Ik ben er klaar mee. Het is hier niet meer uit te houden sinds de Dictator is gaan schrijven. Eerst was het nog wel leuk. Onze wachtkamer is bijvoorbeeld geupgrade. Compleet met comfortable banken, bubbelbaden, een koffiemachine en 4k televisieschermen voor iedereen.
En daarna was het ook nog wel te doen, want aan de muur schoot opeens het reusachtige scherm aan en die gaat alleen aan als de schrijfster aan het schrijven is en wij live kunnen mee kijken. Winter was bijvoorbeeld uit de wachtkamer verdwenen om haar taak als Hoofdpersoon te vervullen. Iedereen was bij elkaar gaan zitten. Bree had koffie gemaakt en frisdrank gehaald voor wie daar zin in had en er was genoeg popcorn voor een heel leger Hoofdpersonen. We keken met z'n allen en gaven commentaar op Winter's verhaal. Alleen stopte de schrijfster niet. Ze schreef verdomme vier hoofdstukken. En daar begon de ellende.

Ik wilde gewoon lui op mijn nieuwe bank liggen, toen Evelynn naast me verscheen.
'Zeg, liefje, jij hebt kennelijk goede connecties. Kan je eens met de schrijfster gaan praten over mijn verhaal?'
'Nee, het mijne.' Vanaf de andere kant kwam Drizella naast me zitten. 'Ik wacht al meer dan een jaar op mijn happy ending.' Achter me hoorde ik Steffie bijna smekend huilen.
'Ik word al sinds dat kind tien jaar is neergestoken. Het interesseert me niet hoe het eindigt, laat het gewoon STOPPEN.' En sindsdien wordt ik dus overspoeld door een zee aan Hoofdpersonen, die allemaal willen dat ik contact opneem met de Dictator.
'Mag ik jullie eraan herinneren,' schreeuwde ik boven iedereen uit, 'Dat ik verdomme nog niet eens een lichaam heb. Niet eens een naam. Laat me met rust!' Daarna stampte ik naar de uitgang van de wachtkamer. Maar toen ik de deur opentrok, was er alleen een grijze mist. Ik kon er niet door.
Kijk, alle andere Hoofdpersonen hebben een wereld, een verhaal, waar ze naartoe kunnen. Maar ik heb niets. Alleen deze wachtkamer.
Nors gooide ik de deur weer dicht.

Ik zie d'r wel zitten. Ze kijkt meewarrig naar het beeldscherm, alsof ze mijn probleem niet snapt. Nou, ik zal het je eens haarfijn uitleggen, jij stomme, walgelijke dicta...
Ho even, wat zijn we aan het doen?
Het interesseert me niet dat het half drie 's nachts is en je morgen naar school moet.
Waag het niet om met die muis naar 'opslaan' te gaa-... IK ZEI: WAAG HET NIET, JONGEDAME.

Oh, ik haat je.

Reacties (2)

  • Raw

    Hahaha, ooh genieten!
    Ik had altijd al gehoopt dat iemand zo iets dergelijks zou schrijven, maar had het nooit kunnen vinden. Helemaal super dit!

    2 jaar geleden
  • Slughorn

    Hahaha geweldig! Dit is echt heerlijk (:

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen