Foto bij Hoofdstuk 15

Toen Rowan wakker werd gemaakt door Faraj voor de tweede wacht, was het een opluchting. Ze schreeuwde niet, of vertelde hem over zijn dromen, maar ademde diep in en herinnerde zichzelf dat ze hier niet zou verdrinken. En ook dat ze op een dag weer diep zou kunnen duiken en pas veel later weer omhoog hoefde te komen.
      In een roes die nu waarschijnlijk van haar dromen en niet langer van de zeemeerminnen kwam, stapte ze uit bed en de koele buitenlucht in. Het was zo fris zelfs dat ze even rilde.
      Ze was nu meer op de hoede, merkte ze, ondanks dat ze geen zeemeerminnen meer verwachtte en piraten hier niets te zoeken hadden. Misschien was het de bijna onwerkelijke stilte om haar heen dat haar zintuigen op scherp zetten.
      Toen ze ineens voetstappen op het dek hoorde, schrok ze zich dan ook kapot. Ze bedacht zich snel genoeg dat zeemeerminnen niet konden lopen en dat als een piraat zich onder het dek had verstopt, Devan of Faraj dat vast wel ongemerkt hadden.
      “Hey.” Het was Devan, die zachtjes naar hoe toe liep.
      “Hey.”
      Ze was even stil voordat ze weer praatte. “Ik kon niet slapen,” zei ze. “Vind je het erg als ik bij je kom zitten?”
      “Nee.”
      Rowan schoof een beetje op en Devan ging naast haar op de reling zitten.
      “Ben je niet moe?”
      “Jawel.” Devan zuchtte. “Maar ik blijf maar denken aan wat de zeemeerminnen me lieten zien. Of wat ik zelf zag.” Ze schudde haar hoofd. “Ik weet niet precies hoe het werkt.”
      “Wat zag je?”
      “Ik zag mijn moeder.” Devan keek naar haar, en ze wist niet of de glinstering die ze in haar ogen zag weerspiegelingen van de sterren waren of tranen. “En het rare is, ik zou niet eens moeten weten hoe ze eruitziet. Maar ik wist dat het mijn moeder was.”
      Rowan wist niet goed wat ze moest zeggen. “Je moeder?”
      “Ja.” Ze zuchtte. “Ze stierf toen mijn zusje geboren werd. Ik was pas twee. Dus het is altijd mijn vader en mij, en mijn zusje geweest. Ik kan me niet eens voorstellen…”
      “Hoe zag ze eruit?”
      “Ze had mijn bruine haar en mijn zusjes ogen. Ze was mooi, maar ze leek zo ver weg. Alsof ik haar kon bereiken als ik sprong en bleef zwemmen.”
      “Zoiets had ik ook.”
      “Wat zag jij?”
      “Ik voelde,” antwoordde Rowan. “Ik voelde de vrijheid en de koelte van de zee, en ik was niet bang om te verdrinken. Zeehonden verdrinken niet, snap je?”
      “Ja.” Ze staarde in het niets. “Bizar dat je een Selkie bent. Bizar…”
      “Vind je het niet erg?”
      Ze schudde haar hoofd. “Ik wou op avontuur. En dit -- dit is een avontuur, weet je? Beter dan een schat van goud. Ik ben op avontuur met een Selkie.”
      “Het is niet zo leuk van mijn kant, om eerlijk te zijn.”
      “Ik snap het.” Devan legde een hand op haar schouder. “We vinden je huid wel.”
      “Dank je.” Rowan glimlachte. “Ik zou willen dat ik je moeder kon terugbrengen.”
      Devan schudde haar hoofd. “Het leven zoals ik nu heb, het is - het is oké.”
      “Echt waar?”
      “Ik denk niet dat mijn moeder me op dit avontuur had laten gaan.” Ze grijnst. “Dus, dat is iets.”
      Ze bleven nog even zitten in de stilte voordat Devan opstond. “Ik ga proberen nog wat te slapen voor morgen.”
      “Oké.” Rowan glimlachte. “Ik zie je over een paar uur.”
      “Tot over een paar uur.” Ze knikte naar haar. “En dank je wel.”
      “Geen probleem.”

Met Devan weg, was Rowan weer aangewezen op haar eigen gedachten. De ontmoeting met de zeemeerminnen had niet zoveel vragen op moeten roepen, maar dat had het wel gedaan. Het was het feit dat Devans vader gespaard was door de zeemeerminnen. Het zou kunnen dat hij een vermomde zeemeermin aan boord had gehad, en dat zou zijn opmerking over zeemeerminnen die ze van Devan had gehoord verklaren. Maar er was nog een andere optie. De zeemeerminnen hadden haar zuster genoemd. Haar boot heette de Selkie en was van een Selkie die lang geleden verdween. Had Finnian een Selkie aan boord gehad? En was het dezelfde als die ooit deze boot in bezit had gehad? Zoveel vragen en zo weinig antwoorden.

Reacties (1)

  • Helvar

    Jaaa, ik ben weer bij ^^
    Pfff, je maakt me wel weer nieuwsgierig zeg met al die nieuwe vragen!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen