Oeps, het is een erg lang hoofdstuk geworden. Hoop dat jullie het niet erg vinden!

Terwijl Kate en Mia losgingen op de dansvloer, nam ik een grote slok van mijn whisky. De jongen naast me pakte mijn hand aan, waardoor de subtiele verwisseling van pillen en geld op geen enkele manier opviel. Jake was met een meisje naar boven verdwenen en Will had besloten om een avond thuis te blijven. Waarschijnlijk durfde hij zijn gezicht na vannacht niet te laten zien. Ik kon het hem gek genoeg niet kwalijk nemen. Ik stond er namelijk ook niet te trappelen om een gesprek met hem te voeren. Om heel eerlijk te bekennen, was het ontzettend arrogant van me om er vanuit te gaan dat ik zijn afwezigheid had veroorzaakt. Maar ach, we wisten beiden dondersgoed dat dit de reden was. Ik propte de briefjes van twintig in mijn kontzak en wachtte geduldig op de volgende klant. Ik moest toegeven, dat ik Mia en Kate wel vaker clubs uit mocht laten zoeken. Dit was een goede locatie om te verkopen. Ik probeerde oogcontact te maken met jongeren die er verloren uitzagen. Dit waren de gemakkelijkste slachtoffers. Verdomme, ik leek wel een bloedhond. Ik wist dondersgoed dat ik nooit bijtijds aan het bedrag zou komen. Dit keer was mijn pessimisme de ware realiteit. Zodra het bleek dat niemand langer mijn kant op kwam, gooide ik het laatste goedje van mijn drank achterover en stond wankelend op van de plastic barkruk. Wauw. Ik had iets meer gedronken dan ik dacht. Ik maakte mijn weg naar mijn beste vriendin en schreeuwde in haar oor dat ik naar het toilet moest. Ze knikte me lachend toe en ging vervolgens weer compleet op in haar eigen wereld. Lennon mocht wel eens vaker gaan logeren bij Jackson en Eve. Op deze manier, had Kate de kans om nog een beetje van het leven te genieten. Ik maakte mijn weg naar de garderobe en haalde mijn jas op. Vervolgens stormde ik de trap van de club af en ontsnapte aan de veel te luide muziek. Ik belandde op de stoeprand en genoot van de frisse lucht. Ik besteedde zo veel tijd op benauwende feestjes, dat ik af en toe het gevoel kreeg dat mijn longen krompen. Ik bestudeerde bedachtzaam de zijstraat achter het gebouw. Darren waarschuwde me keer op keer over zulke plekken. Hier hingen de junkies rond. Had ik een andere optie? Mijn demente moeder dreigde uit het land gezet te worden. Ze zou dat nooit overleven. Ik was hier geboren. Ik mocht hier blijven. Toch wist ik dat ik gedwongen was om met haar mee te gaan. Mijn moeder was het enige waar ik nog voor leefde. Ik stak mijn handen in mijn zakken en omklemde de potjes gevuld met XTC. Ik zette mijn verstand op nul en liep met zelfverzekerde passen naar mijn gesignaleerde bestemming. Het stonk naar braaksel en uitwerpselen. Er waren niet eens lantaarnpalen. Ik kneep mijn ogen samen om te kunnen zien of er iemand was. Ik moest niet meteen uitroepen of iemand trek had in een pilletje. Dit was stond gelijk aan vrijwillig in elkaar gemept worden door een groep losgeslagen junkies. Darren vertelde me dat hij zelfs een keer is gebeten. Ik zat vandaag niet met smacht te wachten op een hepatitis injectie. Ik wilde me het liefst omdraaien en wegrennen, maar exact op dit moment viel het me op dat iemand wanhopig in een vuilnisbak stond te graaien.
‘ Hey. ‘ Zei ik voorzichtig. ‘ Kan ik er ergens mee helpen? ‘
Het schaduwachtige gestalte draaide zich langzaam om. Het was een jonge meid, hooguit 14 jaar oud. Ik fronste mijn wenkbrauwen. Haar lange, bruine haren hingen aan elkaar geklit over haar schouders. Ze zag eruit alsof ze ieder moment dood kon gaan. Ze struikelde naar voren en kneep in mijn onderarm. Ik kon mezelf er niet toe brengen om me los te rukken.
‘ Heb je stash? Vertel me alsjeblieft dat je iets hebt. ‘ Stotterde ze met een schorre stem. ‘ Ik doe alles. ‘ Ze begon wild aan mijn riem te rukken, waardoor ik twee stappen achteruit deed. Het was overduidelijk dat ze dakloos was. Ze had geen geld. Even overwoog ik om haar toch wat te geven. Ik wist dondersgoed dat ze het afkickproces niet zou overleven. Het was eerder een skelet dan een persoon. Maar tegelijkertijd, was ze veertien jaar oud. Zou ik het aan Lennon geven als zij deze leeftijd had? Oke, nu was niet de tijd om morele beslissingen te nemen.
‘ Rustig. ‘ Het woord verliet mijn lippen harder dan ik gewenst had. ‘ Het is goed. Ik heb wel wat. Maar je moet beloven om daarna naar een kliniek te gaan, goed? Zij kunnen je helpen. ‘
‘ Ik doe alles. ‘ Smeekte ze.
Ik schudde mijn hoofd en deed een poging om de pillen uit mijn jaszak te halen. Ik draaide de dop van het potje en wilde haar een dosis overhandigen. Ik had verwacht dat ze dit dankbaar zou aannemen en vervolgens terug zou kruipen in haar wereld van duisternis. Ik had verwacht dat ze zou gaan huilen. Misschien had ik zelfs verwacht dat ze écht naar een kliniek zou vertrekken. Maar wat ik niet verwacht had, was dat ze gewelddadig haar nagels in mijn wang zou planten. Ik wankelde en greep met een kreun naar mijn gezicht. Mijn hand zat onder het bloed. Geschokt keek ik naar haar op.
‘ Jongens! Hij heeft stash! ‘ Krijste ze luid.
Voordat ik me überhaupt kon beseffen wat er gebeurde, werd ik ruw bij mij schouders gegrepen en op straat gesmeten. Dit was niet goed. Ik keek omhoog en zag twee figuren voorovergebogen staan.
‘ Je mag de rest bij ons inleveren. ‘
Ik focuste mijn blik en kwam tot de conclusie dat deze twee mannen overduidelijk sterker waren dan ik. Ze hadden beiden gemillimeterd haar, precies dezelfde tattoos en een neuspiercing. Ik wist heel goed wie dit waren. Ze maakten deel uit van een gang. Ik had mezelf enorm in de nesten gewerkt.
‘ Nee. ‘ Mijn stem klonk koelbloediger dan ik verwacht had. De langere van de twee greep me hard bij mijn keel en drukte me met geweld tegen de muur.
‘ Sorry? Vervolgens mij versprak je je. ‘
‘ Nee. ‘ Herhaalde ik mezelf schor. Zijn handgreep verstrakte om mijn luchtpijp, waardoor mijn ademhaling volledig afgesneden werd. Sterretjes dansten voor mijn ogen, maar er was geen sprake van pijn. Slechts opluchting. Was dit eindelijk het einde? Mijn blik dwaalde af naar het meisje, die met grote ogen de situatie voor haar bestudeerde. Ze had deze explosie van bruut geweld overduidelijk niet verwacht. De tweede jongen barstte in lachen uit, greep het scharminkel beet en drukte een mes tegen haar keel.
‘ Weet je het zeker, jongeman? ‘
Dit was het moment dat mijn gedachten omsloegen. Ik wilde dit niet op mijn geweten hebben. De ogen van het meisje puilden bijna uit haar oogkassen van angst en ze begon heel hard te huilen. Ik kromp ineen van het geluid. Ik had nog nooit zoiets hopeloos gehoord.
‘ Neem het. ‘ Wist ik hortend en stotend uit te brengen. ‘ Jaszak. ‘
Mijn nek werd losgelaten en ik stortte ineen op de grond. Ik hapte als een vis op het droge naar zuurstof en voelde mijn hartslag pijnlijk in mijn borstkas bonken. De tweede gozer liet het meisje gaan, die op haar beurt de situatie ontvluchtte. Verraadster. Ik hoestte en voelde hoe mijn jaszakken leeggeroofd werden. Ik werd onvrijwillig omgedraaid, waarna ook mijn telefoon en mijn winst uit mijn kontzakken getrokken werden. Zelfs mijn huissleutel werd van me afgenomen. Wanneer ik volledig losgelaten werd keek ik de jongen gevaarlijk aan en tufte stuurs in zijn gezicht. Dit leverde me een klap in het gezicht op.
‘ Dat was een hele domme beslissing. ‘ Siste de man tussen zijn tanden door. ‘ Roger, gooi dat ding eens. ‘
Roger begon te schateren en gooide op zijn beurt het stanleymes naar zijn vriend. In een reflex probeerde ik weg te kruipen, maar het had geen zin. Een onbekend gevoel rees omhoog in mijn lichaam. Angst. Pure angst. Ik kon geen woord meer uitbrengen. De sarcastische, grofgebekte Tristan was plots van de aardbodem verdwenen. Mijn T-shirt werd opengerukt en ik voelde de ijskoude punt van het mes in mijn huid drukken.
‘ Wat ga je met hem doen, Charlie? ‘ Vroeg Roger zijn partner met een zieke grijns op zijn gezicht.
‘ Even een subtiele waarschuwing achterlaten. ‘ Grinnikte Charlie.
Ik had het gevoel dat ik ieder moment over mijn nek kon gaan. Eindelijk kon ik de vorm van hun tattoos onderscheiden. Ik wist wat er ging gebeuren. Ik werd gemarkeerd. Deze twee gozers maakten deel uit van The Cross. Zij hielden de heroïnehandel in San Diego onder controle. Ik sloot mijn ogen en accepteerde mijn lot. Charlie kerfde zonder genade een kruis op mijn borstkas. Ik maakte geen enkel geluid. De pijn brandde, maar ik kon het me niet opbrengen om de tranen over mijn wangen te laten rollen. Die tranen zouden later wel komen als het ontsmet moest worden. Ik beet zo hard op mijn onderlip dat het begon te bloeden. De sneeën waren diep, maar niet levensgevaarlijk. Vervolgens voelde ik hoe het metaal uit mijn lichaam getrokken werd. Tot mijn grote spijt was het fysiek onmogelijk om het niet uit te kermen van pijn.
‘ Dit zal je leren. Je daagt ons niet uit zonder de gevolgen te ondervinden. Geniet van de rest van je avond. ‘
Ik hoorde de voetstappen langzaamaan in de verte verdwijnen en opende mijn ogen. Ik staarde naar mijn borstkas en zag hoe het bloed van mijn borst over mijn buik gutste. Ik moest opschieten voordat het bloedverlies me zou verzwakken. Ik ademde enkele seconden diep in en uit. Even later wist ik mezelf met moeite overeind te krijgen. Mijn handen beefden, mijn zicht was beperkt en ik had moeite om te blijven staan. Ik moest de bloeding stoppen. De enige manier om dit te doen was zo snel mogelijk iemand vinden die me kon helpen. Kans om mijn briljante plan uit te voeren kreeg ik niet, aangezien mijn lichaam plots besloot te verlammen. Ik knipperde een paar keer verbaasd met mijn ogen, voordat ik mijn evenwicht verloor en het zwart werd voor mijn ogen.

Reacties (2)

  • Luckey

    Omg!!! Dit is niet goed!!
    Iemand help hem!!
    Snel verder!!
    Kudo!

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Will moet hier magisch ergens rondswaggeren en hem helpen.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen