Rosabella Pov:




De danszaal was redelijk vol.
'Valt het jullie ook op dat het hier wat rustiger is dan vorig jaar?' vroeg Dilanna tijdens de warming- up voorbereiding.
Haar donker bruine zaten in een balletknot.
Ik rekte mijn benen. Mijn voet leunde tegen de houten barre tegen de grote spiegels.

'Klopt,' antwoordde ik. De vijfentwintig leerlingen die hier vorig jaar waren moesten vertrekken, waarvan de twaalf dans op het rooster hadden. Ook niet vreemd. Op deze school konden alleen de alle beste en talentvolle leerlingen zitten. Dit was mijn tweede jaar op deze privéschool. Het was te hopen dat ik volgend jaar door kon, daarom zal ik nog harder mijn best doen.
'Hey, D-Zusters, hoe is het met jullie?' vroeg Shirley enthousiast die in de danszaal binnen kwam. Ze had haar donker haren wat los in een knot dan bij de regels van ballet. Verder had ze een zwarte balletpakje aan met een roze maillot eronder. Bij haar kenende zou ze een joggingbroek dragen, maar helaas mag het niet in onze D-elitegroep. Het was bij ons in de D-Elitegroep verboden dat de meiden een joggingbroek droegen of als een slons eruitzagen. Dat is regel vijf van onze groep regel.
'Ik was het bijna vergeten,' zei Dilanna, terwijl haar hand kort op haar slaap was. 'Onze D-Elitegroepje.'
Ik keek haar aan. 'Dilanna, je bent toch niet vergeten dat je nog in de D-Elitegroep zit? En verder gaat onze D-Elitegroep gewoon door.'

Ik had de D-Elitegroepje opgericht. Nou opgericht? Mijn oudere zus heeft sinds ze hier voor het eerst op school zat een elite groepje gemaakt, waarvan vier meiden waar ze heel erg close mee was in zaten. En jongens zaten niet in onze groepje. Het was alleen voor meiden. En natuurlijk geen stomme meiden waar ik en mijn zusjes een hekel aan hadden. De D-elitegroep had verder wel regels dat elk meid van ons aan moesten houden. Als ik het allemaal uit mijn hoofd zou zeggen dan kon ik wel een heel lijst over zeggen. Maar regel nummer één was dat alleen de meiden lid konden zijn in onze elite groepje als ze op deze dure talentvolle privéschool dans op hun rooster hadden. We heetten ook niks voor niks de D-Elitegroep. D stond voor Dans.

'Heb je het al gehoord?' vroeg Shirley 'Marley komt hier op school voor het eerst. Je weet wel Rosa kleine zusje.'
Ik legde mijn beide benen op de grond.
Ik keek de meiden aan. 'Klopt, het is voor mijn kleine zusje voor het eerst dat ze hier zit. Ik hoop zelf dat ze de eerste week het overleefd zodat ze ook lid kan zijn van onze D-Elitegroep.'
Hoe blij kon ik zijn als dat gebeurde? Mijn kleine schattige zusje van veertien in onze D- Elitegroep. Mijn ouder zus in de laatste jaar zat voor de laatste keer in de groep voordat ze klaar was van de school. De drie Masenaire zusters werden weer verenigt zoals vroeger.
'Meiden, ik verheugde me nu al op deze moment. Mijn zusjes waar ik een klik mee heb en jullie natuurlijk.'
Dilenna deed nog haar spagaat oefening. Ik ging dat maar eens ook doen tegen de muur van de zaal. Mijn linkervoet rekte boven mijn hoofd.
De deur van de danszaal ging open.
'Goede morgen, klas,' zei Isolde de dans lerares. Iedereen stopte meteen waar die mee bezig was. Zelf ik stond recht overeind.
Isolde keek ons een voor een aan. Ze verwelkomede ons tijdens onze tweede jaar op de privé school. Ze wilder verder iets zeggen, ineens ging de deur van de danszaal weer open.
Iemand kwam de danszaal binnen stormen. Ik weet niet wie ze was. Ze leek niet echt het type dat hier kwam om te dansen. Haar bleken huid en haar donkerbruine haar die los over haar schouders viel en de spijkerbroek waar een enkele scheuren zat bij haar knieën vertelde me al genoeg.

Isolde blik was ook naar het meisje.
'Sorry dat ik laat ben,' zei ze vlucht. 'Ik ben hier net nieuw en dit alles is nieuw voor mij.'
'Jaela Lehner is het?'
Lehner? Haar achternaam klonk niet bepaald Canadees hetzelfde met haar accent.
Mevrouw Isolde keek naar haar lijst. 'Ja, ik zie het. Je bent de nieuwe leerling die hier het tweede jaar deze week auditie moet doen.'
Vol verbazing staarde ik naar het meisje en keek Isolde weer aan. 'Serieus?'
De rest in de zaal waren ook verrast zelf een paar praatte onrustig tegen elkaar dat er een nieuweling in de tweede kwam. Het gebeurde nooit op deze school. Het was zelf onmogelijk. Hoe kon ze in vredesnaam nieuw zijn en nooit het eerste jaar op deze school kunnen meemaken? gewoonlijk moeten alle nieuwe leerlingen na de auditie het eerste jaar doorstaan om in de tweede te komen.
Dat is hoe het hier altijd werk. Leerlingen moeten het verdienen, en dat kunnen we niet kopen door dure spullen geld. Hoe graag bepaalde ouders dat ook willen.
Dat maakte het ook eerlijk voor ons allemaal.

'En je bent zestien neem ik aan?'
'Nog niet, pas volgenden week.'
Ze was pas volgende week zestien? Ik moest mijn bespottelijke lach inhouden. Echt sneu voor haar, ik was al sinds de zomervakantie zestien geworden. Ik had het gevierd met een super sweet zestien feest bij mij landhuis. Alleen jammer dat MTV niet kwam opdagen, maar feestjes en gelegenheden bij mij thuis waren vaak prive.
'Aangezien je hier net nieuw bent, moet je ook met de eerstejaars auditie gaan doen. Maar tot dan heb je hier bij mij les.'
Ze knikte en ging ergens naast Sebas staan een donkere jongen uit mijn klas.
'Oké, kinderen. We beginnen.'

Paar uren ware verstreken. Ik liep naar mevrouw Isolde toe. Ik wilde weten wat er gaan was. En wel over dat nieuwe meid op school.
'Rosabella, ga je geen pauze nemen?' vroeg ze. Ze nam een slok van haar warme koffie.
'Wel, mevrouw. Maar ik wil u wat vragen over het nieuwe meisje.'
Ze stond stil en keek me aan. 'Dan moet je opschieten, want ik heb niet alle tijd.'
'Nou, wat doet ze hier op school? En waarom is ze begonnen in het tweede jaar? Niemand op school was in de tweede hier begonnen.' Zelf ik moest vorig jaar auditie doen toen ik in de eerste zat.
'Er was een foutje gegaan van vorig jaar. Ze zou eigenlijk vorig met jou op school moeten beginnen, maar er waren technische en financiële problemen waardoor ze dit jaar nieuw is.'
Er drong iets tot me door. Ze zou toch niet. Ik moest er zelf niet aan denken dat ze een van de arme sloeries rondlopen met een studiebeurs.
'Heeft ze soms een studiebeurs?'
'Nee, haar familie heeft genoeg erfgoed om haar schoolstudies te kunnen betalen, maar dit verder ga ik allemaal niet over in. Het zijn wel privé dingen dat de rest van ons niet aangaat. En als je me even wilt excuseren ik moet belangrijke zaken regelen.' Ze liep weer verder. Ik staarde haar nog kort aan.

'En, heb je kunnen vragen?' vroeg Dilenna in de kantine tijdens de pauze.
Ik had zoals altijd een schaal met salade en een bakje verse fruit op mijn dienblad.
'Ja, alleen heb ik niet veel informatie van Isolde gekregen.'
Shirley keek mij aan. 'Wat heeft ze gezegd? Is ze soms de leerling met een studiebeurs?'
'Nee, volgens Isolde komt ze van een rijke familie met een goede erfenis.' Ik staarde het nieuwe meisje aan.
Ze schepte eten op haar dienblad. Ik keek goed wat ze pakte.
'Uh iewl, ze pakt toch niet wat ik denk dat ze pakt?' Reageerde Dilenna.
Pakte ze serieus een muffin? Ugh, dat is dik makend en heel slecht voor ballerina's. Dat zou ze moesten weten nadat ze kort voor de pauze nog balletles heeft gehad.
'Wie ze ook mag zijn, het zag er ook niet uit dat ze hier thuis hoorde. Behalve dat ze rijk is.'
'Wat ben je van plan om te doen?' vroeg Shirley.
'Ik ga haar ooit deze week nog uitleggen met wie ze te maken heeft. Dat zeg ik nog op een hele vriendelijke manier.'
'Hey, zus,' zei Marley vrolijk. Ze had haar gele jurkje aan dat haar op een twaalf jarige maakte. Ook al was ze veertien. Mijn zusje hield te veel van de kleur geel. Ze kon het niet laten om het vandaag op haar eerste schooldag te dragen. Haar donkerblonde haren die ze gekruld had hingen over haar schouders los.

Mijn oudste zus zat inmiddels ook bij ons aan tafel. Haar blonden haren hingen los over haar schouders.
Ik staarde mijn kleine zusje aan. 'Hoe bevalt het je hier?'
'Best leuk. Niet iedereen van dans heeft nog auditie gedaan. Ik was gelukkig nog voor de pauze ingedeeld voor de dans audities, en de jury leek positief te zijn.'
'Dat is mooi, Marley. Nog hopen dat je slaagt deze week. Onze familie zullen trots op jou zijn als je op deze school kan blijven.'
Marley keek omlaag. Precies op dezelfde moment dat de Sheltons broers kwamen, Dennis kwam meteen bij me staan.
Ik zuchtte.
'Hey, Rosa.'
'Hey,' reageerde ik ongeïnteresseerd.
'Ik vroeg me af... Heb je zin om keer iets...'
'Dennis,' viel ik hem in de reden, terwijl ik omhoog in zijn blik staarde. 'Hoe vaak wil je me niet op date vragen? Had ik jou dan vorig schooljaar niet duidelijk gezegd dat ik geen interesse in jou heb?'
'Auts,' zei zijn jongere broertje Tobias aan onze tafel. 'Je weet toch dat het moeilijk bij Rosa wordt als je haar versierd?' Zo te horen had Tobias al een baard in zijn keel.
'Het zal wel, broertje.'
'Ik ben anders wel beter in meiden versieren. Ik ben ook niks voor niks casanova de luxe,' Tobias wiebelde met zijn wenkbrauwen. Ik moest bijna mijn lach in houden. De rest aan tafel proestte het bijna uit.
Dennis was allang ervandoor gegaan.
'Casanova de luxe zeg je?'
'Klopt, ik kan er zelf voor zorgen dat jullie meiden van me smelten.' Hij keek Marley aan. 'Vooral jou kan ik laten smelten.' Hij knipoogde naar Marley en ging er weer vandoor.
Marley werd rood.
'Volgens mij bloost Marley,' zei Shirley.
'Je gaat me toch niet vertellen dat je Tobias leuk vindt?' vroeg ik.
'Nee, hij is niet echt mijn type.'
'Dat is mooi.'

Een dag later tijdens de pauze liep ik naar de nieuweling.
'Hey,' zei ik met een vriendelijke nepglimlach.
Ze begroette me terug.
'Ik zag dat je gister hier net nieuw bent.'
Ze friemelde nerveus met haar vingers. Waarom was ze opeens zenuwachtig? bang dat ze deze week niet slaag voor haar audities?
'Ja, dat klopt.'
'Ik ben Rosabella, maar iedereen noemt me meestal Rosa. En jij bent ook alweer...?'
'Jaela.'

'Aangenaam kennis te maken,' zei ik met een glimlach. Ik probeerde enthousiast te klinken, terwijl ik haar niet echt zag staan. 'Maar hoe komt het dat je vorig jaar niet bij ons op school kwam? Het gebeurd bij deze school nooit dat iemand vanaf het tweede jaar kon beginnen.'
'Dat is een lang verhaal. Ik zou vorig jaar al op deze school moeten komen, maar vreemd genoeg was er...'

'Hey, je komt me best bekend voor,' viel iemand haar in de reden.
En nog paar andere stonden bij ons. Met Dennis naast me. Kon hij niet voor één keer mij met rust laten met zijn versiertruckjes?
Tobias blik was naar het nieuwe meisje. 'Ja, nu je het zegt.'
'Had jij niet eens meegedaan met de nationale dans wedstrijd uit Canada?' vroeg Dennis.
Jaela knikte
'Je kwam me ook best bekend voor. '
'Volgens mij had jij ook mee gedaan met ritmische gymnastiek kampioenschap,' zei een getint meisje met zwart gekruld haar.
'Jep, dat klopt.'
'Dat is best wel gaaf,' reageerde iemand anders.
'...Bedankt,' zei ze wat ongemakkelijk.
Haar wangen werden meteen rood van het blozen. Ach, wat sneu. Volgens mij hadden ze haar in verlegenheid gebracht.
Ik wist zelf niet hoe ik hierop moest reageren. Om enthousiast over te komen. Ik was zelf niet blij dat de nieuweling ook nog eens meedeed aan de dans en ritmische gymnastiek kampioenschappen. Dat verklaarde waarom haar extension zo hoog waren.
Het geluid van de bel weerklonk door de kantine. De rest van groep ging waar ze heen moesten.
Ik keek Jaela weer aan. 'De lessen beginnen, ik zou jou graag beter willen leren kennen.' Ja, echt absoluut niet! 'Maar ik moet nu naar mijn balletlessen, als je me even wilt excuseren,' zei ik nog vriendelijk mogelijk.
Ook al kon ik Jaela niet meer aanstaan. Ik wilde Jaela alleen leren kennen om haar zwakheden te kennen.

Paar meisjes uit het eerste zaten weer te popelen om lid te mogen van onze geweldige D-Elitegroep. Zelf zaten er ook paar meiden uit de tweede die vorig jaar niet door waren.
Hopelijk zijn hun dans technieken verbeterd.
De deelnemers stonden naast elkaar in een rij, zoals ik ze het bevolen.
'Welkom meiden. Of moet ik zeggen groentjes,' zei ik terwijl ik langzaam in de dans studio ijsbeerde en de nieuwelingen allemaal aankeek. 'Ik hoop dat jullie je allemaal hebben voorbereid, want niet alleen zullen jullie ons laten zien hoe goed jullie dansvaardigheden zijn, maar moeten jullie ook aan ons bewijzen dat jullie de moeite waard zijn om deel te nemen aan onze D-Elitegroep.' Ik nam eens tap naar voren. 'Als eerste gaan jullie groentjes overnachten in deze dansstudio waar we ons nu bevinden. Jullie mogen geen bezittingen hebben op een slaapzak of een kussen na. Dat betekent dat jullie ook geen mobiels en andere kostbaarheden mee mogen.' Ik keek de meiden één voor één aan.

'Als we merken dat jullie die regels overtreden dan zullen er zware maatregelen gebeuren. En dan kan diegene ook nooit meer deel nemen van de D-Elitegroep,' vulde Dilanna aan.
'Maar het aller belangrijkste niemand verlaat de dansstudio tot morgen vroeg. Wat voor omstandigheden ook die ochtend is jullie verlaten deze dans studio niet, totdat ik die ochtend terug komt in de studio om jullie weer te zien. Ik verwacht van jullie dat ik jullie morgen ochtend weer zie.'
'Maar zorg er vooral voor dat jullie niet betrapt worden,' zei Shirley
'Precies. Het is aan te raden om hier niet naar de toiletten te gaan voor het geval één van jullie de conciërge in de gangen tegenkomen.'
'Daarom raden we jullie aan om een uur of twee niet meer te drinken en voor die tijd naar de toiletten te gaan,' Vulde Shirley verder aan.
'Over een uur verwacht ik jullie hier in deze studio weer te zien. Geniet de komende uur maar aan de alle vrije ruimte in het gebouw,' zei ik. Ik keek Marley aan die ongemakkelijk om zich heen keek. 'Hey, Marley. Ik weet hoe het is om zenuwachtig te zijn tijdens de ontgroening. Ik had het vorig jaar ook moeten doen, maar deze ontgroening is niet heel moeilijk niet zolang je in de studio blijft en geen kostbaarheden bij je hebt tijdens deze nacht.'
'Had je geen speciale behandeling gehad tijdens de ontgroening?'
Ik schudde mijn hoofd. 'Anders zou het volgens mij zus oneerlijk zijn naar de andere groentjes. Ik wens je straks sterkte,' zei ik terwijl ik Marley bijna omhelzend aanraakte.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen