benen ietwat in. Jessica -die ik oprecht vergeten was inmiddels- kwam binnen.
"Voel je je ietwat beter?" vroeg ze toen ze zag dat ik ietwat overeind zat. Ik haalde mijn schouders op en knikte.
Jessica haalde snel de emmer weg "dan gooi ik dit weg. Lijkt me geen smakelijk uitzicht".
Lottie knikte met een verafschuwd gezicht. Gemma keek me gewoon fronsend aan. En dus gebruikte ik wederom hetzelfde excuus. Want de waarheid was geen pretje.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen