Foto bij - Raiden - Acklins -

We hebben niet veel tijd om onze woede te uiten, want ik denk dat het gevecht niet méér duurt dan vijf minuten.
Het lukte hem aardig om zich te verweren met zijn aarde hoopjes, daar niet van.
Maar met een flinke duw van Alyssia’s donder en een schicht van bliksem die hem knock-out sloeg, is het gevecht voorbij en keert de stilte weer.
“Zover onze onopvallendheid” Mompel ik zachtjes terwijl zo ongeveer het hele feest naar buiten is verplaatst. Honderden ogen staren ons aan.
“Moord!” wordt er geroepen. “Oplichters” “Ontvoerders” “Gespuis”
Dit dreigt uit de hand te lopen. Ik doe mijn ogen voor een paar seconden dicht om zo veel mogelijk kracht op te roepen. En barricade van bliksemschichten verschijnt tussen ons en de menigte in en de meeste draaien weg om hun zicht tegen het felle licht te beschermen.
“Tijd om te gaan.” Roep ik naar Alyssia, boven al het gesis van de bliksem uit. We grijpen beide een arm van George, nee Jeff, en strompelen onder zijn gewicht richting de uitgang.
Zoals afgesproken staat er een zwarte auto met geblindeerde ramen voor het hek klaar. Zodra we dichterbij komen gaat de auto open en stapt er een man uit die de achterdeur voor ons open trekt.
Met wat gepruts en geduw schuiven we Jeff op de achterbank en wordt de deur voor onze neus dichtgegooid.
“Morgenvroeg om 8 uur worden jullie opgehaald bij het hotel.” Is het enige wat wordt gezegd voor de auto wordt gestart en wegrijd.
“Ik was vergeten hoe gastvrij de mensen uit Renda waren.” Zucht Alyssia terwijl ze zich voorover bukt om haar schoenen uit te trekken. Opgelucht wiebelt ze met haar tenen.
We hebben het na tien minuten al opgegeven om een taxi te vinden en lopen in plaats daarvan terug naar het hotel.
“Wat zou George eigenlijk hebben gedaan?” Vraagt Alyssia zich ineens af en nadenkend kijk ik voor me uit. Mijn voetstappen galmen door de stille straat terwijl ik me probeer te herinneren of er iets in de documenten stond.
“Ik heb er niks over gelezen.” Zeg ik uiteindelijk en als ik opzij kijk zie ik dat de wenkbrauwen van Alyssia gefronst zijn en dat ze ingespannen voor zich uit kijkt.
“Als je er over na denkt is dat best wel gek vind je niet? We arresteren iemand, zonder vragen en we weten niet eens of hij überhaupt ergens schuldig aan is.”
“Ik denk niet dat we een random onschuldige hebben opgepakt Al. Hij zal vast iets hebben gedaan waarmee de regering het niet eens was.”
“Ja maar wat dan?” Gefrustreerd blaast ze wat haren uit haar gezicht. “Waarom is hij gearresteerd, wat had hij voor vanavond gepland en waarom in godsnaam kom ik dat meisje overal tegen?”
Ik duw de deur van het hotel open en wacht tot Alyssia naar binnen stapt.
“Ik heb werkelijk geen idee.” mompel ik terwijl de deur met een zachte klik achter mij dichtvalt.


Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen