Foto bij 17.

Ik wacht nog steeds op Netflix die 6B online zet dus het is even een beetje inspiratie zoeken en ik weet dus niet of het overeen zal komen, time will tell:)


Lenna Parker

Grommend valt Isaac zijn naakte lichaam om het mijne, ik duw hem wat van me af en kijk hem aan. We zijn al een paar dagen in het gebouw van Derek die hier blijkbaar woonde, ik sla de lakens van me af en trek mijn kleren aan. "Wil je wat eten?" Vraag ik Isaac en hij zet zich recht, "Ik sterf." Grijnst Isaac naar me en ik rol lachend met mijn ogen, die jongen is niet te geloven. Ik ga naar het gedeelte dat we nu als keuken gebruiken, ik maak spek met ei voor ons en dek het tafeltje. We nemen plaats en ik zucht. "Ik mis ons huis in Texas." Zeg ik eerlijk, " Ik ook, we zullen dit snel afhandelen en gaan weer naar huis. Beacon Hills trekt echt problemen aan." Antwoord Isaac me, ik eet mijn bord leeg en ruim dan snel af. We gaan de deur uit en het is al donker, Scott heeft met ons afgesproken in het reservaat met Liam. We parkeren de auto op de parking en gaan het bos in, we luisteren goed of we andere hartslagen of ademhalingen horen. Ik pik Scott zijn geur op en we gaan ernaar toe, hij en Liam staan naar de grond te kijken. "Wat is er?" Vraag ik als we dichter komen, "Het is een spoor van bloed, menselijk bloed." Deelt Liam mee en we knikken. "Iemand die we kennen?" Vraagt Isaac, "Ik herken de geur niet." Zegt Scott, we besluiten toch om het te volgen. Ik laat mijn ogen oplichten om het spoor te kunnen zien, er zijn meerdere voetafdrukken. Wat kan duiden dat er één van de twee gewond is en deze helpt of dat de persoon in een benarde situatie zit. Liam en ik lopen voorop tot Liam stil staat, ik kijk hem aan en hij geeft teken dat we moeten stil staan. Mijn oren spitsen zich en ik hoor net en tik en daarna een zoevend geluid, ik grijp de pijl net voor Liam zijn arm vast. Ik ken het logo dat op de pijl staat niet. Opnieuw klinkt het geluid en deze keer van ik hem net op tijd voor mijn eigen been, ik grom en breek de pijl. Mijn ogen laat ik opnieuw fel groen oplichten en dan zie ik de groep van vijf Hunters ons naderen, "Monroe." Gromt Scott, weer komen er verschillende pijlen op ons af. Ik grom luid als er één mijn been in gaat, ik hoor Isaac achter me grommen. Ze weten nog niet dat er een tweede alpha in Beacon Hills gearriveerd is, ik trek de pijl uit mijn been en gooi deze op de grond. "Wat hebben we hier, jou ken ik nog niet." Het is een diepe oude stem, een oude man komt in mijn gezichtsveld. "Gerard we volgden gewoon een bloed spoor, er is iemand gewond in het bos." Verteld Scott hem, "Scott er is inderdaad iemand gewond." De man draait zich half om en er komt een vrouw tevoorschijn die mankt maar naar ons grijnst, "Het was om jullie hierheen te lokken zodat we jullie eindelijk kunnen uitroeien, enkel hebben jullie iemand extra bij." Gaat Gerard verder, "Isaac lang geleden dat ik jou nog heb gezien." "Wel Gerard ik heb je niet gemist." Verteld Isaac de oude man, hij grijnst. "Dood ze." Het wordt als een fluistering gezegd door Monroe maar ik hoor het luid en duidelijk, "Lopen!" Roep ik en we gaan ervandoor, pijlen en kogels vliegen rond onze oren. Zoals we altijd hebben geoefend ontwijken we de kogels en tellen de schoten die gelost worden. Ik misstap mezelf op een uitstekende steen en ik val hard op de grond, ik krabbel terug recht maar stap recht in een val. Voor ik het goed en wel besef hang ik ondersteboven, ik probeer mezelf los te krijgen maar tevergeefs een pijl gaat door mijn arm en ik schreeuw het uit. Natuurlijk trekt dit Isaac zijn aandacht en komt hij naar me toe gelopen, met zijn klauwen snijd hij de kabel door. Hij vangt me op en trekt de pijl uit mijn arm, we ontwijken nog een paar pijlen en kogels. "Ga, ik kom eraan." Zegt hij en duwt me in de armen van Liam, Scott en Isaac blokkeren de Hunters. Ik probeer om vlot mee te lopen met Liam maar de kabel heeft toch redelijk hard in mijn enkel gesneden, de stem van Gerard laat me omkijken. "Twee alpha's? Isaac dat had ik niet van je verwacht." "Lenna, we moeten doorlopen. Ze redden zichzelf." Verzekerd Liam me en helpt me verder, ik pik de geur op van Jake. "Lenna, hier." Fluistert hij en ik trek Liam in de juiste richting. " Je kan niet naar je auto daar staan een paar van Monroe's Hunters, jullie moeten naar de andere kant." "Jake ik weet niet of je het goed ziet maar ze is duidelijk gewond, lopen gaat niet zo goed." Deelt de jonge bèta Jake mee, "Lenna concentreer je, je moet nu helen of je raakt het bos niet uit." Jake kijk me streng aan en ik bijt op mijn tanden, ik voel mijn arm al helen maar mijn enkel doet wat lastiger. "We gaan, het lukt me wel." Ik recht mijn rug en ga er samen met Liam vandoor, ik hoor het gebrul vervagen naarmate we verder en verder het bos in gaan. Mijn oog valt op iets metaalachtig en ik stop Liam, ik laat mijn ogen gloeien en ik zie dat het een rooster is. Ik ga ernaar toe en trek deze met wat moeite open, Liam en ik gaan erin en komen in een tunnel uit. Het doet me meteen denken aan de tunnels in Texas, we laten onze ogen gloeien en gaan door de tunnel. Als we eindelijk de uitgang zien merk ik toch dat mijn enkel nog steeds niet volledig geheeld is, Liam kijkt eerst even of we eruit kunnen en geeft dan het teken dat we eruit kunnen. We komen aan de rand van het bos aan een baan, "Ken jij het hier?" Vraag ik aan Liam maar hij schud zijn hoofd, ik neem mijn telefoon maar heb geen bereik. "Ohn fijn zitten we ergens aan de rand van het bos geen bereik, Hunters op onze hielen en jij bent gewond." Liam grijpt gefrustreerd naar zijn haren, "Liam rustig, het komt wel goed. Als Scott en Isaac ons niet vinden, zal iemand van onze pack dat wel doen. " Verzeker ik hem en we beginnen langs de baan te stappen. "Er komt een auto, snel het bos in." Liam duwt me het bos al in en ik verstop me achter een dikke boom, Liam doet hetzelfde achter een andere boom. Heel langzaam komt de auto dichterbij, een zaklamp schijnt het bos in. Ik bijt op de binnenkant van mijn wang om geen kik te geven, wanneer de auto op een veilige afstand is durf ik pas terug te ademen. Ik kom achter de boom uit en ga terug naar de kant van de weg, ik laat mijn ogen gloeien en zie dat ze langs twee kanten van de weg Lijsterbes hebben gelegd. "Ze willen ons op de weg zodat we niet weg kunnen." Concludeert Liam, "We gaan het bos weer in, naar de rand waar we hopelijk bereik hebben." En ik begin te stappen, de pijn in mijn enkel verbijtend. Ze moeten op de kabel Maretak of Lijsterbes hebben gedaan, want ik genees niet. We komen aan de rand en dan eindelijk heeft Liam zijn telefoon bereik, "Mason, jij en Stiles moeten dringend naar het bos komen, ze hebben ons ingesloten door Lijsterbes. En Lenna is gewond." Hij ratelt aan één stuk door terwijl ik probeer te focussen op het horen van iets of een geur van iets of iemand. "Ze komen eraan, Scott had Stiles al gebeld." En met dat hij dat zegt heeft hij mijn aandacht, "En Isaac? Waar is Isaac?" Vraag ik hem lichtelijk in paniek, "Dat weet ik niet, Scott is hem verloren tijdens het gevecht." Tranen komen in mijn ogen te staan, wat als ze hem te pakken hebben gekregen? Een snik verlaat mijn mond als de tranen over mijn wangen beginnen lopen. "Hé hij is vast ongedeerd. Jullie pack zal daar wel voor gezorgd hebben." Liam probeert me gerust te stellen maar ik hoor aan zijn hartslag dat hij ook niet zeker is, ik hoor een geritsel en takjes kraken onder iets zijn gewicht. Ik pik de geur van bloed op en ik zoek naar de bron van de geur, ongewild gloeien mijn ogen. Tranen zorgen dat mijn zicht troebel is maar ik weet dat het Isaac is, heel even vang ik een glimp van zijn rode ogen voor ze terug hun normale kleur krijgen. Ik ga naar hem toe en vang hem op vlak voor hij op de grond valt, er zitten een paar pijlen in zijn lichaam en ik trek deze eruit. "Stiles en Mason zijn onderweg om de barrière weg te halen." "Ze proberen om de andere Hunters op een dwaal spoor te zetten maar Gerard zal ons vinden." Isaac begint te hoesten en het bloed spuugt hij uit, ik help hem overeind en Liam komt ook naar ons toe. Hij neemt Isaac zijn andere kant en ondersteund hem ook, we komen terug aan de rand en ik hoor een auto met een hoge snelheid naderen. Liam neemt zijn telefoon en zet de zaklamp aan, hij zwaait naar de Jeep en met piepende banden komt deze tot stilstand. Stiles en Scott stappen uit, "Stiles breek de barrière!" Roept Scott naar zijn beste vriend, hij doet dit meteen en we gaan erdoor. "Ze komen eraan, snel!" Scott neemt Isaac van me over en we kruipen de Jeep in. Stiles scheurt ervandoor en ik probeer om Isaac bij bewustzijn te houden, Stiles rijd naar het ziekenhuis waar Melissa al op ons staat te wachten. De jongens helpen Isaac uit de Jeep en zetten hem in een rolstoel, ik hink achter hen aan en Melissa snijd meteen zijn shirt en broek stuk. Hij heeft verschillende wonden over zijn hele lichaam, "Isaac je moet wakker blijven, ik ga de kogels eruit halen en alles even spoelen. Dan zal Lenna je bijten en moet je zelf genezen, Isaac knikt en ik neem zijn hand vast. Ik begin zijn pijn weg te nemen en ik bijt hard op mijn wang, Isaac heeft meer pijn dan hij laat uitschijnen en hij laat ook niet alles los, integendeel hij wil mijn pijn wegnemen maar ik vecht hard terug om deze niet te geven. "En de laatste, ik ga nu spoelen." Ik wend mijn blik af van Isaac en zie dan het bakje met kogels liggen. Ik slik even en probeer de tranen weer in te slikken, ik zie Isaac op zijn tanden bijten als Melissa begint te spoelen. "Lenna." Melissa knikt naar me en ik laat mijn tanden door komen, Isaac draait zijn hoofd naar de andere kant zodat ik goed in zijn nek kan. Ik zet mijn tanden in zijn nek en ik hoor Isaac naar adem happen, ik laat hem los en kijk dan recht in zijn fel rode ogen. "Het blijft toch echt magisch hoe jullie elkaar aanvullen." Ik draai me om en ontmoet de gezichten van Chloë, William en Cameron. "Wat doen jullie hier?" Vraag ik hen, "We kunnen dit niet meer, ik heb zoveel moeite om ze niet één voor één de kop af te rukken. Zij zijn de monsters niet wij." William zet een stap naar voren, "We hebben ze nu kunnen op een ander spoor zetten maar Gerard heeft iets door. We moeten onze wolven terug trekken en als één pack vechten." Chloë is naast me komen staan en heeft mijn handen vast genomen. Ik kijk even de kamer rond en kijk dan naar mijn man, hij opent zijn mond. "Goed haal iedereen terug, we gaan dit anders aanpakken."

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen