‘ Mijn god. Hij bloedt over mijn bekleding! ‘
‘ Hou je mond, Will. ‘
‘ Ik hou mijn mond, als hij stopt met bloeden over mijn bekleding. ‘
Met een schok opende ik mijn ogen. Ik vloog rechtovereind en keek verwilderd om me heen. Een aantal handen drukten me hard terug in de ligpositie, waardoor mijn lichaam meteen in de verdedigingshouding schoot. Net voordat ik iemand in zijn of haar gezicht kon stompen, verscheen Kate’s bezorgde uitdrukking in mijn gezichtsveld.
‘ Tris, rustig. Wij zijn het maar. ‘
Ik ontspande en voelde onmiddellijk hoe moe ik eigenlijk was. Ik sloot mijn ogen en was van plan om geduldig af te wachten tot mijn bewustzijn het opnieuw zou begeven.
‘ Niet slapen. ‘ Ik voelde hoe iemand me hardhandig in mijn bovenarm kneep. Voordat ik een poging kon doen om hier iets tegenin te brengen stopte kwam het voertuig waarin ik voor pampus lag met piepende remmen tot stilstand.
‘ We zijn er. ‘ Weerklonk Will’s stem gehaast. ‘ Ik help hem het huis in. Mia, maak jij de deur open? ‘
‘ Wat gebeurt er? ‘ Kraakte mijn stem. Mijn mond voelde zo droog als de Sahara.
De deuren van de jeep vlogen open en ik hoorde hoe iemand over het grind rende. Het geluid zorgde ervoor dat mijn hoofd ongenadig begon te bonken. Alles deed pijn, maar mijn borstkas brandde nog het meest van alles. Dit was wanneer ik me herinnerde wat er plaats had gevonden. Ik vroeg me af hoe ik in vredesnaam op dit punt terecht was gekomen. Twee jaar geleden was ik een heel ander persoon geweest. Van de toekomstige chirurg was nu helemaal niets meer over. Rouwig was ik niet, het was eerder grappig. Ik begon hysterisch te lachen en werd onmiddellijk onder mijn oksels gegrepen. Iemand trok me de auto uit en wikkelde mijn arm om zijn schouder. Mijn hoofd draaide 180 graden en ik staarde in het geïrriteerde gezicht van William Soren. Kate greep mijn andere arm en ik werd zonder enige vorm van consent richting een kast van een huis getrokken.
‘ Tristan, hou alsjeblieft op met lachen. ‘ Kate klonk alsof ze ieder moment in huilen uit kon barsten. ‘ Je maakt me bang. ‘
‘ Ik word ook bang van mezelf. ‘ Mompelde ik afwezig. Ik had geen tijd om me te beseffen dat ik op het punt stond een onbekend landhuis te betreden. De witte kleur van de bakstenen deden pijn aan mijn ogen. Voordat ik het wist lag ik op een veel te comfortabele sofa. Kate knielde voor me neer en keek me streng in de ogen.
‘ Wat moeten we doen? ‘
Ik fronste en moest heel diep nadenken. Ik bestudeerde mijn verwondingen. Het zag er niet uit. Het ingekerfde kruis in mijn huid was niet netjes gezet. Ik beschuldigde het gebrek aan licht.
‘ Drank. Sterke drank. ‘ Bracht ik hortend en stotend uit zodra de eerste échte golf van martelling door mijn borstkas schoot. ‘ Naald, draad, ontsmettingsmiddel. Pijnstillers? ‘
‘ Komt eraan. ‘ Riep Mia vanuit de andere kant van de kamer.
Kate duwde een onbekende, veel te dure fles in mijn handen. Ik wilde het zielsgraag naar mijn mond brengen en volledig leegdrinken, maar zodra ik mijn armen optilde schoot er een lichtflits over mijn netvlies. Blijkbaar viel het Kate op dat dit niet ging werken, waarna ze het ding subtiel aan mijn mond zette. Ik wist een paar flinke slokken te nemen voordat ik hoestend en proestend mijn gezicht de andere kant opdraaide. Mia kwam aanhobbelen met de benodigde spullen in haar armen. Kate greep de fles ontsmettingsmiddel beet en gooide het zonder pardon over de wond. Een onmenselijk gejammer verliet mijn mond. Ik kneep mijn ogen spastisch samen en moest mijn best doen om niet over mijn nek te gaan.
‘ Nog een keer. ‘ Hijgde ik tussen mijn tanden door. ‘ Zorg dat het steriel is. ‘
‘ Geef me die schone theedoek. ‘
‘ Niet steriel genoeg. ‘ Mijn ogen rolden bijna terug in mijn kassen. Jezus. Dit gevoel was ondraaglijk.
‘ We moeten het ermee doen. Hoe stoppen we het bloeden? ‘
‘ Gooi het ontsmettingsmiddel over het doek. Druk het op de wond. Hechten. ‘ Mijn instructies waren kort, maar duidelijk. Ik hoopte maar dat ze het begreep.
‘ Dit gaat pijn doen. ‘ Twee handen grepen mijn schouders en drukten me stevig dieper in de kussens, waardoor ik geen enkele mogelijkheid had om te bewegen. Ik hoorde mijn beste vriendin aftellen. De theedoek werd hard in mijn borstkas geduwd. Dit keer kwam er geen enkele geluid uit me. Ik viel stil. Mijn ogen vlogen open, warme tranen stroomden over mijn wangen. Het enige wat ik kon doen was naar adem happen. Dit moment leek eeuwen te duren. Toen Kate eindelijk losliet, werd de fles drank opnieuw naar mijn mond gebracht door Mia. Ik knikte haar dankbaar toe en zag dat Will voorzichtig mijn schouders losliet. Kate was bezig met het naald en draad, maar haar handen wilden maar niet stoppen met beven. Ze was van streek.
‘Ik doe het wel. ‘ Opperde Will. Kate overhandigde hem dankbaar het materieel. Will knielde voor me neer en gunde me een verzekerende blik.
‘ Ik weet wat ik doe. ‘
‘ Dat mag ik hopen. Ik verlang er niet naar om te transformeren in Frankenstein. ‘ Ik probeerde nog altijd een grap van de gehele situatie te maken. Niemand lachte. Ik balde mijn vuisten en ontspande mijn vingers een aantal keer. Ik kreeg het ziekelijk warm. Dit was het ergste.
‘ Mia. Kate. Hou hem stevig vast. ‘
Ik schreeuwde het uit zodra de naald mijn kapotte huid doorboorde.

Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Mijn hoofd draaide 180 graden

    Is dit niet een scène uit the Exocist?xD
    Gelukkig is het ontsmetten achter de rug. Dat is pijnlijker dan het hechten zelf.

    4 jaar geleden
  • Luckey

    Omg!!!
    Vind het nog knap dat die nog best helder is
    Maar hij heeft wel koorts!
    Dit gaat gewoon noet goed.
    Snel verder!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen