Foto bij Proloog

Draco

Het is een gekkenhuis, overal rennen huiselven heen en weer en mijn oren doen pijn van mijn moeder haar gekrijs. Het hele huis word van top tot teen gepoetst, de keuken staat vol met eten en de eetkamer is helemaal versierd. Mijn ouders zijn al enkele dagen in een vrolijke bui, vooral mijn moeder. Ik wist wel wat er komen ging, en ik haatte het. Met een norse blik stuif ik door het huis, iedereen die in mijn weg stond duw ik uit de weg.
'Draco!' Mijn hemel, krijg ik überhaupt nog rust vandaag? Ik draai me om naar mijn moeder, ze staat met haar handen op haar heupen en met een afkeurende blik kijkt ze me aan.
'Moeder,' zucht ik. Haar handen glijden van haar heupen af en ze pakt me vast bij mijn schouders, haar afkeurende blik veranderd in een doordringende en ik begin me ongemakkelijk te voelen. Ik wil gewoon naar mijn kamer en daar voor de rest van de dag blijven.
' De familie Greengrass komt over 3 kwartier en je bent nog niet eens gedoucht of omgekleed!'
Ik wil haar zeggen dat ik niks met de familie Greengrass te maken wil hebben en dat hun dochter mijn rug op kan. Maar ik weet dat zodra ik deze woorden uit zou spreken ik een schande ben voor mijn familie. En sinds ik de enige erfgenaam ben van de familie Malfoy kan ik dat niet veroorloven.
' Ik zal zorgen dat ik klaar ben als hun komen, moeder.'
Ze strijkt mijn haar uit mijn ogen en laat het over mijn wang glijden, een zwakke glimlach, die haar ogen niet raken, siert haar lippen.
' Dit is het beste voor ons Draco, onthoud dat goed.' Ze draait zich om en begint tegen een huiself te schreeuwen die een vaas met bloemen laat vallen. Idioot.
Ik loop de grote trap op die leid naar mijn verdieping, hier heb ik rust. Tenminste voor zolang het duurt. Voordat ik mijn kamer binnenga om me klaar te maken draai ik me nog een keer om en kijk over de reling. Wat een gekkenhuis.

Met een klap gooi ik mijn slaapkamer deur achter me dicht en kijk mijn kamer rond. Ik loop naar de open haard en pak een van de flessen vuurwhiskey die ik daar heb staan. Zonder moeite te doen om een glas te pakken zet ik de fles aan mijn lippen en drink een paar flinke slokken. Het brand in mijn keel maar dat doet me niks. Ik heb dit nodig om deze avond door te komen. Denkend aan de schrille en hoge stem van Astoria Greengrass krijg ik onplezierige rillingen. Ik neem de fles met me mee terwijl ik naar de badkamer loop en neem onderweg nog een slok. De fles zet ik met een klap op de wasbak en ik kijk recht in de spiegel. Een man met doffe blauwe ogen en een ongeschoren gezicht kijkt me aan, hoewel ik mijn hoofd omhoog houd voor iedereen die ik tegenkom voel ik me ellendig. Ik breng de fles weer naar mijn mond en verlies geen oogcontact met mijn spiegelbeeld. Ik voel me achterlijk, welke 20 jarige man laat zich door zijn familie uithuwelijken. Ik had dit moeten voorkomen, ik had moeten vluchtten toen ik de kans had maar ik had geen keus. Nooit gehad en zal ik nooit hebben. De fles was ondertussen leeg en ik gooi het in de prullenbak naast de wasbak. Langzaam begin ik me van mijn kleding te ontdoen en zucht diep. Voorzichtig leg ik mijn toverstok op een van de bergen handdoeken en stap in de douche. Ik probeer de schaamte van me af te wassen en schrob mijn hele lichaam rood. Wat een belachelijke dag is dit, een belachelijke dag met een belachelijk feest voor een belachelijke familie. Ik schrik op van mijn gedachten door geklop op de badkamer deur.
' M-meester Draco, M-meesteres Narcissa wilde d-dat ik u k-kwam vertellen dat u moet o-opschieten, mijnheer.' Het gestamel van de huiself achter de deur laat mijn tanden knarsen en ik bal mijn vuisten van irritatie. Zolang voor de rust.
'Ik kom wanneer ik klaar ben stomme elf, maak je uit mijn kamer.'
' N-natuurlijk mijnheer.' De elf rent mijn kamer uit en sluit de deur stilletjes. Een zucht verlaat mijn mond en ik zet het water uit.

Wanneer ik de trap afloop naar onder zie ik dat de chaos alweer over is en alles op zijn plek staat. Geen huiself in zicht en ik hoor zacht geroezemoes uit de eetkamer komen. Voetstappen komen dichterbij en ik zie mijn moeder de hal in stormen. Ze bekijkt me van top tot teen en glimlacht stijfjes.
' Daar ben je eindelijk, de gasten zijn er al. Kom op, schiet op.' Nog een keer strijkt ze mijn haar naar achter, dat toch al plakt van de gel. Mijn zwart pak afgewerkt met donker, groene strepen past perfect en mijn gouden zakhorloge bungelt aan mijn zwart gilet dat matcht met mijn broek. Mijn schoenen zijn pas gepoetst en blinken alsof ik er nog nooit in gelopen heb. Mijn moeder leid me naar de eetkamer, zoals gewoonlijk zit mijn vader aan de hoofd van de tafel en aan de rechterzijde naast hem zijn 2 lege plaatsen. Dan glijden mijn ogen naar de gasten, links van mijn vader zitten meneer en mevrouw Greengrass. Beide kijken ze me hooghartig aan, ik onderdruk een uitdagende blik en bekijk daarentegen het jonge meisje dat naast haar moeder mij nerveus aan zit te staren. Ze kijkt alsof ze een spook gezien heeft en haar handen trillen. Ze is hooguit 18 jaar, veel te jong om te trouwen dus. Ik weet dat ze hieraan niks kan doen maar ik kan een walgende blik niet onderdrukken. Hierdoor lijkt haar beetje zelfverzekerdheid helemaal de grond ingetrapt te worden en krijg ik bijna medelijden met het jonge meisje. Bijna.
' Draco, dit is Astoria Greengrass. Je toekomstige bruid.'
Astoria staat netjes op en wilt me de hand schudden, ik kijk haar recht aan in de ogen en loop naar een van de lege stoelen naast mijn vader. Het jonge meisje laat verslagen haar hand vallen en gaat snel zitten. Beschamend kijkt ze naar het lege bord waar zo dadelijk het eten op zal verschijnen. Mijn vader geeft me een trap onder tafel als ik eenmaal plaats neem en ik kijk hem nors aan. Mijn moeder kijkt naar de familie Greengrass en lacht verlegen.
' Onze Draco moet nogal wennen aan het idee. Het spijt me enorm Xedelia, vanaf nu zal hij zich netjes als een heer gedragen.' Bij dat laatste stuk draait ze zich om naar mij en ik krijg een strenge blik toegeworpen.
' Oh ik begrijp het volkomen, je maakt dit niet iedere dag mee.'
Voordat mijn moeder iets kan uitbrengen holt er een huiself de eetkamer binnen.
' H-het spijt me m-mevrouw, ik kon h-hem n-niet tegen houden!' Niet snel daarna komt niemand minder dan Amycus Carrow binnenstormen.
' Sorry dat ik jullie zo stoor onder een feestelijke gelegenheid maar hij wilde dat ik deze brief zo spoedig mogelijk aan Draco gaf.'
Het koude zweet breekt mij uit en ik kijk zijdelings naar mijn vader. Zoals altijd houd hij zijn postuur onder controle en neemt de brief aan van Amycus, vervolgens duwt hij hem in mijn handen. Ik staar een eeuwigheid naar de brief, die bijna uit mijn trillende handen valt.
' Nou kom op dan maakt hem eens open!' De harde stem van mijn vader schud me wakker en ik slik. Wanneer ik de brief open maak merk ik dat iedereen muisstil naar mij aan het kijken is en ik voel een druk als nooit tevoren. Langzaam vouw ik de brief open en mijn ogen schannen over de regels.
Nee, nee, nee, dit ga je niet menen! Ik onderdruk een lach en smijt de brief op tafel neer.
' En?' Mijn moeder legt een koude hand op mijn schouder maar die schud ik van me af. Met mijn handen in mijn haar schuif ik mijn stoel naar achter, wat een schurend geluid maakt op de geboende vloer. Snel sta ik op en mijn handen hebben zich tot vuisten gebald.
' Hij heeft een missie voor mij,' ik kijk naar mijn vader die me met samengeknepen ogen aan kijkt wachtend op informatie,' in de dreuzelwereld.'
En met die woorden stuif ik de kamer uit en sla de deur achter me dicht.

Reacties (1)

  • Slughorn

    Net ontsnapt (': Al denk ik niet dat je blij moet zijn dat Voldemort je helpt ontsnappen aan een huwelijk (':

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen