Verder dan zijn kooi, de badkamer en de keuken was Remus nog niet gekomen. Sirius was altijd om hem heen en maakte dat Remus de omgeving niet durfde te verkennen. Zelfs de al bekende ruimtes had hij amper bekeken. Dat Sirius nu weg was, was iets waar hij dan ook gebruik van maakte.
      In eerste instantie had hij alleen de keuken bekeken. Er stonden zoveel voorwerpen die hij niet kende, en ook voorwerpen die een vaag deja vu gevoel bij hem opriepen. Het was alsof hij ze wel zou moeten kennen en de naam zou moeten weten, maar iedere keer dat hij daadwerkelijk grip probeerde te krijgen op het concept leek het te vervliegen en kon hij absoluut niet bedenken waar het voorwerp voor diende. Heel langzaam was hij met zijn vingers langs de voorwerpen gegleden, om het koude metaal onder zijn vingertoppen te voelen. Misschien zou hij duidelijkheid krijgen als hij ze daadwerkelijk in handen zou hebben.
      Het mocht niet baten. Zelfs toen hij met beide handen voelde, bleven het naamloze metalen voorwerpen. Ja, mes kende hij. Vork. Lepel. Maar daar hield zijn kennis op. Waarvoor was de platte plaat met een gleuf erin, die scherp was zoals Remus merkte toen hij zijn vinger erlangs haalde, met houten steel? De pan met gaatjes erin die geen enkele vloeistof zou kunnen vasthouden?
      Toen hij er zeker van was geen antwoorden meer te kunnen krijgen door nog langer in de keuken te blijven, liep hij de gang op. Ondanks dat Remus de enige levende ziel in huis zou moeten zijn, was het er niet stil. Er leek geluid te komen uit de muren, alsof mensen aan het schuifelen in hun stoel waren. Remus meende zelfs gesnurk te horen.
      Remus stak zijn hand naar de bron van het geluid uit - om meteen daarna een grote sprong achteruit te maken toen de geschilderde man naar hem begon te schreeuwen. "Wie denk je wel dat je bent? Zomaar mijn rust verstoren. Bah, met je vieze vingers aan mij komen. Wedden dat je ook nog eens je handen niet gewassen hebt? Wat moet er ook van de Blacks komen tegenwoordig? In mijn tijd wisten ze wel beter dan hun nieuwsgierigheid met grijpgrage vingers te willen bevredigen!" Remus antwoordde niet.
      De trap kraakte zacht toen hij de eerste stappen erop zette, haast alsof het hem wilde waarschuwen niet verder te gaan. Of Remus was paranoïde aan het worden. Dat kon ook. Toch zette hij door en liep langzaam naar boven. Het rook er muf, alsof er in jaren amper mensen waren geweest en er nog langer niet was schoongemaakt. Alles was bedekt onder een laagje stof, op een gesleten pad op de grond na. Het pad leidde tot een deur die identiek was aan de andere deuren in de gang, op één detail na. Er hingen drie figuren op de deur. Letters schoot het door Remus heen. Hij streek met zijn vinger over de letters. De eerste herkende hij. Het was de letter van zijn eigen naam, al wist hij de naam van de letter niet. De andere twee letters hadden geen betekenis voor hem.
      Net toen zijn vingers de deurknop omvatten - het metaal voelde koel aan -, hoorde hij hoe de deur beneden werd geopend en hoe meerdere paren voetstappen door de gang liepen. Hij herkende het patroon van Sirius' voetstappen.
      Hij liet de deurklink los. Sirius wilde niet dat hij hier zou komen. Of misschien wilde hij dat juist wel, en dan wilde Remus hem niet de voldoening geven naar binnen te gaan. Haast geruisloos daalde hij de trap weer af. Eigenlijk wilde hij zich terugtrekken in zijn kooi of zich op een andere plek verstoppen, maar haat automatisch voerden zijn voeten hem naar de keuken, naar de bron van de stemmen die hij hoorde en de geuren die hij rook.
      Half achter de deurpost verscholen bleef hij staan en hij keek de keuken in. Sirius was er natuurlijk, en de man die hij als 'James' herkende. Een jonge vrouw met roder haar dan Remus ooit gezien had. En het evenbeeld van James, maar dan een paar maten kleiner. Dat moest James' pup zijn.
      "Dat doet me denken aan die keer dat Dumbledor-" Halverwege de zin viel James stil toen zijn blik op Remus viel. De lach die zich op zijn gezicht had bevonden, leek bevroren. Hij wierp Sirius een blik die vooral 'waarom' leek uit te stralen. Waarom was hij nog hier? Waarom zat hij niet in een kooi? Waarom?
      De vrouw stapte naar voren met uitgestoken hand. "Oh hi. Ik ben Lily. Sirius, je hebt helemaal niet gezegd dat je gasten had!" De beschuldiging werd teniet gedaan door de warme glimlach in haar stem.
      Remus staarde naar de hand die steeds dichterbij kwam. Het voelde bedreigend. Handen betekenden pijn. Gevaar. Hij moest hier weg!
      Hij verschool zich nog iets verder achter de deurpost. Hij had nu al spijt van zijn beslissing hier te komen. Lily keek hem met een vragende blik aan, om vervolgens haar hand te laten zakken. "Remus hier spreekt geen Engels," zei ineens Sirius, die tot die tijd nonchalant tegen het aanrecht had staan leunen. Nu zette hij zich af en liep naar Lily, om een hand op haar schouder leggen. "Hij kent onze gebruiken niet."
      Lily's mond vormde een O. Een seconde later was de warme glimlach weer teruggekeerd.
      "Dan zullen we jou en je gast alleen laten," merkte James scherp op. Hij hield de hand van zijn pup stevig vast. Remus haatte de toon en de manier waarop James hem bekeek. Het maakte hem klein, een monster.
      Hij wilde niet in het centrum van de aandacht staan. Het was niet goed om op te vallen. Hij moest... Hij moest.... Zijn ademhaling was steeds sneller en oppervlakkiger gegaan. Zijn handpalmen waren zweterig. Ze langs zijn broek afvegen had geen enkel resultaat.
      Zijn ogen schoten van de een naar de ander. Ze keken allemaal naar hem. Waarom keken ze naar hem? Hij zette een stap naar achteren. En nog een. Te veel mensen. Te veel blikken. Hij moest weg. Hij kon hier niet blijven.
      Hij draaide zich om, om zich half rennend, half struikelend uit de voeten te maken. Hij kreeg niet mee wat zijn benen deden en had zelfs niet door dat hij een parapluhouder omver liep. Hij had maar één ding in zijn hoofd. Wegwezen.
      Sirius vond hem later in een klein donker hoekje op zolder weggekropen terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here