||Diana Cassandra Volturi

Met een diepe zucht laat ik me tegen de muur van de overloop in het huis van de Cullens naar beneden zakken. Ik heb Paul weggestuurd, omdat hij me bloednerveus maakt, ondanks dat hij niets doet. Het is zijn fout eigenlijk niet en ik weet, dat zodra ik enige vorm van uitslag heb, ik hem gelijk ga opzoeken om mijn verontschuldigingen aan te bieden, maar zelf weet ik het nu ook niet zo goed. Eerst kon ik alleen als gave in mens veranderen, althans, gedeeltelijk. Mijn wangen werden rood, ondanks dat er weinig bloed doorheen stroomt en ik kan mensenvoedsel eten, maar nog nooit is mijn hart plots gaan kloppen. En ondanks dat het erop lijkt dat ik mijn menselijke gave het van me gewonnen heeft.
      Ik spits mijn oren, mijn gehoor is nog wel bovennatuurlijk, net zoals mijn andere zintuigen, en ik hoor ergens anders in het huis iemand lachen. Het prikkelt mijn geheugen en godzijdank dat ik mijn bovennatuurlijke geheugen ook nog heb, en automatisch flitsen mijn gedachten naar de dag dat Emily, de inprent van Seth, me op de een of andere manier dwong om te veranderen naar mijn ware gedaante. Misschien is Emily wel de factor in dit hele gebeuren.
      Als van zelf brengen mijn voeten me naar de bron van het geluid en ik vraag me af wat ze in vredesnaam in het huis van de Cullens doet. Misschien is ze ook onder controle. Ik wist niet eens dat dit huis zoveel gastkamers had, maar het zou me niets moeten verbazen. Esme weet altijd alles perfect in te schatten met haar kunst voor architectuur.
      Ik wil de kamer in lopen, geruisloos zodat ze me niet door kan hebben, maar ik stop direct als ik een tweede stem hoor.
      ‘Deze film moeten we echt kijken,’ zegt de enthousiaste en opgetogen stem. En er is maar één stem die zo kan klinken en dat is de stem van Seth. Ik heb weinig contact met hem, vooral omdat Paul me vaak claimt en ik anders iets met Thorn aan het doen ben, maar de momenten dat ik met hem praat is hij altijd vrolijk en vriendelijk. Hij heeft een aura om zich heen die ik niet kan omschrijven.
      Ondanks dat ik weet dat het niet netjes is, kan ik het niet helpen om om het hoekje te spieken. Het meisje, Emily, zit op de bank voor de televisie, terwijl Seth geknield zit voor de DVD-speler en er een film in stopt. Grease, vanaf hier te zien.
      Ik hoor de zachte voetstappen van Carlisle achter me en als hij me voorzichtig op mijn schouder tikt, schrik ik niet. Geruisloos draai ik me om en volg ik hem naar de behandelkamer. Ik weet niet waarom, maar het aanzicht van Emily zorgt voor een ongemakkelijk gevoel in mijn buik. Ik heb het gevoel dat zij er meer mee te maken heeft, maar dat durf ik niet met zekerheid te zeggen. Misschien is het gewoon mijn instinct die zich beter voelt als ik de schuld op iemand kan neerleggen. Alhoewel, schuld… misschien is het wel het gene dat ik wilde.
      Carlisle neemt plaats op een van de stoelen en ik volg zijn voorbeeld. Hij begint te bladeren in het dossier en legt een paar niets-zeggende documenten voor me neer.
      ‘Je hart lijkt te kloppen zoals die van een normaal persoon. Echter, bij inspanning blijft je hartslag hetzelfde, zolang je genoeg zuurstof binnenkrijgt en niet vergeet te ademhalen. Alles lijkt normaal te zijn, ook al is in je bloed nog steeds het vampiergen te vinden,’ begint Carlisle uit te leggen. ‘Ik wil je onder controle houden. Dus iedere dag even melden voor de komende week.’
      Ik knik, terwijl ik de informatie in me op neem. ‘De oorzaak?’
      ‘Onduidelijk,’ zegt Carlisle met een grimas. Het zit hem duidelijk ook dwars. ‘Ik heb verschillende theorieën, maar ik kan geen van een met je delen tot ik mijn boeken in heb gedoken.’
      ‘Kan ik ergens mee helpen?’ vraag ik verwachtvol.
      Direct begint Carlisle met zijn hoofd te schudden. ‘Het is beter als je nu naar huis gaat, morgen heb ik hopelijk meer informatie.’
      Ik knik en sta met een geforceerde glimlach op. Hier moet ik het voor nu maar meedoen.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    goed hoofdstukje weer:)
    snel verder<3

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Lekker dan. Heb ze nog geen moer aan.. Dan maar sorry zeggen tegen Paul!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen